رییس فدراسیون کشتی افزود: من میتوانم این کار را انجام دهم و ظرفیت آن را هم دارم اما آدمی نیستم به این کشور و آن کشور بروم. نه روحیه اش را دارم و نه خوشم می آید. به همین دلیل دنبال آدمی هستم که بیاید و برای این کار وقت بگذارد.

وی تصریح کرد: ما به این رای اعتراض می کنیم. فدراسیون کشتی را هم بابت این حرکت او جریمه کردند. حرکت او خوب نبود و با آن حرکت برادرش رضا به مدال برنز رسید اما خودش یک سال محروم شد. پلیس آنجا هم با او برخورد کرد و یک جریمه هم آنجا دادیم. خود ما هم به او گفتیم در لیگ کشتی نگیر. به هر حال یک درآمدی هم انجا می توانست داشته باشد.

دبیر در پایان گفت: دنبال این هستیم محرومیت او را کم کنیم. اگر یک آدم قوی در اتحادیه جهانی کشتی داشتیم خیلی به نفع ما بود.

در پی اقدام محمدعلی گرایی ملی‌پوش وزن

77 کیلوگرم کشتی فرنگی در رقابت‌های جهانی صربستان و پرتاب بطری آب توسط وی به داخل تشک مبارزه میان محمدرضا گرایی و کشتی‌گیر ژاپنی، اتحادیه جهانی کشتی اقدام به صدور رأی در کمیته انضباطی و اخلاقی کرد. بر این اساس محمدعلی گرایی به مدت یک‌سال از حضور در میادین کشتی محروم شد و باید مبلغ یک هزار فرانک سوئیس به اتحادیه جهانی کشتی پرداخت نماید. فدراسیون کشتی نیز به دلیل خطای ورزشکار، به پرداخت 5 هزار فرانک سوئیس جریمه ملزم شد.

واکنش رنگرز به محرومیت گرایی

حسن رنگرز سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی درخصوص محرومیت یکساله محمدعلی گرایی به دلیل پرتاب بطری در زمان مسابقات جهانی و رقابت برادرش محمدرضا اظهار داشت: حکم از نظر من سختگیرانه بوده است. فدراسیون کشتی همه تلاش خود را معطوف کرد تا بتواند تخفیفی در حکم ایجاد کند با وجود اینکه قابل پیش‌بینی بود اما متاسفانه به هر دلیلی میسر نشد. 

سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی کشورمان با ابراز تاسف از اتفاق رخ داده، تصریح کرد: متاسفم از این اتفاق و شرایط سخت علی گرایی برای من قابل درک است. تلاش کادر و علی این بود سال ۲۰۲۳ او بهترین نتیجه را بگیرد. محمدعلی ۲ رقابت در مسابقات رنکینگ‌دار داشت که نتایج خوبی گرفت و ما امیدوار بودیم در ۲ سال ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ به طور ویژه با مدال المپیک ورزش قهرمانی را به پایان ببرد‌. امیدوارم بتوانیم از تجربه و توانمندی او استفاده کنیم.

رنگرز ادامه داد: در گذشته نگرانی‌ها و دغدغه رفتار برادرانه محمدعلی را نسبت به محمدرضا دیده بودیم‌. احساس تعصب باعث شد تا او این کار را انجام دهد و هزینه رفتار او گران تمام شد. اتحادیه جهانی سختگیرانه رفتار کرده باید ببینیم آیا امکان دارد اعتراضی داشته باشیم که فکر می‌کنم این امکان باشد. امور حقوقی و بین‌الملل فدراسیون این موضوع را پیگیری خواهند کرد.

وی درباره اینکه در این اردو از محمدعلی گرایی دعوت نشده بود و تکلیف وزن ۷۷ کیلوگرم چگونه مشخص می‌شود، خاطرنشان کرد: چرخه انتخابی تکلیف فرد منتخب را مشخص می‌کند. تا انتهای هفته جمع‌بندی نهائی را در مورد چرخه انجام می‌دهیم. باید اول آن را به فدراسیون بدهیم و بعد از تأیید اعلام خواهد شد.

چه کسی به گزینشی اول می‌رود؟

این خبر در شرایطی منتشر شد که تیم ملی کشتی فرنگی در دو وزن ۷۷ و ۸۷ کیلوگرم در مسابقات جهانی بلگراد موفق به کسب سهمیه نشد، بنابراین جدای از انتخاب تیم المپیکی از چرخه ۲۰۲۴، دو فرنگی‌کار نیز باید برای شرکت در گزینشی قاره‌ای انتخاب شوند. بعد از برگزاری مسابقات قهرمانی 2023 کشتی جهان که اولین مرحله گزینشی المپیک 2024 پاریس بود، حالا دو مرحله مسابقه گزینشی دیگر در فروردین و اردیبهشت ماه سال آینده در بیشکک قرقیزستان و استانبول ترکیه پیش روی کشتی ایران برای تکمیل سهمیه‌هایش خواهد بود. 

تیم ملی کشتی فرنگی ایران در صربستان با مهدی محسن‌نژاد در 60 کیلو، محمدرضا گرایی در 67 کیلو، محمدهادی ساروی در 97 کیلو و امین میرزازاده در 130 کیلوگرم موفق به کسب سهمیه المپیک شد و حالا در دو وزن 77 و 87 کیلوگرم باید به دنبال کسب سهمیه در مسابقه گزینشی آسیایی باشد و اگر در بیشکک به سهمیه نرسید، در استانبول که مسابقه گزینشی جهانی خواهد بود نیز شانس تکمیل سهمیه‌هایش را خواهد داشت.

در این دو وزن محمدعلی گرایی و ناصر علیزاده در مسابقات جهانی ملی‌پوش بودند که بعید به نظر می‌رسد آنها شانسی برای حضور در مسابقات قهرمانی کشور به عنوان اولین مرحله چرخه 2024 داشته باشد. گرایی از سوی اتحادیه جهانی محروم شده و علیزاده هم به نظر می‌رسد با توجه به عدم استفاده از فرصت‌هایی که در این چند سال در 87 کیلوگرم به او داده شده، با نظر منفی برای حضور در چرخه این وزن مواجه شود.

به نظر می‌رسد روش انتخاب دو ملی‌پوش اعزامی به مسابقات کسب سهمیه اول به این شکل باشد، در 77 کیلوگرم امین کاویانی‌نژاد که مدال نقره بازی‌های آسیایی را گرفته در مسابقات قهرمان کشوری شرکت نخواهد کرد. او به همراه نفر اول مسابقات کشوری در جام وهبی‌‌امره کشتی خواهند گرفت و نفر برتر، به رقابت‌های کسب سهمیه می‌رود.

در 87 کیلوگرم هیچ کشتی‌گیری ظاهرا از مرحله اول انتخابی معاف نیست و همه مدعیان در این رقابت‌ها شرکت خواهند کرد. نفرات اول و دوم کشور، به مسابقات وهبی‌امره اعزام می‌شود و هر کسی بهتر نتیجه گرفت، ملی‌پوش کسب سهمیه خواهد شد. باتوجه به اینکه در هر دو وزن مدعیان اصلی با هم رقابت کرده‌اند، به نظر می‌رسد هر کسی سهمیه المپیک را در 77 و87 کیلوگرم گرفت، ملی‌پوش اعزامی به بازی‌های المپیک هم خواهد شد./خبرورزشی

حسن یزدانی استعدادی ناب بود که شاید هر ۵۰ سال یک بار متولد شود. او هرگز از هیچ میدانی دست خالی برنگشت و اکنون با ۹ مدال پرافتخارترین ورزشکار تاریخ ماست. محبوبیت حسن یزدانی به گونه‌ای است که وقتی روی تشک می‌رود، دل ۸۵ میلیون ایرانی همراه اوست و بار منفی این استرس بارها کار دست این قهرمان داده اما او این نقش را به خوبی پذیرفته است. از حسن یزدانی در تمام این سال‌ها حتی یک حاشیه هم به یاد نداریم. او یک ورزشکار و پهلوان واقعی است که حتی اگر مدال هم نداشت، همه دوستش داشتند و خیلی طبیعی است که نگران بازنشستگی و فردای کشتی و این وزن بعد او باشند.

همه امیدوار بودیم که یزدانی در المپیک سومین مدال را هم بگیرد، ۱۰ مداله شود و نام ایران را در تاریخ ورزش دنیا در این گروه محدود قرار دهد. تعداد  ورزشکارانی که ۱۰ مدال جهان المپیک دارند، زیاد نیست و یزدانی تنها گزینه ما برای رسیدن به این افتخار است. اما وقتی او با کتف بانداژ شده و آن چسب‌های آبی شوم روی تشک‌های مسابقات جهانی ۲۰۲۳ بلگراد آمد، خود ما در خبرورزشی نوشتیم که خدا نکند؛ قرار است تاریخ تکرار شود؟

مار گزیده از ریسمان سیاه و سفید می‌ترسد. ما قبلاً باهمین چسب‌های آبی و کتف بانداژ شده استعدادی به بزرگی «علیرضا دبیر» را از دست داده ایم. پدیده‌ای که بعد از قهرمانی در نوجوانان، جوانان و امیدهای جهان روز تولد ۲۱ سالگی اش قهرمان جهان شد. دبیر تا همین امسال صاحب یک رکورد منحصر به فرد در تاریخ ورزش ما بود. او تنها کسی است که ۵ سال متوالی به فینال مسابقات جهان و المپیک رسیده و حالا حسن یزدانی با او مساوی کرده است. اما همین علیرضا دبیر در ۲۵ سالگی مجبور به خداحافظی از دنیای قهرمانی شد، وقتی که در مسابقات جهانی نیویورک ۲۰۰۳ به خاطر کتف مصدوم نتوانست مدال بگیرد و زیر تیغ جراحی رفت. البته دبیر برای المپیک ۲۰۰۴ آتن به میدان برگشت اما او روی تشک دیگر تنها سایه‌ای از آن نام بزرگ بود. دیگر نمی‌توانست از دستش استفاده کند و بعد از المپیک مجبور به خداحافظی از دنیای قهرمانی شد.

پس اگر یک نفر در دنیا باشد که مصدومیت کتف را بهتر از همه بشناسد و بیشتر از بقیه از این ناحیه آسیب دیده باشد، شخص علیرضا دبیر است. وقتی او در مورد جراحی کتف حرفی می‌زند، باید به حرفش گوش داد. در مراسم تجلیل از مدال آوران بازیهای آسیایی که حسن یزدانی با کتف جراحی شده و حمایل بر دوش حاضر بود، علیرضا دبیر گفت: «در ایران تا به حال هیچ کشتی‌گیری بعد از عمل کتف نتوانسته بازگشت موفقیت آمیزی به دنیای قهرمانی داشته باشد.» او البته ابراز امیدواری کرد که «این جراحی باعث نشود که حسن یزدانی به دوران قهرمانی اش خاتمه دهد.» اما اصل حرف کار خودش را کرد و این زنگ خطری است که قبلاً هشدارش را داده بودیم. همانی که می ‌ترسیدیم حقیقت داشته باشد اما با جبر زمانه نمی‌توان جنگید…

حسن یزدانی در آستانه ۳۰ سالگی است. خود او می‌خواست بعد از المپیک خداحافظی کند و حالا کتفش را جراحی کرده و این معمای بزرگ مقابل چشم همه ماست، آیا او می‌تواند به تشک برگردد؟ شکی نیست که اگر قرار باشد تنها یک نفر بتواند از پس این مشکل برآید او حسن یزدانی است. خود علیرضا دبیر گفته تا به حال هیچ کشتی‌گیری نتوانسته بعد از مصدومیت کتف به میدان برگردد و این قید زمانی همه را امیدوار می‌کند، اینکه پس «ممکن است بعد از این کسی بتواند چنین کند!» و چه کسی بهتر از حسن یزدانی که لیاقت یک پایان خوش را دارد. به جبران یک دهه افتخارآفرینی برای ایران و شاد کردن دل مردم، حق او سومین مدال المپیک و دو رقمی کردن مدال‌های جهانی و المپیکی است. ما که امیدواریم یزدانی حتی بعد از المپیک هم کشتی بگیرد اما دوست نداریم این قهرمان بزرگ با پایانی تلخ از کشتی برود.

حسن یزدانی حتی با یک دست هم می‌تواند خود را به سکوی جهانی برساند. در همین بازی‌های آسیایی دیدیم که او با کتف مصدوم و با یک دست مدال طلا گرفت، اگرچه رقبای اصلی او در دنیا هیچ کدام آسیایی نیستند اما به هر حال اسم حسن یزدانی هم خیلی بزرگ است. چاره‌ای نیست، فقط باید صبر کنیم تا ببینیم گذشت زمان چه سرنوشتی برای پهلوان نامدار ما تعیین کرده است. حسن یزدانی فعلاً دوران نقاهت پس از عمل را می‌گذراند. او باید به روی تشک و به تمرینات برگردد تا آن وقت ببینیم چه شرایطی برای ادامه دنیای قهرمانی دارد. اما یادمان نرود؛ حتی اگر حسن یزدانی دیگر روی تشک نیامد، او تا همین جا هم افسانه تاریخ ورزش ماست…/خبرورزشی