در این مقاله قصد داریم ۸ رفتار از این دست را بررسی کنیم. اگر می‌خواهید بدانید این رفتارها کدام هستند، به خواندن ادامه دهید.

۱) دستاوردهای خود را کم‌اهمیت جلوه می‌دهند

یکی از رایج ترین رفتارهای زنان با هوش بالا و عزت نفس پایین این است که تمایل دارند دستاوردهای خود را کم اهمیت جلوه دهند.

کمی متناقض است. آنها فوق العاده موفق هستند، شاید حتی در زمینه های مختلف، اما اغلب برای تشخیص و تصدیق موفقیت خود تلاش می کنند.

آیا تا به حال شنیده اید که کسی یک دستاورد بزرگ را با گفتن اینکه "فقط شانس" بوده یا "آنقدرها هم مهم نیست" رد کند؟ این نمونه ای از چیزی است که ما در مورد آن صحبت می کنیم.

این تلاش آنها برای فروتنی نیست – این بازتابی از مبارزه داخلی آنها است. آنها واقعاً در دیدن دستاوردهای خود برای آنچه هستند مشکل دارند.

بنابراین دفعه بعد که زنی را دیدید که دستاوردهایش را نادیده می‌گیرد، به او کمک کنید تا ارزشی را که به ارمغان می آورد ببیند. این می تواند برای او بیشتر از آنچه شما تصور می کنید معنی داشته باشد.

۲) مدام عذرخواهی می‌کنند

این یک رفتار ظریف است، اما چیزهای زیادی در مورد نحوه درک آنها از خود می گوید. و این چیزی است که باید مورد توجه قرار گیرد تا آنها واقعاً هوش و توانایی های خود را در آغوش بگیرند.

۳) از کانون توجه دوری می‌کنند

زنان بسیار باهوش با عزت نفس پایین تمایل دارند از کانون توجه دوری کنند. علیرغم استعدادها و قابلیت های متعدد، آنها ترجیح می دهند در پس زمینه باقی بمانند و اغلب ارزش خود را دست کم می گیرند.

در اینجا یک چیز جالب وجود دارد – تحقیقات نشان می دهد که افراد با هوش بالا بیشتر از "سندرم Impostor" رنج می برند. این یک الگوی روان‌شناختی است که در آن افراد به دستاوردهای خود شک می‌کنند و می‌ترسند که به عنوان یک «تقلب» در معرض نمایش قرار گیرند.

بنابراین هنگامی که در مرکز توجه قرار می‌گیرند، اغلب عقب نشینی می کنند و به دیگران اجازه می دهند دیده شوند. در حالی که آنها ممکن است بسیار شایسته باشند، ممکن است با پذیرش تمجید و شناخته شدن مشکل داشته باشند. این نشانه واضحی از نبرد درونی بین هوش و عزت نفس آنهاست.

۴) اغلب کمال‌گرا هستند

کمال گرایی یکی دیگر از ویژگی های رایج در میان زنان بسیار باهوش با عزت نفس پایین است. آنها استانداردهای فوق العاده بالایی را برای خود تعیین می کنند و اگر نتایج انتظارات آنها را برآورده نکند اغلب ناراضی هستند.

این کمال جویی مداوم می تواند از نظر ذهنی آزاردهنده باشد. مثل این است که آنها در یک مسابقه بی پایان هستند، همیشه برای بهتر شدن تلاش می کنند، همیشه بیشتر به خودشان فشار می آورند.

متأسفانه، این می تواند منجر به احساس بی کفایتی دائمی آنها شود، مهم نیست که چقدر خوب عمل می کنند. به جای جشن گرفتن موفقیت های خود، ممکن است روی چیزی تمرکز کنند که طبق برنامه پیش نرفت.

این یک راه طاقت فرسا برای زندگی است، و یکی دیگر از نشانه های واضحی از مبارزات عزت نفس آنهاست.

۵) با مراقبت از خود دست و پنجه نرم می‌کنند

آنها چنان درگیر کار، اهداف و انتظارات دیگران هستند که اغلب نیازهای خود را نادیده می گیرند.

آن‌ها ممکن است ساعت‌های طولانی بدون استراحت کار کنند، وعده‌های غذایی را حذف کنند یا خواب را قربانی کنند – همه اینها به نام بهره‌وری یا کمال. ایده مراقبت از خود ممکن است مانند چیزی تجملاتی به نظر برسد که نمی توانند از عهده آن برآیند، یا حتی چیزی که لیاقت آن را ندارند.

۱۰ رفتار که نشان می‌دهد فردی با افزایش سن تنهاتر شده است

به یاد داشته باشید، مراقبت از خود خودخواهانه نیست. ضروری است. و اشکالی ندارد که گاهی نیازهای خود را در اولویت قرار دهید. اگر این رفتار را در کسی که می‌شناسید – یا خودتان – تشخیص می‌دهید، ممکن است زمان آن رسیده باشد که یک قدم به عقب بردارید و عشق و علاقه به خود را در اولویت قرار دهید.

۶) از تعریف دوری می‌کنند

دریافت تعریف و تمجید می تواند یک چالش واقعی برای زنان بسیار باهوش با عزت نفس پایین باشد.

ناراحتی ناشی از تعریف، نشانه ظریفی از عزت نفس پایین است. گویی آنها معتقدند که شایسته تحسین یا توجه مثبت نیستند. این رفتاری است که اغلب می تواند مورد توجه قرار نگیرد، اما می تواند تأثیر قابل توجهی بر درک آنها از خود داشته باشد.

۷) اغلب خود را با دیگران مقایسه می‌کنند

مقایسه خود با دیگران یک عادت رایج در میان زنان بسیار باهوش و دارای عزت نفس پایین است. آنها اغلب موفقیت، توانایی ها و ارزش خود را با دیگران می سنجند که می تواند منجر به احساس بی کفایتی و شک به خود شود.

آنها ممکن است به جای قدردانی از زندگی منحصر به فرد خود، بر اساس دستاوردهای دیگران به جایی که فکر می کنند باید باشند، تمرکز کنند. این بازی مقایسه می تواند آنها را از شناخت و ارزش گذاری دستاوردهای خود باز دارد.

مهم است که به یاد داشته باشید که مسیر هر کس متفاوت است. ارزش شما با نحوه قرار گرفتن در مقابل دیگران تعیین نمی شود، بلکه با مسیر و رشد خودتان تعیین می شود.

۸) آنها اغلب خشن‌ترین منتقد خود هستند

مهمترین چیزی که باید در مورد زنان بسیار باهوش با عزت نفس پایین بدانید این است که آنها اغلب خشن ترین منتقد خود هستند. آنها خود را با استانداردهای بسیار بالا نگه می‌دارند و وقتی کوتاهی می‌کنند، سریعاً خود را به شدت قضاوت می‌کنند.

این انتقاد از خود می تواند بی امان و آسیب زا باشد و اغلب اعتماد به نفس آنها را تضعیف می کند. این چرخه‌ای است که رهایی از آن دشوار است، اما درک آن اولین قدم برای غلبه بر آن است.

سخن پایانی: شفقت به خود مهم است

وقتی زنان بسیار باهوش و با عزت نفس پایین، شفقت به خود را پرورش می دهند، می تواند یک تغییر در زندگی آنها ایجاد کند. این تمرین قدرتمند می تواند به آنها کمک کند تا ارزش و دستاوردهای خود را بشناسند، از انتقاد شدید خود رهایی یابند و با مهربانی و احترام به خود مسیرشان را طی کنند.

به یاد داشته باشید، هوش یک هدیه است. اما عزت نفس هم همینطور. مسیر ممکن است آسان نباشد، اما پرورش شفقت به خود می تواند کلید آشتی دادن این دو جنبه از خود باشد./همشهری

 آیا تابه‌حال فکر کرده اید که چگونه جو عاطفی خانه در دوران کودکی شخصیت ما را به عنوان یک بزرگسال شکل می‌دهد؟ کمبود محبت در دوران کودکی، اثری منحصر به فرد بر شخصیت و رفتار افراد بر جای می‌گذارد.

بزرگ شدن در چنین محیطی فقط به معنای از دست دادن فرصت در آغوش گرفتن عزیزان خود یا صحبت‌های صمیمانه با آن‌ها نیست، بلکه اساساً می‌تواند بر دیدگاه و رفتار فرد در بزرگسالی تأثیر بگذارد. برخی از این نشانه‌ها در آینده به شکل ظریفی خود را نشان می‌دهند.

۱) مشکل در برقراری ارتباط عاطفی

برای کسانی که بدون محبت بزرگ شده اند، ایجاد پیوندهای عاطفی در بزرگسالی می‌تواند یک مشکل بزرگ باشد. فقدان نزدیکی عاطفی در طول سال‌های شکل‌گیری شخصیت آن‌ها اغلب باعث ایجاد یک مکانیسم دفاعی طبیعی با جدایی عاطفی می‌شود.

این جدایی می‌تواند به شیوه‌های مختلفی مانند مشکل برای بیان احساسات، احساس ناراحتی هنگام لمس فیزیکی یا پرهیز از برقراری رابطه عاطفی ظاهر شود.

این ویژگی‌ها اغلب منجر به سوء تفاهم شده و روابط شما را تحت تاثیر خود قرار می‌دهند.

۲) عزت نفس و اعتماد به نفس پایین

ویژگی مشترک کسانی که در دوران کودکی خود محبت کافی ندیده اند، فقدان عزت نفس و اعتماد به نفس است. این باور در ذهن این افراد پرورش یافته که آن‌ها لایق عشق و محبت نیستند.

این باور اغلب منجر به کاهش عزت نفس می‌شود، زیرا این افراد به ارزش و توانایی‌های خود شک می‌کنند. آن‌ها همچنین ممکن است با احساس بی کفایتی دست و پنجه نرم کرده و دائماً خود را با دیگران مقایسه کنند.

علاوه بر این، این افراد اعتماد به نفس ندارند، از خطرات و ریسک‌ها اجتناب کرده و به دلیل ترس از شکست یا طرد شدن در منطقه امن خود می‌مانند.

اگر این ۷ تجربه را در زندگی داشته‌اید یعنی سرسخت‌تر از آدم‌های معمولی هستید

۳) نیاز بیش از حد به کنترل

بزرگ شدن در یک محیط سرد از لحاظ عاطقی اغلب باعث نیاز به کنترل در بزرگسالی می‌شود.

این افراد ممکن است تمایل به مدیریت ذره بینی و ریزبینانه موقعیت‌ها و افراد اطراف خود داشته باشند.

آن‌ها استانداردهای سفت و سختی داشته و اگر کارها طبق برنامه‌شان پیش نرود، به شدت مضطرب می‌شوند.

این نیاز به کنترل در روابط عاطفی می‌تواند سرریز شود و آن‌ها را وادار کند که هر حرکت و رفتاری را به شریک زندگی خود دیکته کنند. این کنترل بیش از حد، ناشی از ترس است؛ ترس از رها شدن، آسیب دیدن یا ماهیت غیرقابل پیش‌بینی رفتار انسان ها.

۴) تمایل به کمال‌گرایی

برای کسانی که بدون محبت بزرگ شده اند، کمال‌گرایی اغلب به یک حالت پیش‌فرض تبدیل می‌شود. گویی آن‌ها به دنبال عشق و تاییدی هستند که در کودکی از دست داده بودند.

این رگه کمال‌گرایی در زمینه‌های مختلفی از زندگی افراد نمایان می‌شود؛ از کار گرفته تا روابط عاطفی.

آن‌ها استانداردهای بسیار بالایی را برای خود تعیین می‌کنند و وقتی به این استانداردها نمی‌رسند، احساس استرس و ناامیدی زیادی به سراغشان می‌آید.

متأسفانه، این کمال‌جویی بی وقفه می‌تواند به فرسودگی شغلی، اضطراب و گاهی اوقات حتی به مسائل مربوط به سلامت روان مانند وسواس یا اختلالات خوردن منجر شود.

۵) مشکل در اعتماد کردن به دیگران

یکی دیگر از ویژگی‌هایی که معمولاً در افرادی یافت می‌شود که در دوران کودکی خود کمبود محبت را تجربه کرده‌اند، مشکل در اعتماد کردن به دیگران است.

این عدم اعتماد می‌تواند ناشی از حمایت عاطفی غیر قابل اعتماد یا متناقضی باشد که در دوران کودکی دریافت کرده اند.

این افراد اغلب در زمینه به اشتراک گذاشتن احساسات واقعی خود با دیگران مشکل دارند، از ترس اینکه آسیب ببینند یا طرد شوند. این ترس می‌تواند آن‌ها را از ایجاد روابط عمیق و معنادار باز دارد.

فقدان اعتماد آن‌ها همچنین می‌تواند منجر به یک حالت کنترل و هشدار مداوم شود که در آن افراد همیشه مراقب نشانه‌های خیانت یا رها شدن هستند.

۶) ترس از رها شدن

یکی دیگر از ویژگی‌های رایج در میان کسانی که در دوران کودکی محبت ندیده اند، داشتن ترسی عمیق از رها شدن است.

این افراد همیشه بابت از دست دادن عزیزانشان نگران هستند، حتی هنگامی که دلیلی واقعی برای این نگرانی وجود ندارد.

این نگرانی می‌تواند آن‌ها را در روابط عاطفی بیش از حد وابسته یا کنترل‌گر کند، زیرا سعی می‌کنند که از تحقق بدترین کابوس‌هایشان جلوگیری کنند.

اما نکته اینجاست: این ترس اغلب تبدیل به یک پیشگویی منفی ساختگی می‌شود. اضطراب مداوم آن‌ها افراد دیگر را پس می‌زند و این باورشان را تأیید می‌کند که رها شدن اجتناب‌ناپذیر است.

۷) مشکل در تعیین مرزهای سالم

افرادی که با کمبود محبت بزرگ شده اند، اغلب در تعیین مرزهای سالم در روابط خود مشکل دارند. ریشه این مشکل را می‌توان در تجربیات دوران کودکی آن‌ها پیدا کرد. ممکن است که نیازها و احساسات این افراد در کودکی به طور مداوم نادیده گرفته شده باشد./همشهری