به گزارش خبرنگار مهر، امیرحسین اسیوند مستندساز در یادداشتی اختصاصی درباره علاقه به وطن و مفهوم هموطن نوشت.
متن یادداشت وی بدین شرح است:
«برای وطن دوست بودن الزاما نیاز نیست عکس با ستون‌های تخت جمشید داشته باشی یا روبروی مقبره کوروش سجده کرده باشی. الزاما نیاز نیست عکسی جلوی بنایی تاریخی پست کرده و زیرش »چو ایران نباشد تن من مباد» نوشته باشی.
البته که سرزمین را گشتن و دیدن بسیار خوب است اما شناخت و فهم آن مهم‌تر است. وطن در واقع خود ماییم. من، تو و ما هستیم که می‌شویم وطن. ما هستیم که می‌توانیم وطن را وطن نگه داریم بی آنکه ذره‌ای از آن را به دشمن دهیم.
مباد که ما وطن فروش باشیم که هر که وطن فروشی کرد خود را فروخت. هویت و تاریخ را فروخت. مباد که دنبال خوشبختی به دست دشمنی تازه به دوران رسیده باشیم. مباد که از ریختن بمب بر سر هموطن مسرور باشیم. وطن همانقدر که خاک است، هموطن هم هست. وطن همانقدر که مرزها است، دختران و پسرانمان نیز هست. وطن همانقدر که تاریخ است، تمام فرزندانی که قرار است در این سرزمین به دنیا بیایند هم هست … ما در وطن و وطن در ماست. اینک وقت همدلی و مقاومت است …
هم‌وطنم ... هم‌وطنی که شاید روزی تو را در خیابانی دیده‌ام یا شاید هرگز نخواهمت دید. با توام … اگر امروز دلت برای ایران می‌تپد، غم از دست رفتگان در دل داری و امید به پیروزی بر دشمنان آمریکایی و صهویونیستی را زندگی می‌کنی و پرچم سرزمینت را دست گرفته‌ای … می‌خواهم بگویم دوستت دارم …»
