به گزارش خبرگزاری مهر، جمعی از دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه تهران در بیانیهای خطاب به دکتر امید، رئیس دانشگاه تهران، با انتقاد شدید از توصیه وی به «خویشتنداری» نیروهای مسلح و ابراز نگرانی برای آسیب ندیدن مراکز علمی دشمن، این موضعگیری را «عافیتطلبی نگرانکننده» و جدایی از نبض غیرت جامعه توصیف کردند.
متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:
«جناب رئیس دانشگاه تهران؛ آدرس را اشتباه نرفتهاید؟
بیانات اخیر شما در توصیه به «خویشتنداری» نیروهای مسلح و ابراز نگرانی برای آسیب ندیدن مراکز علمی دشمن، بیش از آنکه نشانی از دوراندیشی علمی داشته باشد، روایتی از یک «عافیتطلبیِ نگرانکننده» و جدایی از نبض غیرت جامعه است.
جناب رئیس! از کدام «اخلاق در جنگ» و «حرمت علم» سخن میگویید؟ مگر حافظهی تاریخی شما پاک شده است که ترور بزدلانه دانشمندان هستهای ما را در پیش چشمان خانوادههایشان از یاد بردهاید؟ مگر ندیدید که دشمن نه به آزمایشگاههای ما رحم کرد و نه به نخبگان خفته در خونِ این مرز و بوم؟ جایی که دشمن برای دریدن امنیت ما هیچ مرزی از وقاحت باقی نگذاشته، سخن از مدارا، معنایی جز دعوت به انفعال ندارد.
امروز نه زمان توصیههای اخلاقی به مدافعان وطن، که زمان بازخوانی این کلام راهبردی امیرالمؤمنین (ع) است که فرمودند: «رُدُّوا الْحَجَرَ مِنْ حَیْثُ جَاءَ»؛ سنگ را به همانجایی بازگردانید که از آنجا پرتاب شده است. شکوه و اقتدار علم، تنها در سایهی امنیت ملی و اقتدار نظامی معنا مییابد. دانشگاهی که در بزنگاه انتقام، به جای ایستادن در کنار فرزندان سلحشور ملت، نگران دیوارهای سیمانی دشمنِ غدار باشد، دچار نوعی «خودبرتربینی علمی» شده که آن را فرسنگها از واقعیتهای کفِ میدان و روحیه سلحشوری جامعه دور کرده است.
اینکه نخبگان بخواهند خود را تافتهای جدابافته از سرنوشت ملی بدانند و در میانهی جنگ، نسخهی صبر و سکوت برای نظامیان بپیچند، نه ترویجِ علم که تضعیفِ ارادهی یک ملت است. علمِ بدون عزت، همان ساختار صوری است که در دانشگاههای منطقه تدریس میشود تا ابزاری برای سلطهی بیشترِ جلادان باشد.
آقای رئیس! «خویشتنداری» در برابر دشمنی که زبان مفاهمه نمیفهمد، تنها او را در وقاحتش جریتر میکند. امروز، همراهیِ تمامقدِ جامعهی نخبگان با اقتدارِ نظامی، تنها راه صیانت از خونِ دانشمندان شهیدمان و تضمین استقلال علمی آینده است. اجازه ندهید کلام دانشگاه، برخلاف جریانِ غیرت ملی و امنیت کشور طنینانداز شود.
انتظار میرود اگر در انتقال این پیام، «قصوری در بیان» یا سوءتفاهمی رخ داده، پیش از آنکه این موضعگیری بهعنوانِ فاصلهگذاریِ دانشگاه با آرمانهای ملی ثبت شود، نسبت به تبیین و شفافسازی آن اقدام نمایید. اما چنانچه این رویکرد، مسیری آگاهانه در تقابل با ضرورتهای امنیتی کشور است (برمبنای توجیهات اخلاقی و علمی)، لازم است که در این مبانی بازنگری کنید. فضای نخبگانی جامعه باید هرچه بیشتر با واقعیتهای جامعه منطبق شود تا در جرگه پیروان حق باشیم.»
جمعی از دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه تهران
دوازدهم فروردین ماه یک هزار و چهارصد و پنج
