مثل همه آدم‌های دیگر از شیوع کرونا ناراحتند؛ از اینکه در حوالی خودشان، خانواده‌شان، دوست و قوم و آشنایشان مرگ قدم می‌زند و هرازگاهی جان عزیزی را می‌گیرد. اما آنها نه می‌توانند و نه می‌خواهند خوشحالی‌شان را از رونق‌گرفتن کسب‌وکارشان در این بحران عالم‌گیر پنهان کنند؛ کاری که گره خورده در مرگ؛ در نیستی آدم‌هایی که حالا تنها نشان باقیمانده از ایشان در دنیا سنگی است بر مزاری.  هر چقدر مرگ‌ومیرها بیشتر، راسته مغازه‌هایشان شلوغ‌تر، کسب‌وکارشان رونق‌پیدا کرده و نانی که سر سفره خانواده می‌برند بیشتر. سنگ قبر فروشند، نصاب سنگند یا خطاط شعر و مرثیه بر سنگ‌های سیاه و...