به گزارش خبرنگار مهر، رائد فریدزاده رئیس سازمان سینمایی با حضور در نوزدهمین جشنواره بین‌المللی «سینماحقیقت» در جمع خبرنگاران گفت: امسال در بخش بین‌الملل و نمایش آثار، هم از نظر مهمانان و هم از منظر فیلم‌ها، شاهد شرایط مطلوبی بودیم. با همت همکاران مرکز گسترش، پویایی بسیار خوبی در بخش بین‌الملل شکل گرفت و اتفاقات مهمی رقم خورد. از جمله این رویدادها، می‌توان به تولید مشترک فیلمی با موضوع غزه اشاره کرد که برای نخستین‌بار انجام شد و به نظر من اتفاقی بسیار ارزشمند است. همچنین حضور گسترده دست‌اندرکاران این حوزه، نشان‌دهنده اعتبار این جشنواره است.
وی درباره ۱۵ فیلم بنیاد سینمایی فارابی در سال جاری عنوان کرد: فرآیند انتخاب و ارزیابی پروژه‌ها بر اساس فراخوان‌هایی بوده که مؤسسات در بازه‌های زمانی مشخص اعلام کرده‌اند. همچنین اخیراً فهرست فیلم‌هایی که در مرحله «پیچینگ» مورد استقبال قرار گرفته‌اند و قرار است با مشارکت فارابی تولید شوند، منتشر شده است و این روند، به امید خدا ادامه خواهد داشت.
فریدزاده در پاسخ به پرسش خبرنگار مهر درباره رویکرد سازمان سینمایی برای حمایت از فیلمسازان درباره جنگ ۱۲ روزه گفت: این موضوع یک فرآیند مستمر بوده که از جشنواره فیلم کوتاه تهران و حتی جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان آغاز شد. نگاه ویژه مؤسسات به تولیدات مرتبط با این موضوع، باعث شد مجموعه‌ای قابل توجه از آثار در مرکز گسترش شکل بگیرد و ان‌شاءالله این روند استمرار خواهد داشت.
وی درباره انتقادها نسبت به نبود یک مکان مشخص برای برگزاری جشنواره‌ها بیان کرد: جابه‌جایی سالن‌ها و نبود یک مکان ثابت، همواره موجب دشواری برای فیلمسازان و برگزارکنندگان بوده است. این مسئله یک معضل جدی و نیازمند تدبیر اساسی است. بدون تردید، حل این مشکل فراتر از توان سازمان سینمایی و حتی وزارتخانه بوده و مستلزم یک عزم فرابخشی و ملی است. امید است در آینده، شاهد شکل‌گیری یک مقر دائمی و «کاخ جشنواره» برای برگزاری تمامی جشنواره‌ها باشیم تا خانه‌ای ثابت برای رویدادهای سینمایی کشور فراهم شود.
رئیس سازمان سینمایی تاکید کرد: «سینماحقیقت» در سال‌های اخیر جایگاه خود را به‌عنوان یک جشنواره معتبر بین‌المللی تثبیت کرده و با روند رو به رشدی که دارد، این جایگاه قطعاً تقویت خواهد شد.
فریدزاده در پاسخ به این پرسش که چرا فیلمسازان نسبت به موضوعات محافظه‌کارانه برخورد می‌کنند، گفت: مسلماً ضروری است شرایطی فراهم شود که مستندسازان بتوانند پرسش‌های جدی خود را مطرح کنند. نباید از طرح پرسش هراس داشت، چراکه تا زمانی که پرسش‌های اساسی شکل نگیرد، امکان گفتگو و جستجوی پاسخ نیز فراهم نخواهد شد. ایجاد این فضا، به اطمینان خاطر دوطرفه و رشد سینمای مستند منجر خواهد شد.
