به گزارش خبرگزاری مهر، علی مطلق دبیر کارگروه ملی پیشگیری و کنترل سرطان وزارت بهداشت اظهار کرد: سرطان یک بیماری نسبتا شایع محسوب میشود و همین شیوع بالا باعث شده نیازهای درمانی و حمایتی بیماران مبتلا به سرطان، از جمله نیاز به خون و فرآوردههای خونی، اهمیت ویژهای پیدا کند.
وی با اشاره به روشهای مختلف درمان سرطان افزود: بیماران مبتلا به سرطان با طیفی از درمانها از جمله جراحی، شیمیدرمانی، درمانهای سیستمیک، پرتودرمانی و هورموندرمانی مواجه هستند و هر یک از این روشها میتواند بهطور مستقیم یا غیرمستقیم موجب بروز اختلالات خونی و نیاز به تزریق خون شود.
مطلق ادامه داد: همانند سایر بیماران جراحی، بیماران مبتلا به سرطان که نیازمند عمل جراحی هستند، ممکن است در حین یا پس از جراحی به تزریق خون و فرآوردههای خونی نیاز پیدا کنند، اما این تنها دلیل نیاز این بیماران به خون نیست.
دبیر کارگروه ملی پیشگیری و کنترل سرطان وزارت بهداشت با تأکید بر ماهیت مزمن بیماری سرطان گفت: سرطان بهعنوان یک بیماری مزمن میتواند اثرات قابل توجهی بر بدن داشته باشد؛ از جمله بروز اختلالات تغذیهای و مشکلات جذب مواد مغذی که در نهایت ممکن است منجر به کمخونی شود.
وی تصریح کرد: علاوه بر این، در برخی موارد خودِ بیماری سرطان میتواند مغز استخوان را درگیر کرده و بر روند تولید گلبولهای قرمز، سفید و پلاکتها اثر بگذارد.
وی ادامه داد: از سوی دیگر، درمانهایی مانند شیمیدرمانی و سایر درمانهای سیستمیک به دلایل مختلف میتوانند ساخت سلولهای خونی را مختل کنند. همچنین پرتودرمانی، بهویژه در نواحی خاصی از بدن مانند لگن، ممکن است بر تولید گلبولهای سفید و قرمز اثر منفی بگذارد.
دبیر کارگروه سرطان همچنین افزود: به دلایل یاد شده، هم خود بیماری سرطان و هم درمانهای آن میتوانند موجب کاهش فاکتورهای خونی و افزایش نیاز بیماران به فرآوردههای خونی شوند.
مطلق با اشاره به نوع فرآوردههای مورد نیاز بیماران مبتلا به سرطان تصریح کرد: بهجز گلبول قرمز، بیماران مبتلا به سرطان بیش از همه ممکن است به پلاکت نیاز پیدا کنند و پس از آن، در مواردی به پلاسمای تازه منجمد؛ هرچند نیاز به پلاسما نسبتاً کمتر است.
دبیر کارگروه ملی پیشگیری و کنترل سرطان وزارت بهداشت با تأکید بر اهمیت تأمین بهموقع خون گفت: کمبود خون میتواند باعث اختلال در انجام جراحیهای ضروری بیماران مبتلا به سرطان شود و حتی در برخی موارد، درمانهای سیستمیک مانند شیمیدرمانی را با مشکل مواجه کرده یا پاسخ به درمان را کاهش دهد.
وی با اشاره به تأثیر مستقیم وضعیت خونی بر کیفیت زندگی بیماران افزود: نرمال یا نزدیک به نرمال بودن شاخصهای خونی برای بیمارانی که تحت شیمیدرمانی یا رادیوتراپی هستند، از اهمیت بالایی برخوردار است؛ بهگونهای که در برخی موارد بدون اصلاح این شاخصها، اساساً امکان ادامه درمان وجود ندارد و حتی در صورت انجام درمان، پاسخ بیمار کاهش پیدا میکند.
مطلق ادامه داد: کمبود گلبولهای قرمز میتواند موجب خستگی و ضعف شدید شود، کاهش گلبولهای سفید خطر ابتلا به عفونتها و بستری شدن را افزایش میدهد و کمبود پلاکت نیز احتمال بروز خونریزیهای آسانتر و خطرناکتر را بالا میبرد.
وی با تأکید بر نقش حیاتی اهدای خون اظهار کرد: اهدای خون برای بیماران مبتلا به سرطان اهمیت بسیار زیادی دارد؛ هم برای انجام بهموقع جراحیها، هم برای افزایش اثربخشی درمانهایی مانند شیمیدرمانی و رادیوتراپی، هم برای افزایش طول عمر و هم برای بهبود کیفیت زندگی این بیماران.
دبیر کارگروه ملی پیشگیری و کنترل سرطان وزارت بهداشت در پایان و به مناسبت روز جهانی سرطان از مردم خواست به اهمیت این موضوع توجه ویژه داشته باشند و گفت: احتمال بروز سرطان در طول زندگی هر فرد حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد است؛ عددی قابل توجه که نشان میدهد هر یک از ما ممکن است در طول زندگی خود یا در میان اعضای خانوادهمان با این بیماری مواجه شویم. در یک خانواده پنجنفره، این احتمال وجود دارد که دستکم یک نفر در طول زندگی به سرطان مبتلا شود.
بنابر اعلام وزارت بهداشت، مطلق افزود: بر این اساس، اهدای خون اقدامی است که شاید برای اهداکننده دشواری زیادی نداشته باشد، اما میتواند نقش تعیینکنندهای در حفظ جان و بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان و حتی عزیزان خودمان ایفا کند.
