خبرگزاری مهر؛ گروه سیاست: در حالی که تنشهای ژئوپلیتیکی در غرب آسیا و اروپا شدت گرفته، جنگنده چندمنظوره سوخو -۳۵ (Su-۳۵) ، ملقب به «Flanker-E» در کدگذاری ناتو به عنوان یکی از پیشرفتهترین دستاوردهای صنعت هوانوردی روسیه، بار دیگر در کانون توجه کارشناسان نظامی قرار گرفته است. این پرنده تکخلبان و دو موتوره، که توسط شرکت سوخوئی (Sukhoi) طراحی و ساخته شده، نه تنها ستون فقرات نیروی هوایی روسیه را تشکیل میدهد، بلکه به کشورهای صادراتی مانند چین، الجزایر و احتمالاً ایران، قابلیتهای بازدارندگی استراتژیک ارائه میدهد.
مشخصات فنی: ترکیبی از قدرت، چابکی و برد
سوخو -۳۵ در دسته جنگندههای نسل ۴++ قرار میگیرد و قابلیتهای چندمنظورهای از برتری هوایی تا حمله به اهداف زمینی، دریایی، جنگ الکترونیک و شناسایی را پوشش میدهد.
ابعاد این غول فلزی عبارتند از:
طول: ۲۱.۹ متر
دهانه بال: ۱۵.۳ متر
ارتفاع: ۵.۹ متر
وزن خالی: ۱۸,۴۰۰ کیلوگرم
وزن بارگیری شده: ۲۵,۳۰۰ کیلوگرم
حداکثر وزن برخاست: ۳۴,۵۰۰ کیلوگرم
پیشرانه آن دو موتور توربوفن Saturn AL-۴۱F۱S است که امکان سوپرکروز (پرواز مافوق صوت بدون پسسوز) را فراهم میکند. سرعت حداکثر این جنگنده به ۲,۵۰۰ کیلومتر بر ساعت (ماخ ۲.۲۵) میرسد، برد عملیاتی آن بدون مخزن خارجی حدود ۱,۶۰۰ کیلومتر و برد حملونقل (Ferry Range) با مخازن اضافه تا ۴,۰۰۰ کیلومتر است.
رادار Irbis-E ، یک آرایه فازی مکانیکی پیشرفته، برد کشف اهداف تا ۴۰۰ کیلومتر را تضمین میکند. توپ داخلی ۳۰ میلیمتری GSh-۳۰-۱ با ۱۵۰ گلوله، همراه با ۱۲ نقطه سخت (Hardpoints) و ظرفیت حمل ۸ تن تسلیحات، سوخو -۳۵ را به یک پلتفرم مرگبار تبدیل کرده است.
تسلیحات: از شکار دوربرد تا نابودی رادارهای دشمن
محموله تسلیحاتی سوخو-۳۵ شامل موشکهای پیشرفتهای است که آن را در نبردهای مدرن برتر میسازد:
نبرد هوایی: موشکهای R-۷۷ (برد متوسط) و R-۳۷M (برد ۳۰۰،۴۰۰ کیلومتر، ایدهآل برای شکار هواپیماهای AWACS و تانکرها).
حمله زمینی، دریایی: Kh-۳۱ (ضد رادار) و Kh-۵۹ (کروز دقیق).
بمبها: هدایتشونده لیزری، جیپیاس، با قابلیت ادغام بومی برای خریداران مانند ایران.
ویژگی کلیدی: تراست بردار سهبعدی (Thrust Vectoring) که مانورهای فوقالعاده در نبردهای نزدیک (Dogfight) را ممکن میسازد، همراه با سیستمهای جنگ الکترونیک و اخطار لیزری،راداری.
رقیب نسل پنجم در لباس نسل چهارم
گرچه سوخو -۳۵ به طور رسمی نسل پنجم نیست، اما کارشناسان آن را «نسل ۴++ واقعی» میدانند. قابلیت سوپرکروز، رادار قدرتمند و موشکهای دوربرد، آن را در سناریوهای خاص، مانند پوشش هوایی دوربرد یا شکار داراییهای پشتیبانی ناتو، رقیبی جدی برای F-۳۵ سبک میکند. در رزمایشهای روسیه، Su-۳۵ بارها هواپیماهای شبیهسازیشده AWACS را در فواصل بیش از ۳۰۰ کیلومتر منهدم کرده است.
در غرب آسیا، این جنگنده میتواند تعادل قدرت را دگرگون کند. برای ایران، ادغام Su-۳۵ با سامانههای بومی مانند باور -۳۷۳، شبکه دفاعی یکپارچهای ایجاد میکند که تهدیدات هوایی اسرائیل و آمریکا را خنثی نماید.
چشمانداز آینده
با ادامه صادرات به کشورهای همپیمان مسکو، سوخ و-۳۵ نه تنها نماد قدرت روسیه، بلکه ابزاری برای بازدارندگی در برابر تهاجمات غربی است. آیا این پرنده فلانکر، آسمان غرب آسیا را امنتر خواهد کرد؟ زمان پاسخ خواهد داد.
