گل محمدی اخراج شد!

پرسپولیسی‌ها این روز‌ها نگران شرایط تیمشان هستند و اعتقاد دارند این تیم شادابی لازم را ندارد.

 هفته ششم رقابت‌های لیگ برتر در شرایطی از روز چهارشنبه برگزار می‌شود که پرسپولیس باید در تهران به مصاف صنعت نفت آبادان برود. این تیم بعد از ۵ بازی با کسب ۸ امتیاز در رده هفتم جدول رده بندی ایستاده و تا به حال نتوانسته هوادارانش را راضی کند.

بالبته پرسپولیسی‌ها خوش شانس بوده اند که سایرتیم‌های مدعی در لیگ برتر ایران هم شروع خوبی نداشته اند، چون بعد از گذشت هفته پنجم، در بین تیم‌های مدعی، استقلال بهترین امتیاز را دارد که با ۱۱ امتیاز به طور مشترک در صدر ایستاده است. یعنی درست در روز‌هایی که پرسپولیس نتایج خوبی نمی‌گیرد بازهم اختلافش با صدرجدول چندان زیاد نیست و می‌تواند فاصله موجود را پر کند.

با این حال دغدغه‌ای که در این بین وجود دارد سبک و سیستم بازی پرسپولیس است؛ سبکی که انگار قرار است به سختی به پیروزی برسد و سیستمی که علاوه بر عدم توانایی در ثبت کلین شیت، اخیرا موفقیتی هم در کسب برد نداشته است. نتیجه شده آنکه پرسپولیس بعد از ۳ هفته متوالی بردی که نداشته هیچ، بلکه یک شکست و دو تساوی در کارنامه ثبت کرده و از همه بدتر اینکه در این سه هفته، تعداد گل‌های خورده اش از گل‌های زده، بیشتر بوده است!

این سکته موقت در حالی در پرسپولیس رخ داده که رفته رفته زمزمه نیاز به شوک به این تیم مطرح می‌شود. وقتی هم اسم شوک به میان می‌آید همه به سرمربی تیم فکر می‌کنند. حال سوال اصلی این است که آیا با تغییر سرمربی، پرسپولیس می‌تواند به روز‌های خوبش برگردد؟ شاید، ولی قبل از آن باید به چند نکته دقت کرد. اول اینکه بدون تعارف، پرسپولیسی‌ها این روز‌ها مربی‌ای در حد یحیی گل محمدی ندارند. در واقع تعداد انگشت شماری از قدیمی‌های پرسپولیس هستند که ادعای نشستن روی نیمکت این تیم را دارند، ولی آن‌ها یا پیش‌تر تجربه سرمربیگری در این تیم را داشته و کارنامه چندان قابل قبولی نداشته اند و یا اینکه رزومه‌شان آنقدر لاغر است که به نیمکت پرسپولیس نمی‌خورد. پس جابجایی یحیی با یکی از مربیان داخلی فعلی می‌تواند حکم «هاراگیری» را داشته باشد.

از طرفی شاید بشود به یک سرمربی بزرگ خارجی فکر کرد؛ می‌شود، امری مرسوم است که در فوتبال حرفه‌ای رخ می‌دهد، ولی واقعیت این است که با گذشت تقریبی ۶ هفته از لیگ برتر و بسته شدن تیم توسط خود یحیی گل محمدی همان قدر که احتمال موفقیت پرسپولیس توسط یک مربی خارجی وجود دارد، احتمال شکست خوردنش هم ممکن است. حالا آیا هزینه گزاف برای یک مربی خارجی آن هم در این برهه که ریسک زیادی دارد، ارزشش را دارد؟ البته که این مورد هم بدون دردسر نیست، چون پرسپولیس این روز‌ها نه تنها مدیرعامل ندارد بلکه همچنان درگیر پرونده سرمربی خارجی قبلی اش یعنی گابریل کالدرون است. آیا این باشگاه ظرفیت اضافه کردن یک پرونده دیگر به پرونده‌های بیشمارش در فیفا را خواهد داشت؟

این یکی دو مورد عنوان شد تا وضعیت سرمربیان موجود و احتمالی برای پرسپولیس روشن شود، ولی واقعیت این است که حتی با وجود نتایج ناامید کننده توسط همین پرسپولیس، این تیم از لحاظ نتیجه گیری تفاوت چندانی با یکی دو فصل اخیر نداشته است. پرسپولیس با کالدرون، زمانی که تازه به این باشگاه آمده بود شروع خوبی نداشت و آن اوایل حتی سه شکست در کارنامه داشت. با یحیی گل محمدی هم فصل پیش، این تیم استارت ناامید کننده‌ای زد، ولی بعد رفته رفته به روز‌های خوبش برگشت. درست است که تفاوت این پرسپولیس با پرسپولیس فصل قبل و قبل ترش این است که زیبا و به اصلاح «پرسپولیسی» بازی نمی‌کند، ولی به نظر می‌رسد با ثبت یکی دو برد متوالی و البته یکی دو کلین شیت متوالی، روحیه و اعتماد به نفس از دست رفته، به پرسپولیس برخواهد گشت.