به گزارش خبرنگار مهر به نقل از مدیسن نت، محققان در سوئد، استرالیا و برزیل دریافتند که نشستن غیرفعال- مانند خیره شدن به تلویزیون- میتواند یک عامل خطر عمده برای زوال عقل باشد، در حالی که نشستن فعال ممکن است در واقع از مغز در برابر زوال عقل محافظت کند.
یافتههای آنها بین این انواع بسیار متفاوت از رفتارهای کمتحرک تمایز قائل میشوند.
محققان دادههای یک مطالعهی طولانیمدت بر روی بیش از ۲۰ هزار نفر در سوئد بین ۳۵ تا ۶۴ سال را که از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۶ پیگیری شده بودند، تجزیه و تحلیل کردند. هدف، بررسی چگونگی تأثیر عادات نشستن روزانه بر سلامت شناختی آنها بود.
کارشناسان بهداشت قبلاً فکر میکردند که نشستن برای سلامت قلب و متابولیسم خطرناک است. تحقیقات جدید نشان میدهد که مغز اینگونه نمیبیند. در حالی که بدن شما در حال استراحت است، مغز شما میتواند خاموش (منفعل) یا روشن (فعال) باشد.
در مجموع، شرکتکنندگان به طور متوسط روزانه ۱۱۶.۳ دقیقه رفتار غیرفعال و ۲۳۹.۹ دقیقه رفتار فعال ذهنی داشتند.
محققان دریافتند کسانی که زمان بیتحرکی خود را صرف تماشای تلویزیون میکردند، به طور قابل توجهی بیشتر در معرض ابتلا به زوال عقل در طول زمان بودند. در مقابل، در کسانی که به کارهای محرک ذهنی- مانند مطالعه، حل معما یا کار- مشغول بودند، اثر محافظتی مشاهده شد.
«متس هالگرن»، نویسنده اصلی و محقق اصلی در بخش علوم بهداشت عمومی در موسسه کارولینسکا در سوئد، گفت: «در حالی که نشستن شامل حداقل مصرف انرژی است، ممکن است با سطح فعالیت مغز متفاوت باشد.»
وی در یک بیانیه خبری افزود: «نحوه استفاده ما از مغزمان در هنگام نشستن، به نظر میرسد یک عامل تعیینکننده حیاتی برای عملکرد شناختی آینده است و همانطور که نشان دادهایم، ممکن است شروع زوال عقل را پیشبینی کند.»
این دادهها نشان میدهد که تغییرات کوچک در نحوه گذراندن اوقات فراغت افراد میتواند نتایج بزرگی برای طول عمر مغز به همراه داشته باشد. طبق مدلهای آماری این مطالعه:
– هر یک ساعت نشستن فعال اضافی، خطر ابتلا به زوال عقل را ۴٪ کاهش میدهد.
– جایگزینی یک ساعت تماشای تلویزیون غیرفعال با یک ساعت کار ذهنی فعال با ۷٪ کاهش خطر ابتلا به زوال عقل مرتبط بود.
– اضافه کردن یک ساعت نشستن ذهنی فعال به برنامه روزانه- بدون تغییر سایر عادات نشستن غیرفعال و ورزش- منجر به ۱۱٪ کاهش خطر ابتلا به زوال عقل شد.
این افزایش محافظتی به ویژه برای افراد ۵۰ تا ۶۴ ساله قویتر بود، که نشان میدهد میانسالی یک دوره بحرانی برای تنظیم سلامت مغز برای سالهای سالمندی است.
محققان خاطرنشان کردند که با افزایش سن جمعیت جهان، زوال عقل به یکی از علل اصلی ناتوانی در سطح جهان تبدیل شده است. این بیماری میتواند بر کیفیت زندگی بزرگسالان، خانوادهها و مشاغل آنها تأثیر بگذارد.
هالگرن نتیجه گرفت: «مهم است که با افزایش سن، از نظر جسمی فعال بمانیم، اما از نظر ذهنی نیز فعال باشیم – به خصوص وقتی که نشستهایم.»
