خبرگزاری مهر، یادداشت مهمان_دکتر سید عصام العماد، اهل یمن استاد حوزه علمیه قم، حدود چهل سال است که در سرزمین اولیای خدا، یعنی ایران، اقامت دارم. در این مدت، در نبرد رمضان، که نبردی میان اولیای خدا در ایران و پیروان شیطان در آمریکا و اسرائیل بود، خدا را دیدم. بدون شک، آمریکا و اسرائیل پیشگامان دجال و ایرانیان پیشگامان امام مهدی (ع) هستند.
خدا را در خیابانهای ایران دیدم و همواره با گوش خود شنیدم که فریاد ایرانیان در تحقیر قدرتِ پیروان شیطان – آمریکا و اسرائیل – با بانگ «الله اکبر» در هم میآمیخت.
خدا را در ایران، هنگامی که اهل شیطان – آمریکا و اسرائیل – ناکام ماندند و شکست خوردند و عورتها و رخنههایشان آشکار گشت، دیدم.
خدا را در ایران، آن زمان که آمریکا در برابر عظمتِ اولیای خدا در ایران، هیبت خود را از دست داد، دیدم.
پیش از نبرد رمضان میان اولیای خدا در ایران و پیروان شیطان در آمریکا و اسرائیل، جهانیان چنین میپنداشتند که هر کس با آمریکا و اسرائیل مخالفت کند، وای بر او.
خدا را در ایران دیدم و ایمان آوردم که تمامی نشانهها حاکی از آن است که ایرانیان رابطهای خاص با خدا دارند و عطشی شگرف در عشق به خدا در دلهایشان شعلهور است.
خدا را در ایران، از طریق رفتار و سیره رهبرشان، امام سید شهید علی خامنهای، دیدم. بارها شنیدم که این آیه قرآنی را تکرار میکرد: «إِنَّ مَعِیَ رَبِّی» (خدا با من است). و هنگامی که او را شهید یافتند، همین آیه قرآنی بر نگین انگشترش حک شده بود.
خدا را در ایران دیدم، آنگاه که میلیونها ایرانی، پس از آنکه جان خویش را به خدا فروختند، عبارت «الله اکبر» را سر دادند.
خدا را در ایران دیدم و احساس کردم که بیش از هر زمان دیگری نیازمند شناخت ایرانیان هستم.
خدا را در ایران دیدم، آنگاه که پیامبر (ص) فرمودند: «اگر ایمان در ستاره ثریا نیز بود، مردی از فارس به آن دست مییافت».
خدا را در ایران دیدم، هنگامی که پایداری و استقامت ایرانیان را در برابر ستمِ پیروان شیطان – آمریکا و اسرائیل – مشاهده کردم.
خدا را در ایران دیدم، آن زمان که غیرت ایرانیان را نسبت به مستضعفان در فلسطین، یمن و لبنان لمس کردم.
خدا را در ایران دیدم، هنگامی که پیروان شیطان – آمریکا و اسرائیل – در تقسیم ایران بزرگ به دولتهای کوچک ناکام ماندند.
خدا را در ایران دیدم، آنگاه که حضور معنای «الله واحد ناصر» را در وجدان ایرانیان مشاهده کردم.
خدا را در ایران دیدم و مشاهده کردم که ایرانیان جز از خدا نمیترسند، با وجود آنکه پیروان شیطان – آمریکا و اسرائیل – تمامی مکر خود را به کار گرفتهاند.
خدا را در ایران دیدم، آن هنگام که با چشمان خود دیدم تمامی امکاناتِ پیروان شیطان در این عصر، در برابر ایمانِ ایرانیان فرو میریزد.
خدا را در ایران دیدم، آن زمان که دریافتم نبرد رمضان میان ایرانیان و آمریکاییانِ یهودیشده، به بعثتی نو برای تمامی امت اسلام منجر میشود.
خدا را در ایران دیدم، آنگاه که فهمیدم ارزشهای قرآنی و انسانی در ایرانیان ریشه دوانده است.
خدا را در ایران دیدم، هنگامی که برایم روشن شد که ایرانیان، آیهای از آیات الهی هستند که خدا این آیه را بر طاغوتِ این عصر فرو میفرستد.
خدا را در ایران دیدم، آنگاه که راستیِ وعده را در ایرانیان مشاهده کردم.
خدا را در ایران دیدم، وقتی که «بأس» (قدرت و انتقام) خدا را در ایرانیان متجلی یافتم.
خدا را در ایران دیدم، آنگاه که شمشیر امام علی (ع) را در شجاعت ایرانیان مشاهده کردم و موشکهای الهیشان سنگرهای خیبرِ صهیونیستی را در هم کوبید.
خدا را در ایران دیدم، هنگامی که عصای موسی (ع) را در دستان ایرانیان دیدم که فرعونِ این عصر را غرق میکند.
خدا را در ایران دیدم، آنگاه که معجزات خدا را در خلاقیت ایرانیان در پیشرفت نظامی که قواعد برتری ارتش آمریکا را تغییر داد، مشاهده کردم.
خدا را در ایران دیدم، هنگامی که خشم الهی را دیدم که از ایرانیان برمیخیزد و تجاوزکارِ گناهکار از آن میگریزد.
خدا را در ایران دیدم، آنگاه که ندای قضاوت الهی، نماد شرافت ربّانی، و والاترین رویکرد و هدف را مشاهده کردم که همگی در ایرانیان تجلی یافته است.
خدا را در ایران دیدم و به تمامی مستضعفان جهان بشارت میدهم که قدرت خدا با ایرانیان است و نسیمهای پیروزی و تأیید الهی برای ایرانیان واضح و آشکار است. من ایرانیان را نیروی قاهر خداوند علیه هر مستکبر و ظالم میدانم و آمریکا و اسرائیل به زودی قدرت خدا را در ایرانیان خواهند دید. آنان نیم قرن است که از مستضعفان امت اسلام و دیگر ملتهای ستمدیده دفاع میکنند و وعده الهی به زودی به دست ایرانیان محقق خواهد شد… و خداوند بر هر چیزی تواناست.
