علیرضا خمسه | حواشی علیرضا خمسه

گریه های علیرضا خمسه در برنامه مهمانی ایرج طهماست را در ادامه ببینید.

کدخبر : 9700
پایگاه خبری تحلیلی پیشنهاد ویژه :

علیرضا خمسه که همه دهه شصتی ها و هفتادی به کلاه قرمزی او را میشناسند بازیگر و صدا پیشه بی نظیر ایران است. علیرضا خمسه در کنار ایرج طهماست شخصیت کلاه قرمزی را خلق کردند و توانستند محبوبیت زیادی در بین کودکان آن دوره به دست بیاورند. جالب اینجاست که کلاه قرمزی و علیرضا خمسه در بین کودکان و جوانان امروزی هم محبوب است. بعد از سریال دنباله دار پایتخت همه علیرضا خمسه را با نام پنجعلی میشناسند. در ادمه مطلب در مورد علیرضا خمسه بیشتر بخوانید:

بیوگرافی علیرضا خمسه

“علیرضا خمسه” متولد بهمن 1331 در تهران ، او بازیگر تئاتر، سینما، تلویزیون ایرانی و فارغ التحصیل رشته روانشناسی از دانشگاه شهید بهشتی است.

علیرضا خمسه در 9 بهمن ماه سال 1331 در تهران به دنیا آمد. وی از هنرجویان مدرسه هنر و ادبیات صدا و سیما بود.

خمسه در سال 1357 به فرانسه رفت و یک سال و نیم در مدرسه ون سن، آتلیه اگوستوبوال و آتلیه سیته یونیور سیته پاریس، دوره های مربوط به پانتومیم، حرکات بدنی و بازیگری را فرا گرفت .

در سال 1359 به ایران بازگشت و در سال 1360 برای اولین بار مقابل دوربین سینما رفت و در فیلم مرگ یزدگرد بازی کرد. نوع خطوط چهره خمسه و تسلط او بر حرکات صورت ( میمیک ) و نرمی ای که در حرکات بدن او وجود دارد، از همان ابتدای ورود او به حیطه بازیگری، توجه کارگردان های کمدی ساز را به خود جلب کرد.

علیرضا خمسه

و بعد از فیلم جدی  مرگ یزدگرد برنامه سازان تلویزیون سراغ او رفتند و در برنامه هایی مانند نوروزنامه ، هوشی و موشی ، بورزید و بخندید ، حواستو جمع کن و نگاه سوم با اجرای قطعات نمایشی طنز در بین مخاطبان تلویزیون جایگاه ویژه ای پیدا کرد .

در سال 1367، خمسه در فیلم پرفروش روز باشکوه ساخته کیانوش عیاری در کنار  علی نصیریان  ایرج طهماسب و گوهر خیراندیش بازی کرد . هر چند این فیلم از سوی تماشاگران با استقبال خوبی روبه رو شد اما بازی در مجموعه تلویزیونی هوشیار و بیدار که سال 1367 از تلویزیون پخش شد، خمسه را بین مخاطبان عام و خاص کوچک و بزرگ به شهرت خاصی رساند و او را محبوب همه کرد.

در سال 1369 با بازی در فیلم آپارتمان شماره 13 به کارگردانی یدالله صمدی در کنار زنده یاد جمشید اسماعیل خانی صفحه جدیدی در بازی کمدی او گشوده شد . در این فیلم، خمسه صاحب آپارتمانی در تهران بود که برای فروش آن از کرمان به تهران آمد . او با بیان خوب لهجه کرمانی و بازی روان خود توانست جایزه بهترین بازی ار از جشنواره پیونگ یانگ کره شمالی در سال 1992 از آن خود کند . این فیلم جشنواره نامزد 7 سیمرغ بود و برنده 2 سیمرغ نیز شد.

علیرضا خمسه

در سال 1372 حسن هدایت فیلم چشم شیطان  را با ژانری حادثه ای و کاملا متفاوت از دیگری کارهای خمسه مقابل دوربین برد و نقش اول آن را به خمسه داد . در این فیلم، بازی پرتنش و فعال او را کاندیدای بهترین بازیگر نقش اول مرد در سال 1372 و دوازدهمین فیلم فجر کرد . چشم شیطان از این دوره جشنواره نامزد دریافت 5 سیمرغ و برنده 3 سیمرغ شد.

در همان سال، خمسه مجموعه بشین، پاشو، بخند را برای گروه کودک و نوجوان شبکه اول ساخت . در این مجموعه، مورد استقبال خانواده ها و کودکان قرار گرفت . سالهای بعد، خمسه بدون حضور در سینما، در مجموعه تلویزیونی میگی نه نگاه کن بازی کرد و در بخشهای مختلف، توانایی های خود را به نمایش گذاشت . در سال 1387 خمسه در فیلم بیست به ایفای نقش پرداخت و به خاطر بازی در این فیلم موفق به دریافت جایزه سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد مکمل از بیست و هفتمین جشنواره فیلم فجر شد.

علاقه علیرضا خمسه به بازیگری از قنداق

باور کنید از همان پرقنداقم عاشق بازیگری بودم

اما در دوران دبیرستان به طور جدی برای این کار تصمیم گرفتم.وقتی دوران دبیرستان تمام شد وارد دانشگاه شهیدبهشتی شدم و آنجا روان‌ شناسی خواندم چون حس می‌کردم دانش روان‌شناسی می‌ تواند به بازیگری کمک کند، پس از آن به فرانسه رفتم و در آنجا در رشته تئاتر و بازیگری ادامه تحصیل دادم.

علیرضا خمسه

بازگشت از فرانسه به خاطر انقلاب

انقلاب که شد من درسم را در فرانسه نصفه نیمه رها کردم و برگشتم، در اینجا سال ۱۳۶۰ برای اولین بار در فیلم مرگ یزدگرد آقای بهرام بیضایی بازی کردم و این اولین کار من بود، همان سال وارد تلویزیون شدم.

شغل پدر و زندگی کودکانه

بدلیل شغل پدرش که کارمند اداره برق بود چند سال اوایل زندگی را در بروجن و دبستان ادیب سپری کرده است، در مورد دوران کودکی اش می گوید : دوران کودکی ما بهترین زمان برای بچه‌ ها بود.

خودم به همراه بچه‌ ها الک دولک، بیخ دیواری، تیله بازی و بازی‌های دیگر مثل فوتبال، والیبال، دوچرخه‌سواری و… را انجام می‌ دادم.

آیا این خبر مفید بود؟
ارسال نظر:

روی خط رسانه