تسهیلات خرید نهاده بانک کشاورزی را مرغداران نمی‌خواهند

پرویز فروغی، دبیر کانون پرورش‌دهندگان مرغ گوشتی کشور در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم در واکنش به وضعیت اختصاص تسهیلات نهاده های دامی به تولید کنندگان، اظهار داشت: قرار بود تسهیلاتی با سود صفر درصد در اختیار مرغداران قرار گیرد، اما آنچه در عمل اجرا شد، هیچ تناسبی با وعده‌ها نداشت و عملاً یک «کلاه گشاد» بر سر تولیدکننده رفت.

وی افزود: بر اساس اعلام اولیه، قرار بود این وام‌ها با کارمزد 2.5 درصد به مرغداران پرداخت شود، اما وقتی به بانک کشاورزی مراجعه کردیم، مشخص شد سازوکار به‌گونه‌ای طراحی شده که بانک صرفاً سند مرغدار را به‌عنوان ضمانت دریافت می‌کند و هیچ پولی در اختیار تولیدکننده قرار نمی‌دهد. در واقع، بانک فقط نقش واسطه ضمانت را دارد و نهاده مستقیماً از سوی واردکننده تأمین می‌شود.

فروغی ادامه داد: واردکنندگان نهاده برای دوره‌های سه‌ماهه، بین 8 تا 10 درصد سود دریافت می‌کنند و این هزینه مستقیماً از تولیدکننده گرفته می‌شود. در کنار آن، بانک کشاورزی نیز کارمزد 2.5 درصدی خود را دریافت می‌کند که در مجموع، هزینه تأمین نهاده برای مرغدار به نزدیک 30 درصد می‌رسد؛ رقمی که هیچ توجیه اقتصادی ندارد.

دبیر کانون پرورش‌دهندگان مرغ گوشتی تصریح کرد: با این شرایط، سودی برای تولیدکننده باقی نمی‌ماند. مرغداری که با بیماری، گرانی نهاده، افزایش هزینه کارگر و استهلاک واحد تولیدی مواجه است، چگونه می‌تواند چنین سودی را پرداخت کند. به همین دلیل، بسیاری از مرغداران از دریافت این تسهیلات انصراف داده و پرونده‌های خود را بازگردانده‌اند.

وی گفت: حتی پس از اعتراض‌ها و نامه‌نگاری‌های متعدد، اعلام شد که سود به 2.5 درصد کاهش یافته، اما همین رقم نیز به‌صورت ماهانه محاسبه می‌شود و در یک دوره سه‌ماهه، 7.5 درصد هزینه به مرغدار تحمیل می‌کند. این در حالی است که از ابتدا قرار بود تسهیلات با سود صفر درصد پرداخت شود.

فروغی با انتقاد از نقش بانک کشاورزی اظهار داشت: مشخص نیست بانک در این فرآیند دقیقاً چه خدمتی ارائه می‌دهد که بابت آن چنین کارمزدی دریافت می‌کند. اگر قرار است سند گرفته شود، می‌توان آن را مستقیماً در اختیار واردکننده قرار داد. پرداخت صدها میلیون تومان کارمزد برای وامی که عملاً پولی به تولیدکننده نمی‌دهد، غیرمنطقی است.

وی افزود: امروز بسیاری از مرغداران کوچک و متوسط، به‌دلیل نداشتن سرمایه در گردش، عملاً از چرخه تولید خارج  یا با حداقل ظرفیت شده‌اند. مرغداری که قبلاً با 5 میلیارد تومان یک دوره تولید را می‌چرخاند، اکنون به حداقل 15 میلیارد تومان نقدینگی نیاز دارد؛ سرمایه‌ای که با این ریسک‌ها و سودهای تحمیلی، هیچ عقل سلیمی آن را وارد تولید نمی‌کند.

دبیر کانون پرورش‌دهندگان مرغ گوشتی کشور تأکید کرد: نتیجه این سیاست‌ها کاهش جوجه‌ریزی، افت تولید و تضعیف امنیت غذایی است. تولیدکننده نه از سر بی‌میلی، بلکه از سر ناچاری تولید را کاهش داده است. ادامه این روند، به معنای نابودی تدریجی تولید داخلی و تحمیل هزینه‌های سنگین‌تر به کشور خواهد بود.

انتهای پیام/