به گزارش خبرنگار مهر، فصل نخست سریال اپیزودیکِ رئال‌نمایشی «هتل بسیار بسیار عجیب» به کارگردانی سامان غنائمی و تهیه‌کنندگی حامد یامین‌پور در ایام جنگ رمضان و در راستای سرگرم‌سازی بچه‌ها روی آنتن شبکه پویا رفت. پس از استقبال بچه‌ها و خانواده‌هایشان از این اثر که در ژانر معمایی- ماجراجویی و در ١۵ قسمت برای کودکان ساخته شده است، این سریال در ایام نوروز هر روز ساعت ۱۷:۳۰ از شبکه دو و ساعت ۱۹:۳۰ روی آنتن شبکه امید می‌رود.
محسن ملکی سرپرست نویسندگان سریال «هتل بسیار بسیار عجیب» در گفتگو با مهر درباره این مجموعه گفت: این سریال یک پژوهش و طراحیِ اولیه داشت اما نه به این معنا که پروژه از ابتدا این بود؛ اما کار یک استراتژی اصلی داشت که ساختار آن در واحد کودک و نوجوان سازمان سینمایی سوره شکل گرفته بود. پیشنهادی داشتیم که بر اساس الگویی خارجی، نگارش کار را بر عهده بگیریم. کار را شروع کردیم تا در نهایت به نسخه مطلوب دوستان برسیم.
وی ادامه داد: پروسه نگارش سریال به نسبت سریال‌های دیگری که تجربه آنها را داشتم یا حتی در فضای تلویزیون و پلتفرم‌ها نگارش می‌شود، طولانی بود. کارهای کودکی که در بستر سینما و تلویزیون ساخته می‌شد، بیشتر روی یک سری از مفاهیم و موضوعات اجتماعی، اخلاقی، مرتبط با همسایه داری، کمک به بزرگترها، محیط زیست و … بود. اما چون الگوی نگارش این سریال، الگوی روز کمپانی‌های خارجی بود، به سمتی از محتواها قدم برداشتیم که در آن بچه‌ها باید در مسیر سریال ذهن پرسشگری داشته باشند. لذا سریال باید قالب پژوهشی تربیتی داشته باشد که بچه‌ها با دیدن این اثر بتوانند نگاهی متفاوت به پیرامون خود داشته باشند.
سرپرست نویسندگان سریال تلویزیونی «هتل بسیار بسیار عجیب» یادآور شد: تاکنون ساخت مدل ایرانی چنین موضوعی را تجربه نکرده بودیم و برایمان کمی سخت بود که بخواهیم این موضوع را با فرهنگ، قصه و حتی روابط و شخصیت‌هایی که داریم، ربط دهیم. به همین دلیل و باتوجه به حساسیت‌هایی که داشتیم، نگارش ۱۵ قسمت اول سریال، نزدیک به یک سال و نیم طول کشید. ناگفته نماند نگارش ۱۵ قسمت دوم، بنا بر کسب تجربه با سرعت خوبی همراه بود و توانستیم در حدود ۶ ماه نگارش ۱۵ قسمت دوم را تمام کنیم.
ملکی در پاسخ به این پرسش که وقتی سه نویسنده، همراه یک سرپرست روی متن سریال کار کنند، چه مزایا و بعضا معایبی دارد؟ گفت: حسن حضور سه نویسنده در کار منجر به افزایش سرعت عمل می‌شود و راحت‌تر می‌توان از فکرهای مختلف استفاده کرد. از معایب سه نویسنده برای یک سریال هم می‌توان به چند دست شدن متن‌ها اشاره کرد. یکی از دلایل طولانی شدن بازنویسی‌ها هم به همین دلیل بود که برای یک دست شدن متن، مجبور به نگارش و بازنویسی متن بودیم. برایم تجربه خوبی بود و دوستان هم در این پروژه زحمات بسیاری کشیدند. در نهایت سر و سامان دادن به متن، طراحی و نکات کارگردان و بازنویسی‌های مجدد کار را کمی سخت کرد و خداراشکر تجربه خوبی بود.
وی از نحوه تعامل خود با دیگر نویسندگان این پروژه گفت: درباره مدل کاری، در ابتدا یکی از نویسنده ها نسخه‌ای را نوشت و دیگری مواردی را که مدنظرش بود به کار اضافه کرد. در ادامه من با تیم سفارش دهنده و کارگردان صحبت می‌کردم و پروژه را پیش می‌بردیم؛ اما نکات بازنویسی دوستان را هم اعمال می‌کردم و مدل بازنویسی ما در این ۱۵ قسمت اینگونه بود.
ملکی افزود: ناگفته نماند در آخر هر قسمت خاطره‌نویسی و نریشن‌های بچه‌ها را داشتیم که زحمات سمیه کاظم بیکی به عنوان طراح و مدیر پروژه بود و نگارش کار را انجام داد. تمام فرایند کار، گروهی بود و در تمامی مراحل خانم‌ها کاظم بیکی و یزدانی دخیل بودند.
وی در جواب به این سوال که پیش از این سریال تجربه نگارش اثر برای کودک و نوجوان را داشته است یا نه؟ بیان کرد: قبلا در باشگاه فیلم سوره کاری سینمایی ویژه کودک و نوجوان نوشته بودم که حدود یک سال با حسین دارابی درگیر نگارش آن بودیم اما ساخته نشد. همیشه علاقه‌مند به کار در حوزه کودک و نوجوان بودم اما فرصتش ایجاد نشده بود. لذا اولین بار بود که چنین کاری را انجام دادم. به همین دلیل نگارش کار در حوزه کودک و نوجوان برایم راحت‌تر است. تنها سختی پروژه «هتل بسیار بسیار عجیب» در بخش پژوهش و نو بودن اثر بود.
سرپرست نویسندگان سریال تلویزیونی «هتل بسیار بسیار عجیب» درباره تجربه و تفاوت نگارش این اثر با آثار ویژه بزرگسالان گفت: نوشتن برای کودک و نوجوان در مقایسه با کار بزرگسال اینگونه است که بچه‌ها نمونه‌های موفق خارجی بسیاری می‌بینند و با ذهن انیمیشنی رشد کرده‌اند، لذا تماشای چنین آثاری برای نسل امروز کمی دشوار است. شاید بچه‌های امروز حوصله تماشای سریال قصه‌های مجید را نداشته باشند درحالی که این قصه‌ها برای ما جذاب بود. این نسل با سرعت بیشتری توسط تکنولوژی و گیم پیش می‌رود. لذا در کار کودک دائما باید تصویر را برای کودک و نوجوان عوض کنیم و دوربین نباید ثابت باشد.
ملکی ادامه داد: بارها قسمت‌هایی داشتیم که قصه را دور می‌انداختیم در صورتیکه در کار بزرگسال با اغماض بیشتری کار را پیش می‌بردیم. ما برای هر قسمت مدت زمان ۲۰ دقیقه‌ای در نظر گرفته بودیم در حالی که کارهای کودک در دیگر پلتفرم‌ها ۴۰ دقیقه است و نوشتن ۴۰ دقیقه راحت‌تر از ۲۰ دقیقه است. سخت است که در ۲۰ دقیقه قصه گفت، ریتم را حفظ کرد و به پایان رساند.
وی تاکید کرد: کار کودک خط قرمزها و اصول تربیتی خاصی دارد که منطبق شدن با آن وقت‌گیر است و حتی امکان دارد در یک اشتباه کوچک طراحی‌ای داشته باشد که روی مخاطب تاثیر منفی‌ای بگذارد؛ مخاطبی که ممکن است با آن صحنه بترسد، خاطره تلخی برایش بسازد و دیگر موارد که همه اینها را ما با کارشناسان کودک پیش می‌بردیم. سعی کردیم بیشتر به سمت ماجراجویی برویم و بچه‌ها را با قصه‌های عجیبی درگیر کنیم که حل آن برایشان جذاب‌تر باشد تا قصه‌های مفرح و کمدی.
سرپرست نویسندگان سریال تلویزیونی «هتل بسیار بسیار عجیب» در پاسخ به این پرسش که برای جذب مخاطب کودک و نوجوان به ویژه نسل امروز که همه چیز در دسترس دارد، چه تدابیری در فیلمنامه سریال «هتل بسیار بسیار عجیب» اندیشیده شد تا برای تماشاگر جذاب باشد؟ گفت: روی زمان ۲۰ دقیقه‌ای هر قسمت کار کردیم و سعی داشتیم اثر خوش ریتم باشد تا بچه‌ها بتوانند تجربه‌ای شیرین و لذتبخش داشته باشند. بحث مهم دیگر فضای فانتزی سریال بود و تا جایی که تولید به ما اجازه می‌داد آن فضا را بیشتر می‌کردیم.
ملکی یادآور شد: ما به دنبال این بودیم که بچه‌ها پس از دیدن این اثر در حوزه حل مسئله کمی توانمند شوند و ذهنشان شروع به مطرح کردن پرسش کند تا جسارتی برای حل مسئله داشته باشند. کاراکترهایی داشتیم که راهکارهای غلط و اشتباهی داشتند که نتیجه نمی‌داد و تلاش کردیم به کودک بگوییم در فرآیند حل مسئله خوب فکر و مشاهده کند، جسارت عمل داشته باشد. دوست داریم کودکان این موارد را یاد بگیرند و نه اینکه تنها سریال مفرحی را تماشا کنند. زحمتی که در حوزه پژوهش سریال «هتل بسیار بسیار عجیب» کشیده شده به نظرم لایق این است که والدین؛ این اثر را هر چند ماه یکبار پخش کنند تا بچه‌ها مجددا اثر را تماشا کنند. زیرا چنین آثاری روی یک جامعه آماری بررسی شده و واقعا اتفاقات خوبی برای رشد فکری بچه‌ها اتفاق افتاده است. ما تلاش کردیم مشاهده‌گری و خوب دیدن را به کودک و نوجوان آموزش دهیم.
وی در بخش دیگر عنوان کرد: واکنش‌هایی که از سوی بچه‌ها و مخاطبان می‌آید باعث خوشحالی ما می‌شود و این مساله را یادآوری می‌کند که باید در حوزه کودک و نوجوان کار کرد؛ زیرا خلاء هست و تولیدات کمی در سینما و تلویزیون برای این قشر داریم. مخاطبان تشنه هستند و این باعث می‌شود ما اشتیاق بیشتری برای ادامه و تولید اثر داشته باشیم.
سرپرست نویسندگان سریال تلویزیونی «هتل بسیار بسیار عجیب» درباره اهمیت تولید محتوا در شرایط جنگ به ویژه برای بچه‌ها عنوان کرد: سهم آثار کودک و نوجوان در شبکه‌های تلویزیونی و پلتفرم‌ها، همچنان اندک و نیازمند توجهی جدی‌تر است. این کمبود را می‌توان به‌وضوح در عرصه سینما نیز مشاهده کرد؛ جایی که پس از دوره‌ای از تولید و اکران موفق انیمیشن‌ها و آثار ویژه کودک و نوجوان، شور و اشتیاقی که در نسل جدید شکل گرفته بود، تا حدی فروکش کرده است.
ملکی افزود: با این حال، نشانه‌هایی از امید نیز به چشم می‌خورد. تلویزیون در تلاش است با رویکردی ویژه، تولیدات این حوزه را افزایش دهد و از سوی دیگر، سازمان سینمایی سوره نیز می‌کوشد مسیر تولید آثار کودک و نوجوان را به‌عنوان جریانی تخصصی و پایدار ادامه دهد. این تلاش‌ها بی‌تردید گامی مثبت است و امید آن می‌رود که تجربه‌های موفق این حوزه، بار دیگر تکرار و حتی تقویت شوند. فارغ از بحث کیفیت که البته جای بررسی دقیق کارشناسانه دارد، نمی‌توان از زحمات عوامل این آثار چشم‌پوشی کرد.
