خبرگزاری مهر-گروه هنر-عطیه مؤذن؛ «هفت روز سیما» عنوان یک بسته خبری-تحلیلی است که در پایان هر هفته به بازخوانی متن و حاشیه اتفاقات خبری صدا و سیما و شبکه نمایش خانگی میپردازد. همچنین در این بسته، نیمنگاهی هم به شایعات و اخبار غیررسمی داریم و در تلاش هستیم در کوتاهترین زمان ممکن از مهمترین اخبار هفته در تلویزیون و شبکه نمایش خانگی باخبر شوید.
امروز پنجشنبه ۲ بهمن میتوانید با شماره ۲۳۰ بسته خبری «هفت روز سیما» همراه شوید.
چهره هفته؛ بدون چهره
در بخش چهره هفته در این بسته خبری هر بار به یکی از شخصیت هایی پرداخته ایم که در هفته به بهانه ای توانسته است محل بحث و نقد و یادآوری باشد؛ از بازیگری که در یک سریال شبکه نمایش خانگی یا تلویزیونی نقشش را خوب ایفا کرده است تا مجری ای که با جمله ای یا حرفی مورد بحث قرار گرفته است. یا حتی شخصیتی که بدون هیاهو کارش را به درستی انجام داده است اما این هفته فردی را مناسب انتخاب به عنوان چهره هفته نیافتیم.
در روزهایی که گذشت در تلویزیون مجریان مختلفی در برنامه ها به اعتراضات و بعد ناآرامی های اخیر کشور پرداختند. مجریانی که برخی سعی کردند به درستی در روزهای اول با سیاست درست تلویزیون به اعتراضات بازارایان نیز بپردازند. در ادامه نیز در میان ناآرامی ها به شهدایی که در چند وقت اخیر ناجوانمردانه از میان ما رفتند و قربانی شدند، اشاره شد و تلویزیون سعی کرد در حال و هوای این روزها برنامه سازی کند.
با این حال این چند وقت جای برنامه اجتماعی و سیاسی مرجعی که بتواند برای طیفی حداکثری از مخاطبان محل رجوع باشد خالی بود. بیشتر از برنامه هم منظور مجریانی هستند که یک مقبولیت حداکثری پشتشان باشد. تلویزیون در این سال ها نتوانسته است مجریانی داشته باشد که در دعواهای سیاسی، حداقل ژست بی طرفی بگیرند و یک جانبه گرایی را کنار بگذارند. مجریانی که برندی باشند تا حداقل در وقایع اخیر که نیازمند برنامه هایی برای تحلیل های جدی نسبت به فضای جامعه، مردم، نسل جوان و نوجوان هستیم پشت تریبون قرار بگیرند و مخاطب دوست داشته باشد دقایقی حرف و تحلیل و بحث و گفتگوهایشان را بشنود.
مردم، رسانه ها و چهره ها در این سال ها بارها خواستار حضور مجریان حرفهای در تلویزیون شده اند از احسان علیخانی و فرزاد حسنی در برنامه های اجتماعی تا فردوسی پور در برنامه ورزشی یا سروش صحت در برنامه کتابی و … اما جای مجریان تحلیلگر و آگاه آنقدر خالی بوده است که کمتر حتی مطالبه ای برای حضور این افراد در تلویزیون صورت گرفته است. بوده اند مجریانی که برای مدتی یک برنامه سیاسی اجتماعی را اجرا کرده اند اما برنامه های این چنینی نتوانسته اند بعد از یک یا دو دوره به برند تبدیل شوند و کسی شاید خلاء چنین افرادی را هم حس نکرده است. افرادی که در این روزها بتوانند طیفی از مخاطب را پای برنامه شان بنشانند، گفتگو و مناظره برگزار کنند، برنامه های تحلیلی پخش کنند و مخاطب حتی با فرض سوپاپ اطمینان بودن علاقه داشته باشد پای بحث و گفتگوهایشان بنشیند.
نکته هفته؛ چه کسانی مستند اتفاقات اخیر را میسازند؟
پیمان جبلی رئیس صداوسیما چندی پیش از ساخت مستند نسبت به اتفاقات اخیر کشور خبر داد که برخی از آنها به صورت روزانه و در گزارش های خبری از تلویزیون پخش شده و تولید بخشی دیگر در دستور کار است.
وی بیان کرد: «تلاش می کنیم با این مستندها و گزارشهای خبری، واقعیت آنچه را که در صحنه اتفاق افتاده است در جهت خنثی سازی دروغگوییهای دشمنان که سعی میکنند، واقعیت ها را تحریف کنند، آماده کرده و در معرض دید مخاطبان قرار دهیم. این مستندات و گزارشهای خبری هم در داخل و هم در شبکههای خارجی به دیگر زبان های دنیا، پخش خواهد شد و در فوریت برنامههای سازمان صدا و سیما قرار دارد.»
این مهم است که وقایع اخیر کشور برای حال و آینده ثبت شود اما این مهمتر است که چه کسانی این مستندها را می سازند، کارگردانی این مستندها به دست افراد تازه کار خواهد بود یا مستندسازانی که اهمیت بار دراماتیک سوژه را بدانند. اهمیت چگونه حرف زدن در دنیای امروز را بدانند تا مستندها بتواند هم روی مخاطب داخلی و هم روی مخاطب خارج از مرزهای کشور تاثیرگذار باشد. به ویژه مخاطب خارجی که هر روز هزار سندسازی انجام می شود تا ایران را برایش کشوری تروریست نمایش دهند.
نقد هفته؛ غیبت برنامه های جشنواره ای
از امروز پنجشنبه دوم بهمن جشنواره تئاتر فجر به صورت جدی آغاز به کار کرده است هرچند غیر از تئاتر فجر چندین جشنواره تئاتری در طول سال برگزار می شود و تئاتر امروز بخشی جدی از محصولات فرهنگی است که مخاطب دنبال می کند. تئاتر گاه مخاطبی وفادارتر و جدیتر از سینما و سریال های خانگی و موسیقی دارد با این حال کمتر برنامه های جدی در حوزه تئاتر بوده است که مخاطب علاقه مند تئاتری را راضی نگه دارد.
تئاتر می تواند مثل سینما و برنامه هایی از قبیل «هفت» مخاطب داشته باشد و شاهدش هم برنامه های تخصصی تئاتری است که طی دهه های مختلف از شبکه های سیما به ویژه شبکه چهار روی آنتن رفته است. در حوزه سینما هم چندی است که فقط «هفت» نماینده سینماگران و علاقهمندان به سینما شده است و خوب است در تلویزیون وزن برنامه های فرهنگی و هنری پررنگ تر شود.
پیشنهاد هفته؛ پانتولیگ بهتر از برنامه های کارشناسمحور
اگرچه چند وقتی است از پخش فصل جدید «پانتولیگ» می گذرد اما هنوز می توان این برنامه را به عنوان یکی از برنامه های سرگرم کننده تلویزیون پیشنهاد داد. هم محمدرضا گلزار مجری برنامه، حضور خوبی دارد و هم آیتم ها و انتخاب ضرب المثل ها و سوالات جذاب است و نکاتی دارد که می تواند مهم باشد.
شب گذشته این برنامه با حضور تیم هایی روی آنتن رفت که احسان روزبهانی بوکسور و فیروز کریمی چهره فوتبالی در ۲ تیم شرکت کننده حضور داشتند. فیروز کریمی در یکی از آیتم ها باید ضرب المثلی را به شکل پانتومیم اجرا می کرد که هرچقدر آب، سربالا رفتن و شکل قورباغه را به صورت نمایشی ارائه کرد کسی از تیمش متوجه ضرب المثل «آب که سر بالا رود قورباغه ابوعطا می خواند» نشد. حتی اسم آب و قورباغه را هم آوردند اما خود ضرب المثل را نمی دانستند. بعد از اینکه متوجه ضرب المثل شدند همه تیم عنوان کردند که تاکنون این ضرب المثل را نشنیده بودند و حتی یکی از اعضا از گلزار پرسید «خود شما تا حالا این ضرب المثل را در دیالوگ هایت گفته ای» و بعد از جواب منفی او جمله ای قریب به این مضمون گفت که «پس این یک جمله عادی که همه شنیده باشند، نبوده است».
خوب است که مسابقه این حواشی را هم نشان می دهد تا بدانیم با نسل جوانی رو به رو هستیم که گاه روتین ترین ضرب المثل های فارسی را هم نشنیده است و با اعتماد به نفس از نادانسته هایش دفاع می کند و اینکه همین مسابقه های سرگرمی چقدر می توانند گاه بیشتر از یک برنامه گفتگومحور با کارشناسان کلیشه ای و عصاقورت داده ادبیات و فرهنگمان را زنده نگه دارند.
