رحمانی درباره تاثیر ویتامین‌ها روی کیفیت خلق و خو نیز توضیح داد: ویتامین‌های گروه B نقش مهمی در کمک به مغز در تولید سطح کافی مواد شیمیایی مورد نیاز برای مدیریت خلق و خو و سایر عملکردها دارند. بنابراین ویتامین‌های گروه ب در خلق و خو به‌ دلیل نقشی که در متابولیسم بدن دارند بسیار تاثیرگذارند. اگر کسی دارای مقادیر کم ویتامین B و به ویژه B۱۲ باشد، احتمال دارد علائم افسردگی را تجربه کند. به ویژه B۱۲ در کاهش خستگی شناخته شده است.

وی افزود: ویتامین B۳ نیز که در تولید سروتونین نقش دارد بسیار اهمیت دارد. در افراد مبتلا به افسردگی، سطح سروتونین آنها پایین است. توزیع ویتامین B۳ در مواد غذایی زیاد است و عمدتا کمبود آن کمتر پیش می‌آید. مگر کسی مشکلات گوارشی داشته باشد. اما جذب ویتامین B۱ و B۲ از طریق مواد غذایی کمتر است. B۲ بیشتر در شیر و لبنیات یافت می‌شود. اگر به این دست لبنیات حرارت زیاد داده نشود و در معرض نورآفتاب قرار نگیرند، چون نور آفتاب آنها را از بین می‌برد، ممکن است با این شرایط بیشتر جذب بدن شوند. چون ویتامین گروه B نسبتا ناپایدارند و در مراحل پخت بین ۳۰ تا ۶۰ درصد آنها از بین می‌رود برای همین کمبود آن بیشتر حس می‌شود./ دنیای اقتصاد

کمبود کدام ویتامین باعث عصبانیت میشود؟ 

به طور خلاصه باید بگوییم که این کمبود این ویتامین ها باعث اختلال در اعصاب می شود. در ادامه به بررسی دقیق تر آنها خواهیم پرداخت. 

کمبود ویتامین D

کمبود اسیدهای چرب امگا ۳

ویتامین B

آمینو اسیدها

زینک 

آهن 

منیزیوم 

سلنیوم

1. ویتامین D

کمبود ویتامین D می تواند به علت کم قرار گرفتن در معرض نور خورشید در طول چند ماه و چند سال باشد. اگرچه ممکن است افرادی در مناطق آفتابی زندگی کنند اما باز هم کمبود ویتامین D داشته باشند.

این افراد معمولاً بیشتر زمان ها را در خانه سپری می کنند و کمتر بدنشان در معرض نور خورشید قرار می گیرد. مکمل ویتامین D تنها راه برای جلوگیری از کمبود آن نیست. ویتامین D نقش اساسی برای عملکرد های مهم در بدن دارد که یکی از آن ها جذب فسفر در جریان خون می باشد.

این ماده برای سلامت ذهن نیز بسیار ضروری است و می تواند ترمیم سلول ها و همین طور رشد بافت مغز را آسان تر کند. از طرفی سلول های مغزی را سالم تر نگه می دارد و به آن ها کمک می کند که توانایی ذهنی و حافظه بالاتری داشته باشند.

کمبود ویتامین D می تواند با اختلالات تاثیرگذار فصل مرتبط باشد یا این که ناراحتی و افسردگی را برای فرد به وجود بیاورد که معمولاً در ماه های پاییز بیشتر است و کمبود ویتامین D همچنین می تواند باعث بیماری های اضطرابی شدید شود.

پیشنهاد میکنیم که سایر عوارض کمبود ویتامین D را بخوانید.

2. اسید چرب امگا 3

تعادلی بین اسید چرب امگا 3 و امگا 6 می تواند تغییر روحیه را برای فرد و همچنین مشکلات ذهنی به وجود بیاورد. آیا می دانستید که 60 درصد از مغز انسان را چربی تشکیل داده است؟ به همین دلیل بدن شما نمی تواند اسید چرب ضروری را بسازد و مغزتان نیز نمی تواند آن را بسوزاند.

اگر رژیم غذایی شما کمبود چربی با کیفیت بالا مثل امگا 3 دارد، پس بدن تان نیز سلول های عصبی باکیفیت پایین می سازد.

اگر رژیم غذایی شما چربی خوب دارد پس سلول های عصبی با کیفیت بالا می سازد و می تواند عملکرد مغز و سلامت ذهن را تضمین کند و از آن جایی که امگا 3 فعالیت سلول B را افزایش می دهد و باعث تولید آنتی بادی ها می شود، پس برای کاهش التهاب بدن مناسب است.

آن ها می توانند عملکرد مغز را بالا ببرند و روحیه شاد و مثبت را نیز افزایش دهند. کمبود امگا 3 همچنین می تواند باعث افسردگی، اختلال بی توجهی، اختلالات شخصیتی و اسکیزوفرنی شود.

3. ویتامین B

این ویتامین ها غذا را به سوخت بدن تبدیل می کند و به بدن کمک می کند که انرژی خود را حفظ کند و بتواند سلول های آسیب دیده را ترمیم کند. آن ها نقش مهمی را در قسمت های مختلف برای سلامتی ایفا می کنند و عملکرد ایمنی بدن، گوارش، سلامت و جریان خون و خواب مناسب را ایجاد می کنند.

ویتامین های B نقش اساسی را برای سلامت ذهن و کاهش استرس و کمبود حافظه ایفا می کنند. کمبود ویتامین B می تواند منجر به افسردگی، اضطراب، فوبیا و دیگر اختلالات عصبی شود.

4. آمینو اسید ها

آمینو اسید ها زنجیره های پروتئینی را می سازند. جدا از کمک کردن آن ها به بدن برای ساخت عضله برای سلامت عملکرد مغز نیز مناسب هستند که کمبود آمینواسیدها می تواند باعث افسردگی، نارسایی مغزی و کاهش تمرکز شود.

5. زینک

زینک سلامت عملکرد مغز را تقویت می کند همچنین می تواند سیستم عصبی مرکزی و جانبی را فعال کند و نقش مهمی را در پروسه تعادلی هورمون ها ایفا می کند. کمبود زینک باعث افسردگی، اضطراب و اختلالات غذا خوردن و اسکیزوفرنی می شود.

6. آهن

کمبود آهن یکی از بزرگترین مشکلات تغذیه ای افراد در جهان می باشد و معمولاً در بین خانم ها نیز بیشتر است. مخصوصا آنهایی که پریودهای سنگین و شدید دارند یا بچه شیر می دهند یا ورزشکار هستند یا رژیم غذایی آن ها بسیار سبک است.

افراد گیاهخوار نیز با کمبود آهن مواجه می شوند. آهن برای سلامت مغز و سیستم عصبی ضروری است که کمبود آن می تواند باعث افسردگی، اضطراب، کاهش تمرکز، آلزایمر و خستگی مفرط شود.

7. منیزیم

منیزیم یک ماده معدنی قدرتمند برای آرام سازی بدن است که کمبود منیزیم باعث استرس، افسردگی و اضطراب می شود. بدن ما یک جزء اساسی به نام منیزیم دارد که کمبود آن در افرادی است که رژیم غذایی سالم و متعادل ندارند. اگر افراد بیش از حد از غذا های فرآوری شده، نمک، قند و کافئین استفاده کنند، با کمبود منیزیم مواجه خواهند شد.

8. سلنیوم

مواد معدنی برای سلامت ایمنی بسیار ضروری هستند. سلنیوم باعث سلامت سیستم ایمنی و عملکرد تیروئید، بارداری و پروسه های ضروری دیگر در بدن می شود.کمبود سلنیوم می تواند وضعیت های خود ایمنی بدن را ایجاد کند. و همچنین می تواند باعث بیماری های خود ایمنی، دیابت، سرطان و مرگ شود. مطالعات همچنین نشان می دهد که کمبود سلنیوم با افسردگی و حالات منفی مرتبط است .

برای داشتن اعصابی آرام ، همیشه به مقدار کافی از مواد غذایی حاوی ویتامین های گروه B مانند انواع گوشت، جگر، غلات و نان سبوس دار و جوانه گندم استفاده کنید.

زمانی که در اشخاص سالخورده عوارض عصبانیت ، به ‌صورت خستگی بروز می‌کند، نشانه‌ی این است که باید ماده‌ی غذایی مناسبی مصرف شود؛ بخصوص وقتی شخص کم خوراک باشد، میزان قند خون پایین می‌‌آید که در این مواقع مصرف یک قاشق عسل ، یک عدد شکلات ، یک لیوان شیر یا آب میوه، کمی پنیر و بیسکوییت توصیه می‌شود.

فراموشی‌ و ضعف حافظه نیز از کمبود غذایی به‌وجود می‌آید. روانشناسان می گویند که فراموشی علامت چیزی است که پیوندی با پیری ندارد و می‌تواند عارضه‌ی کمبود غذایی باشد.لازم به‌ یادآوری است که تغذیه‌ی نامناسب نه تنها بر روی اعصاب و روان آدمی تاثیر بدی می‌گذارد ، بلکه باعث مختل شدن فعالیت سایر سیستم بدن نیز می‌گردد. توصیه‌ی همه‌ی متخصصان این است که به آن‌چه می‌خورید دقت کنید و سعی نمایید مواد غذایی مغذی و مفید را بر مصرف موادی با ارزش غذایی کم، ترجیح دهید./ غفاری دایت

بسیاری از مردم تصور می‌کنند کمبود ویتامین B‌۱۲ بی ضرر است، در حالی که کمبود این ویتامین می‌تواند باعث آسیب عصبی برگشت‌ناپذیر شود. از این رو، بسیار اهمیت دارد که نسبت به کمبود ویتامین B‌۱۲ هوشیار باشیم. سوالی که مطرح می‌شود این است که از کجا به کمبود این ویتامین در بدن پی ببریم؟

حقیقت این است که متاسفانه کمبود ویتامین B ۱۲ علائم زیادی ندارد و به سختی خود را نشان می‌دهد. با این حال، رایج‌ترین و منحصر‌به‌فردترین علامت کمبود این ویتامین احساس ناراحتی و سوزش در پا و کف آن است. در واقع یکی از نخستین علائم کمبود ویتامین B ۱۲ خود را با سوزش کف پا نشان می‌دهد.

رژیم غذایی ناصحیح از جمله موارد بروز کمبود این ویتامین است. از دیگر دلایل کمبود ویتامین B‌۱۲ می‌توان به کم خونی وخیم پرنیشیوز (Pernicious anaemia) اشاره کرد. این نوع کم‌خونی یک بیماری خودایمنی است که با آسیب به دیواره داخلی معده مانع از تولید فاکتور داخلی می‌شود. از طرفی فاکتور داخلی معده برای جذب ویتامین B ۱۲ ضروری است و همین موضوع می‌تواند باعث کمبود این ویتامین در بدن شود. کم خونی وخیم پرنیشیوز اصلی‌ترین دلیل کمبود ویتامین B ۱۲ در جهان است.

از دیگر علائم کمبود ویتامین B ۱۲ می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:

۱- خستگی شدید و بی حالی

۲- نداشتن انرژی کافی

۳- تنگی نفس

۴- احساس ضعف

۵- سردرد

۶- پوست رنگ پریده

۷- شنیدن صدا از درون بدن (وزوز گوش)

۸- از دست دادن اشتها و کاهش وزن

ویتامین B ۱۲ نقشی حیاتی در انجام بسیاری از واکنش‌های بدن از جمله فعالیت‌های سیستم عصبی دارد. متاسفانه کمبود این ویتامین می‌تواند منجر به بروز مشکلات جدی برای سلامتی از جمله آسیب دائمی به سیستم عصبی شود.

به طور معمول افراد کهنسال بهتر است در بازه‌های زمانی مشخص که پزشک متخصص تعیین می‌کند اقدام به تزریق B کمپلکس و B ۱۲ کنند. ویتامین‌های خانواده B نقشی حیاتی برای حفظ سلامتی و تندرستی بدن ایفا می‌کنند که کمبود آن می‌تواند برای بدن خطرناک باشد./ میزان