مرد روستایی از کدخدا ده درخواست کرد تا شفاعت او را کند و با تغییر در اوضاع زندگی او بتواند همراه خانواده‌ به راحتی زندگی کند. آخوند ده از مرد فقیر پرسید: از مال دنیا چه داری؟

مرد فقیر کمی فکر کرد و گفت: یک گاو، یک خر، دو بز، سه گوسفند، چهار مرغ و یک خروس، تنها دارایی من هستند. آخوند ده گفت: من تنها در صورتی به تو کمک می‌کنم که هر آنچه را که می‌گویم با دقت گوش فرا دهی و به آن عمل کنی.

مرد روستایی بدون ذره‌ای شک و تردید شرط کدخدا  را پذیرفت و منتظر سخنان او ماند. آخوند به مرد فقیر گفت: امشب قبل از خواب، گاو را هم به اتاق ببر. مرد روستایی بسیار متعجب شد و گفت: ای کدخدا ، اتاق من به قدری کوچک است که من همراه با خانواده‌ام فضای بسیار کمی برای استراحت داریم، حال چطور می‌توانم گاو را همراه خود به اتاق ببرم؟

کدخدا در پاسخ گفت: تو به من قول دادی هر آنچه را که از تو می‌خواهم، قبول کنی و بدان عمل نمایی، در غیر این صورت کمکی از من بر نخواهد آمد.

روز بعد مرد فقیر با حالی خسته و خموده به خانه کدخدا مراجعه کرد. مرد به آخوند گفت: شب گذشته گاو به قدری لگد پراکنی کرد که هیچ یک از ما نتوانستیم بخوابیم. آخوند در پاسخ گفت: شب گذشته گاو را به اتاقت بردی، امشب می‌بایست خر را نیز به داخل اتاقت راه دهی.

مرد فقیر هر روز که با شکایت و اعتراض نزد کدخدا ده می‌رفت، کدخدا به او دستور می‌داد که باید یک حیوان دیگر را نیز به اتاقش ببرد. به همین ترتیب مرد هر شب یک حیوان دیگر را همراه خود داخل اتاق می‌برد. مرد فقیر به قدری این کار را انجام داد تا دیگر هیچ حیوانی بیرون از خانه باقی نماند.

روز بعد دوباره نزد کدخدا رفت و علت امر را جویا شد. کدخدا  گفت: حال بهتر است از گاو شروع کنی و به صورت معکوس هرشب یکی از حیوانات را از اتاقت خارج کنی. مرد دوباره هنگام خواب، هر شب یکی از حیوانات را از اتاق بیرون گذاشت و سپس شب آخر خواب راحتی را همراه با خانواده‌اش تجربه کرد. صبح روز بعد دوباره به خانه کدخدا رفت و برای او و خانواده‌اش طلب عمری طولانی و همچنین آرامش کرد. کدخدا خندید و گفت: برای تو و خانواده‌ات خوشحالم که زین پس می‌توانید به راحتی در اتاق بخوابید!

در روزگاران قدیم گوسفند دار خسیسی در یک روستا زندگی می کرد. خساست او به حدی بود که برای چراندن گوسفندانش به هیچ وجه حاضر نبود چوپانی را استخدام کند تا از گوسفندانش مراقبت کند و به چرا ببرد.

به همین خاطر گوسفند دار خسیس هر روز صبح خودش گوسفندانش را از آغل بیرون می آورد و برای چریدن به صحرا می برد. هر چقدر اطرافیانش از سر دلسوزی به او می گفتند که چوپانی استخدام کن و خودت به کارهای دیگر برس، زیر بار نمی رفت و می گفت: «خودم بهتر از هر چوپانی می توانم مواظب گوسفندهایم باشم.»

تا این که یک روز بهاری که با گوسفندانش به صحرا رفته بود، هوا ناگهان ابری شد و باران تندی شروع به باریدن کرد. گله دار به شدت ترسید و نمی دانست چه کند، گوسفندها هر کدام به طرفی رفتند و خود او هم از ترس سیل، از درختی بالا رفت و آنجا پناه گرفت.

گوسفند دار خسیس در بالای درخت دستانش را رو به آسمان بلند کرد و گفت: «خدایا من و گوسفندانم را از این باد و باران نجات بده، نذر می کنم که حتما نصف گوسفندهایم را به فقرا بدهم.»

هوا، هوای بهاری بود. به همین خاطر مدتی بعد کم کم از شدت باد و باران کاسته شد. گله دار همان طور که بالای درخت نشسته بود گفت: «خدایا خودت میدانی که فقیر بیچاره ها بلد نیستند از گوسفندها مراقبت کنند. من آن را خودم نگه می دارم و در عوض هر چه پشم و کشک از گوسفندها به دست آمد، در راه تو به فقرا می دهم.»

هوا داشت بهتر و بهتر میشد و گله دار از این که چنان نذر بزرگی کرده، پشیمان بود. او، این بار رو به سوی آسمان کرد و گفت: «خدایا، آدم فقیر و بیچاره پشم به چه دردش می خورد؟ بیچاره آه ندارد با ناله سودا کند. همان بهتر که کشک به فقرا بدهم تا شکمی از عزا در آوردند.»

هوا داشت دوباره آفتابی میشد که گله دار از درخت پایین آمد. گوسفندهایش راکه هر کدام زیر درختی پناه گرفتند را جمع کرد و تصمیم گرفت به خانه اش برگردد. به این بار حتى سرش را رو به آسمان هم بلند نکرد.

با خود گفت: «فقیر بیچاره ها کشک را می خواهند چه کنند. آنها که نان ندارند. اگر نان داشتند، می توانستند نان و کشک بخورند. اما وقتی نان برای خوردن ندارند، کشک به چه دردشان می خورد.»

با این فکرها، گله دار دور نذری که برای نجات خودش و گوسفندهایش کرده بود، خط کشید و گله را جمع و جور کرد تا به خانه ببرد. هوا، هوای بهاری بود؛ ناگهان رعد و برقی در آسمان پیدا شد و باران به شکل رگباری شروع به باریدن کرد. چند دقیقه که گذشت سیل راه افتاد و تا گله دار به خودش بیاید و بتواند خودش را جمع و جور کند، دو سه گوسفند گله را سیل برد.

از آن روزگار به بعد، هر کس بخواهد زیر قولی که داده بزند یا وجود چیزی را کاملا انکار کند، می گوید: «ای بابا، کشک چی؟ پشم چی؟»

چند عدد جوجه خریدیم که الان مرغ و خروس شده اند، آیا سر سال خمسی، مشمول خمس هستند؟

جواب: اگر برای استفاده در مصارف شخصی زندگی باشد (نه برای کسب درآمد)، خمس ندارد.

غسل با وجود موی مصنوعی

سؤال۱: آیا غسل و وضوی کسی که جلوی سرش موی مصنوعی گذاشته است، اشکال دارد؟

جواب: اگر موی مصنوعی به صورت کلاه گیس باشد، باید برای غسل و وضو برداشته شود؛ ولی اگر مو بر پوست سر کاشته شده و مانع رسیدن آب به پوست سر باشد و برداشتن آن ممکن نباشد (یا مستلزم ضرر یا مشقت غیر قابل تحمل باشد)، باید غسل و وضوی جبیره ای انجام شده و بنابر احتیاط، تیمّم نیز انجام شود.

تبدیل پول فطریه به کالا

سؤال۲: آیا می توان به جای پول فطریه، مواد و لوازم مورد نیاز فقیر را برایش تهیه کرده و به او تحویل دهیم؟

جواب: به صورت مذکور کافی نیست؛ اما می توانید از فقیر وکالت بگیرید که پول فطریه را برای او دریافت کرده و کالاهای مورد نیازش را تهیه کنید.

اقتدا به امام جماعت در حال رفتن به رکوع

سؤال۳: آیا هنگامی که امام جماعت در حال خم شدن برای رکوع است اما به حد رکوع نرسیده، می توان اقتدا کرد؟

جواب: در رکعت اول و دوم اشکال ندارد، ولی در رکعت سوم و چهارم، احتیاط این است که صبر کرده و در رکوع اقتدا کند.

قضای روزۀ بیمار

سؤال۴: مادری به دلیل بیماری شدید نتوانسته در اواخر عمر، روزه ها و قضای آن را انجام دهد، آیا پسر بزرگِ او باید قضای روزه ها را بجا آورد؟

جواب: اگر بیماری‌ ایشان تا ماه رمضان بعد ادامه داشته است، قضای روزه‌ها ساقط است ولی باید برای هر روز یک مدّ طعام (معادل۷۵۰گرم) از اموال ایشان به فقیر داده شود.

اولاد ذکور در وقف نسل بعد نسل

سؤال۵: اگر «فرزند بزرگ هر نسل» به عنوان متولی وقف تعیین گردد، پس از فوت او آیا متولی بعدی، فرزند بزرگ اوست یا برادرش؟

جواب: پس از او، برادر بزرگ تر متولی می شود و تا زمانی که برادران متولی اول، زنده هستند، فرزندان او متولی نخواهند شد تا آنکه تمام افراد نسل اول از دنیا بروند که در این صورت، تولیت به فرزند بزرگ نسل بعدی می رسد و برای نسل های بعد آن نیز به همین صورت عمل می شود؛ بنابراین تا از نسل قبل یک نفر زنده باشد، نوبت به نسل بعد نمی رسد.

استفاده از مال پیدا شده

سؤال۶: من یک انگشتر پیدا کرده ام؛ آیا جایز است مبلغ آن را به فقیر صدقه بدهم و خودم از آن استفاده کنم؟

جواب: اگر قیمت آن، به مقدار دو و نیم گرم نقره یا بیشتر باشد و نشانه ای دارد که با آن صاحبش پیدا شود، باید یک سال (به صورتی که در رساله های عملیه بیان شده) اعلان گردد؛ چنانچه صاحب مال پیدا نشود می توانید آن را برای خود بردارید به قصد این که هر وقت صاحبش پیدا شد عوض آن را به او بدهید یا برای او نگهداری کنید تا زمانی که پیدا شد، به او بدهید ولی احتیاط مستحب آن است که از طرف صاحبش صدقه بدهید. البته اگر در بین سالی که اعلان می کنید از پیدا شدن صاحب مال ناامید شوید، احتیاط واجب آن است که صدقه بدهید.

به گزارش رکنا، نشست خبری بازرس کل و معاون بازرسی و نظارت سازمان بازرسی کل استان قزوین بعدازظهر امروز با حضور خبرنگاران و اهالی رسانه در سالن جلسات اداره کل بازرسی استان قزوین برگزار شد.

بازرس کل استان قزوین در این جلسه در پاسخ به سؤال خبرنگار تسنیم درباره وجود آمارهای متعدد درباره جذب غیرضروری نیرو در شهرداری قزوین اظهار داشت: بسیاری از این نیروها با پارتی‌بازی و بدون هیچ آزمون و قاعده استخدامی جذب نیرو شده‌اند که نوع جذب آنها در قالب قراردادهای شرکتی و به صورت حجمی و انبوه صورت گرفته است.

عبدالله آقاعلیخانی علت اصلی این جذب‌های غیرضروری و هزینه‌زا را نقص در قانون استخدام و به‌کارگیری نیروهای شرکتی در شهرداری‌ها دانست و اضافه کرد: بنابراین آیین‌نامه استخدامی شهرداری‌ها از نظر قانونی ناقص است که این موضوع را بارها به مراجع ذیصلاح بالادستی گزارش کردیم؛ اما با توجه به فرآیند طولانی اصلاح این قوانین در مجلس ممکن است فرآیند اصلاح زمانبر باشد.

پرداخت ماهانه 20 تا 40 میلیارد تومان به نیروهای اضافی شهرداری

این مسئول دستگاه قضا با اشاره به آمار مختلف و متناقض حضور نیروهای اضافی و ناکارآمد در شهرداری قزوین ادامه داد: بنا بر آنچه که خود شهرداران وقت قزوین گفته‌اند، بیش از 3 هزار نیروی مختلف در شهرداری قزوین کار می‌کنند که حداقل 1500 نفر یعنی نیمی از آنها اضافی هستند که فقط پرداخت حقوق به این 1500 نفر ماهانه 20 تا 40 میلیارد تومان خرج روی دست شهرداری قزوین می‌گذارد.

آقاعلیخانی یادآور شد: بنابراین پولی که تحت عنوان عوارض از شهروندان فقیر جنوب شهری گرفته می‌شود، به جای اینکه برای اصلاح زیرساخت‌ها و توسعه عمرانی شهر قزوین هزینه شود، صرف پرداخت حقوق به افرادی می‌شود که با یک فرآیند غیرعادلانه وارد شهرداری قزوین شده‌اند و امروز بعضی از آنها با حساب کردن روی حقوق شهرداری تشکیل خانواده داده‌اند و اخراج آنها از کار یک بحران اجتماعی به وجود خواهد آورد.

وی ادامه داد: بنابراین وقتی یک شهرداری ماهی 20 یا 40 میلیارد تومان به نیروهای اضافی خود پرداخت می‌کند، خود به خود اعتبار برای انجام امور عمرانی کم می‌آورد و هم دغدغه چنین دستگاهی حفظ خود و پرداخت حقوق کارمندانش می‌شود. 

لزوم اصلاح قانون استخدام شهرداری‌ها

بازرس کل استان قزوین با تاکید بر ضرورت اصلاح قانون استخدام شهرداری‌ها گفت: تا زمانی که قانون اصلاح نشود، حضور و جذب نیروهای غیرمتخصص و ناکارآمد در شهرداری ادامه می‌یابد که نتیجه آن ادامه موج تخلفات و ورود متعاقب سازمان بازرسی است و به نظر این نهضت حالا حالاها ادامه دارد.

آقاعلیخانی همچنین درباره نحوه برخورد با تخلفات اعضای شورای شهر پنجم قزوین تصریح کرد: برای 5 نفر از اعضای فعلی شورای شهر قزوین پرونده قضائی تشکیل شده و 2 نفر از آنها به انفصال دائم از خدمات دولتی محکوم شده‌اند.

جسارت مدیران منجر به جرم‌های اقتصادی و اداری‌ می‌شود

این مقام قضائی استان قزوین در ادامه با بیان اینکه وجود قانون بد بهتر از بی‌قانونی است، افزود: اگر مدیری حتی از سر دل‌سوزی اقدام به کارهای غیرقانونی مانند حساب‌سازی و سندسازی برای پیشبرد امور کند، شاید بعضی فکر کنند که چنین مدیری جسور است؛ اما در بیشتر مواقع چنین اقداماتی منجر به تخلفات غیرقانونی و جرم‌های اقتصادی و اداری مانند اختلاس و ارتشاء می‌شود.

آقاعلیخانی ادامه داد: مدیرانی که به اسم جسارت کار خلاف قانون انجام می‌دهند، با مجرمان خطرناک خیلی فرقی ندارند؛ چرا که همین کارهای خلاف قانون است که منجر به ایجاد آسیب‌های اجتماعی شده و برخی افراد را به سمت کار خلاف و غیرقانونی می‌برد.