این نوع پرداخت یارانه بر مصرف که در ۴۰ سال گذشته بر اقتصاد کشور حاکم شده است دقیقا به ضد اهداف سیاست اصلی تبدیل شده و افرادی که خودروی بیشتری دارند بیشتر از آن منتفع می شوند، اما افراد بدون خودرو شخصی در آن سهمی ندارند که به نابرابری بیشتر می انجامد. 

در صورت اجرای سیاست پرداخت یارانه بنزین به افراد و نه به مصرف، خانوارهای چهار نفره می توانند به ازای هر نفر از ۱۵ تا ۲۰ لیتر بنزین دریافت کرده و در صورت نداشتن خودرو شخصی آنرا به کسانی که مصرف بالاتری دارند بفروشند که به کاهش نابرابری می انجامد. و به هر خانوار ماهانه ۱۸۰ هزار تومان تا ۲۴۰ هزار تومان قدرت خرید اضافه خواهد کرد.

بهانه اینکه افزایش قیمت بنزین و یا دادن بنزین به هر نفر و نه هر خودرو باعث تورم می شود، از طرف ذی نفعان رانتی بی معنی است، زیرا تورم به قیمت یک کالا ارتباط ندارد و به عملکرد نظام بانکی و سیاست پولی کشور بستگی دارد و از سال ۱۳۹۸ تاکنون که افزایش قیمت بنزین نداشته ایم تورم از رکوردهای ۷۰ ساله نیز فراتر رفته است. هم اکنون قیمت بنزین در ایران از آب معدنی نیز ارزانتر است.