درمان خانگی ریزش مو کشف شد | این ویتامین ها را مصرف کنید تا از ریزش مو خلاص شوید

 افراد برای درمان بیماری های خود می توانند به جای مراجعه به پزشک، از طریق درمان خانگی اقدام به درمان خود کنند. با درمان خانگی هزینه های کمتری را برای درمان استفاده می کنید. درمان خانگی گزینه خوبی برای افرادی است که وقت یا حوصله مراجعه حضوری به پزشکان را ندارند. با مواد غیر قابل استفاده در منزل می توانید درمان خانگی انجام دهید. با پیشنهاد ویژه همراه باشید تا با درمان خانگی های مختلف در منزل آشنا شوید.

موها نیز مانند سایر اعضای بدن به مواد مغذی نیاز دارند و مصرف ویتامین‌ها و مواد معدنی مناسب می‌تواند رشد مو را تقویت کند.

، ویتامین‌هایی که از ریزش مو می‌کاهند، عبارتند از:

بیوتین (ویتامین B ۷)

بیوتین با تحریک تولید کراتین، مقاومت تار‌های مو را در برابر ریزش افزایش می‌دهد.

نیاسین (ویتامین B ۳)

نیاسین یا ویتامین B ۳ به بهبود گردش خون در پوست سر کمک می‌کند و خطر ریزش یا نازک شدن مو را کاهش می‌دهد.

کوبالامین (ویتامین B ۱۲)

کمبود ویتامین B ۱۲ می‌تواند منجر به ریزش موی چشمگیر شود. گوشت، قارچ، ماهی و تخم مرغ بهترین منابع ویتامین B ۱۲ هستند.

اسید فولیک (ویتامین B ۹)

کمبود ویتامین B ۹ خون‌رسانی به فولیکول‌های مو را کاهش می‌دهد و منجر به ریزش مو می‌شود. رژیم غذایی حاوی فولات و مکمل‌های آن می‌تواند به جلوگیری از ریزش مو کمک کند.

ویتامین A

ویتامین A تار‌های مو را تقویت و به حفظ سلامت پوست سر کمک می‌کند. ویتامین A در هویج، سیب زمینی، اسفناج و کدو تنبل یافت می‌شود.

ویتامین C

مصرف مکمل ویتامین C یا مرکبات به محافظت از مو‌ها در برابر آسیب رادیکال آزاد و استرس اکسیداتیو کمک می‌کند.

ویتامین E

با مصرف آجیل، روغن‌های گیاهی، میوه و سبزیجات می‌توان ویتامین E مورد نیاز بدن را تأمین کرده و از ریزش مو پیشگیری کنید.

با این روغن کچلی و کم مویی خود را درمان خانگی کنید/ خبر آنلاین

یکی دیگر از کاربرد های گیاه کندش برای رویش مجدد مو ها و تقویت پیاز مو می باشد. اثر پذیری خاص این گیاه در درمان ریزش و رویش مجدد مو تضمینی به حدی است که این گیاه را زبانزد خاص و عام کرده و همانطور که پیش تر گفتم در کتاب تحفه حکیم مومن آمده است که اگر روغن کندوش را بر روی کف‌دست نیز بریزد باعث رویش مو می شود.

صد البته که این فقط یک مبالغه است اما استفاده از چنین جمله ای نشانه تاکید زیاد بر استفاده از گیاه کندش و مفید بودن و ثمربخشی فوق العاده این گیاه می باشد./ صد آنلاین

گیاه کندش چیست؟

کندش گیاهی پایا با ساقه‌ای کوتاه و ریشه‌ای قوی است که در انتهای شاخه‌ها خوشه‌ای از گل‌های زرد متمایل به سبز می‌روید. این گیاه در کشور هندوستان رشد می‌کند و از ریشه آن به شکل پودر یا برای روغن‌گیری استفاده می‌کنند.

ریشه گیاه شامل آلکالوئیدهای سمی است که سبب انبساط عروق و کاهش فشار خون می‌شود. از این گیاه در ترکیبات پمادهایی استفاده می‌شود که برای ماساژ آرام‌کننده دردهای عصبی و ضد روماتیسم تهیه می‌شوند.

جالب آنکه اثرات دارویی این گیاه می‌تواند تا بیست سال خواص خود را حفظ کند. پودر این گیاه به چشم آسیب می‌رساند و باعث عطسه شدید می‌شود. پوست را به طور موضعی بی‌حس می‌کند و خوردن یک تا دو گرم آن مرگ‌آور است.

تأثیر درمان خانگی روغن کندش در رویش مو

افراد زیادی که دچار ریزش مو هستند به دنبال روشی برای درمان بیماری خود می‌گردند. بعضی به سمت مواد شیمیایی می‌رو‌ند و برخی پی داروهای گیاهی به عنوان دارویی مستقل یا مکمل روش‌های شیمیایی. روغن کندش (کندس، ریشه کارزان، کندشه، رقیقه) با نام علمی Gypsophila struthium یکی از راه‌های سنتی درمان ریزش مو است.

گیاه کندش که برخی آن را به دلیل تأثیر فوق‌العاده دارویی‌اش گیاه جادویی یا معجزه‌گر نامیده‌اند، خواص بسیاری است دارد؛ اما مهم‌ترین خاصیت و ویژگی آن رویش مجدد موست. 

این گیاه با خون‌رسانی مجدد به  ریشه مو می‌تواند آن را تحریک کند تا موهای جدیدی بر پوست برویند و با تقویت ریشه مو، در پرپشت شدن موی سر  و ابرو بسیار مؤثر است. این گیاه از دیرباز در میان اطبای ایرانی شناخته‌ شده است، به‌طوری‌ که «حکیم محمد مؤمن حسینی» از اطبا دوره شاه طهماسب صفوی در کتاب تحفه حکیم مؤمن ادعا کرده که حتی باعث رویش مو از کف دست می‌شود.

در طب سنتی از این گیاه علاوه بر رویش مجدد مو، استفاده‌های فراوانی می‌شود که از جمله این فواید می‌توان به این موارد اشاره کرد:

بازکننده گرفتگی‌های بینی؛

حل‌کننده باد بینی و اخلاط غلیظ و خارج‌کننده آن‌ها به صورت عطسه؛

رفع بی‌حسی در اعضا؛

بر طرف کردن بیهوشی‌های ناشی از صرع./ صد آنلاین

نکاتی از روغن زیتون که کمتر گفته شده است!!

فرحناز غفاری، در ارتباط با موضوع شناسایی تقلبات مواد غذایی با استفاده از حواس، با بیان اینکه روغن‌ها با توجه به نقشی که تغذیه دارند، حضور آنها در زندگی ما ضروری است، گفت: روغن‌های مورداستفاده خوراکی به دودسته حیوانی و گیاهی تقسیم می‌شوند، روغن حیوانی شامل کره، دنبه، روغن ماهی و…، است، روغن‌های گیاهی به دو صورت مایع و جامد در دسترس خانوار قرار دارند و شامل روغن‌های کلزا، ذرت، آفتاب‌گردان، تخم پنبه و به‌ویژه روغن‌زیتون هستند.

وی با بیان اینکه ارزیابی این روغن‌ها در آزمایشگاه صورت می‌گیرند، افزود: پس از آزمون‌های گوناگون با توجه‌به نوع روغن آزمون‌های متفاوتی صورت می‌گیرد و چنانچه تقلب یا مواردی دیگری در آن باشد مورد شناسایی قرار می‌گیرند.

غفاری در ادامه به روغن زیتون پرداخت و گفت: این روغن‌ها چندین دسته هستند، به روغنی که به‌صورت مستقیم از میوه درخت زیتون می‌گیریم، روغن‌زیتون بکر گفته می‌شود که خود روغن‌زیتون بکر نیز چندین دسته هستند؛ این روغن می‌تواند ممتاز بوده و فاکتور اسیدیته آن بسیار پایین باشد، یا اینکه روغن‌زیتون معمولی باشد که اسیدیته‌های متفاوتی دارند. هر روغن‌زیتونی که اسیدیته آن پایین باشد، کیفیت بهتری دارد.

وی با بیان اینکه نوعی دیگر از روغن‌های زیتون، روغن‌های تصفیه شده هستند، افزود: این روغن‌ها در کارخانه‌ها مورد پالایش قرار می‌گیرند. روغن‌های زیتون در صورت بکر بودن علاوه بر اینکه کیفیت خوبی ندارند، اسیدیته و برخی دیگر از فاکتورهای آنها بالا است. این روغن‌ها برای اینکه قابل‌مصرف باشند به کارخانه‌های تصفیه ارسال شده و در آنجا مورد پالایش قرار می‌گیرند.

غفاری ادامه داد: روغن‌های ارسالی به کارخانه برای پالایش‌شدن و از بین رفتن رنگ و بو تحت فرایندهای مختلف قرار می‌گیرند. این روغن‌ها با برچسب‌های خاص در فروشگاه‌ها قابل‌تشخیص است.

مسئول آزمایشگاه‌های مرجع در رابطه با نحوه تشخیص روغن‌زیتون‌های اصل از تقلبی نیز گفت: خوب و بد بودن یک محصول بیانگر کیفیت آن محصول است. ما می‌توانیم از طریق حس‌های بویایی، چشایی خود کیفیت یک محصول را بسنجیم.

وی ادامه داد: سازمان‌های بین‌المللی استاندارهای خاصی را تعیین کرده و ما نیز بر اساس آنها استاندارهای خاص خود را تدوین کرده و تشخیص ویژگی‌های روغن‌زیتون را از طریق ابزارهای حسی در دسترس عموم قرار داده‌ایم.

غفاری افزود: یکی از ابزارهایی که مورداستفاده قرار می‌‎گیرد ابزار بویایی است و از طریق آن می‌توان به کهنگی و تازگی روغن‌زیتون یا فساد و سلامت آن پی برد. بوی نم‌گرفتگی، بوی خاک، بوی لرد، بوی مگس زیتون، بوی لجن یا بوی الکل، اسیدیته و بوی سرکه یا بوی فلزی و خیاری را می‌توان از طریق بویایی در روغن‌زیتون تشخیص داد./ مشرق