اثرگذاری برخی از علوم و فناوری‌های جدید بر حوزه‌های گوناگون از سیاست تا علوم انسانی همزمان با پیشرفت سریع آنها در حال افزایش است. یکی از این حوزه‌های جدید علمی هوش مصنوعی است. هوش مصنوعی به طور خلاصه به تولید ماشین‌هایی می‌انجامد که خود قادر به یادگیری، درک شرایط پیچیده، تفکر، استدلال و ارائه پاسخ و کسب دانش بدون نیاز به کمک و دخالت انسان‌ها هستند. بدیهی است کشورهایی که چنین ماشین‌ها و سیستم‌هایی را در اختیار داشته باشند، می‌توانند توازن قوا را در نظام بین‌الملل به نفع خود تغییر دهند و اتحادهای جدیدی را برای مرعوب ساختن دشمنان به وجود آورند.

با توجه به این مقدمه لزوم شناخت هوش مصنوعی و وضعیت کشورهایی که از آن استفاده می‌کنند بیش از پیش احساس می‌شود. یکی از این پژوهش‌ها مقاله‌ای است با عنوان «هوش مصنوعی و آینده رقابت‌های منطقه‌ای خاورمیانه»  و به قلم «حدیث همتی وینه»، «فرزاد رستمی» و «قدرت احمدیان». نویسندگان در این مقاله در پی آن هستند تا به این پرسش پاسخ دهند که هوش مصنوعی چه تاثیری بر آینده رقابت‌های منطقه‌ای خاورمیانه دارد؟ به بیان دیگر نظم جدید منطقه در پرتو هوش مصنوعی و تکنولوژی‌های نوین به چه سمتی خواهد رفت و معیارهای قدرت در آینده چه خواهد بود؟

تاریخچه و زمینه‌های هوش مصنوعی

هوش مصنوعی در دهه‌های ۱۹۶۰-۱۹۵۰ زمانی که «آلن تورینگ» معروف به «پدر رایانه‌ها» ایده «آزمایش تورینگ» را مطرح کرد سرچشمه گرفت؛ به این معنا که اگر ماشینی بتواند بدون شناسایی با انسان صحبت کند، آنگاه آن دستگاه هوشمند خواهد بود. در دهه ۱۹۷۰ توسعه هوش مصنوعی دست کم گرفته می‌شد و توسعه فناوری با تنگناهایی مانند عملکرد ناکافی رایانه، کمبود جدی داده‌ها و حل ضعیف پیچیدگی مشکلات مواجه بود. پس از ورود به دهه ۱۹۹۰ با توسعه فناوری شبکه‌های عصبی، هوش مصنوعی وارد دوره‌ای از توسعه پایدار شد.

چندین طبقه‌بندی برای هوش مصنوعی وجود دارد اما می‌توان دو دسته متمایز را در نظر گرفت.

طبقه‌بندی اول: طبقه‌بندی اول بر اساس هوش مصنوعی و ماشین‌های مجهز به هوش مصنوعی، شباهت آنها به ذهن انسان و توانایی آنها برای «فکر کردن» و حتی «احساس» به عنوان انسان است. چهار طبقه‌بندی فرعی برای این سیستم‌های مبتنی بر هوش مصنوعی وجود دارد: الف) ماشین‌های واکنشی، ب) ماشین‌های با حافظه محدود، ج) نظریه ذهن، د) هوش مصنوعی خودآگاه.

طبقه‌بندی دوم: دسته‌بندی دوم رویکرد مبتنی بر فناوری است که در آن سه زیر مجموعه فرعی وجود دارد: الف) هوش مصنوعی ANI، ب) هوش مصنوعی AGI، ج) هوش مصنوعی فوق‌العاده.

وضعیت کشورهای خاورمیانه در حوزه هوش مصنوعی

عربستان: در حال حاضر عربستان به دنبال ادغام رباتیک و هوش مصنوعی به طور یکپارچه در هر جنبه‌ای از زندگی شهروندان برای ایجاد درآمد از بخش‌های کلیدی اقتصادی برای آینده است. با این حال، این گذار از یک اقتصاد مبتنی بر هیدروکربن به هوش مصنوعی بیشتر از منظر اقتصادی است. این تلاشی برای تضمین بقای خاندان آل سعود و مقابله با چالش‌های فزاینده ساخت کشوری حول محور نفت است.

ترکیه در اولین اقدام خود نشان داد که قصد دارد بخش هوش مصنوعی را به سهم ۵ درصدی در تولید ناخالص داخلی این کشور تا سال ۲۰۲۵ سوق دهد. این استراتژی استخدام حداقل پنج هزار نفر در این بخش را به عنوان یکی اهداف بیست‌وچهارگانه تا سال ۲۰۲۵ پیش‌بینی می‌کند

این کشور استراتژی هوش مصنوعی ملی ندارد اما به عنوان اولین کشوری که به رباتی به نام سوفیا شهروندی اعطا کرد در تاریخ ثبت شد. عربستان سعودی در تلاش است تا به یک رهبر جهانی در فناوری تبدیل شود و یک قطب مرکزی برای شبکه‌های تخصصی هوش مصنوعی جهانی باشد و هویت خود را به عنوان پیشروی فناوری در تولید، تحقیقات و طراحی فناوری پیشرفته بازسازی کند.

قطر: در قطر تنوع اقتصادی به عنوان گامی اجتناب‌ناپذیر برای تبدیل شدن به یک جامعه دانش‌محور شناخته شده است. قطر جمعیت کوچک، تحصیل‌کرده و با هوش فناوری اطلاعات دارد. استفاده از اتوماسیون برگرفته از هوش مصنوعی برای تقویت توانایی‌های انسانی که هم ظرفیت و هم توانایی نیروی کار قطر را افزایش می‌دهد، در یک افق زمانی نسبتا کوتاه امکانپذیر است.

با نزدیک‌تر شدن افق محدود اقتصاد مبتنی بر منابع طبیعی، کشورهایی مانند قطر چاره‌ای جز پذیرش هوش مصنوعی برای انتقال به یک اقتصاد مبتنی بر دانش و در عین محافظت و شاید ارتقای استاندارد زندگی فعلی خود ندارند.

امارات متحده عربی: امارات متحده عربی با تکیه بر درآمدهای سرشار حاصل از فروش نفت می‌کوشد به بلندپروازی‌های خود از جمله طرح «۲۰۷۱ UAE Centennial » برای تبدیل شدن به «بهترین کشور دنیا» در صدمین سالگرد استقلال و طرح «۲۱۱۷ Mars » برای ساخت شهری ۶۰۰۰۰۰ نفری در کره مریخ تا صد سال دیگر جامه عمل بپوشاند و در زمینه هوش مصنوعی راهبردهایی مانند راهبرد شهر هوشمند دبی، راهبرد به کارگیری فناوری چاپ سه بعدی و راهبرد حمل و نقل خودکار دبی را اتخاذ کند. البته دولتمردان این کشور به خوبی می‌دانند که بدون بهره‌گیری از علوم پیشرفته و فناوری‌های روز دنیا، جذب دانشمندان و پژوهشگران برجسته، سرمایه‌گذاری در زمینه نوآوری‌های نوین به ویژه هوش مصنوعی به عنوان صنعتی دوران‌ساز، همچنین داشتن جامعه‌ای آگاه از فرصت‌ها و چالش‌های این صنعت، امکان تحقق این رویاها وجود ندارد.

ترکیه: این کشور در اولین اقدام خود نشان داد که قصد دارد بخش هوش مصنوعی را به سهم ۵ درصدی در تولید ناخالص داخلی این کشور تا سال ۲۰۲۵ سوق دهد. این استراتژی استخدام حداقل ۵۰۰۰۰ نفر در این بخش را به عنوان یکی از ۲۴ هدف دیگر در برنامه خود تا سال ۲۰۲۵ پیش‌بینی می‌کند. این طرح شش اولویت را مشخص می‌کند که عمدتاً حول محور حمایت از ابتکارات ترکیه و تقویت همکاری‌های بین‌المللی در این زمینه از طریق آموزش متخصصان هوش مصنوعی و افزایش اشتغال، تشویق پژوهش، کارآفرینی و نوآوری، دستیابی به داده‌های باکیفیت و زیرساخت‌های فنی و تسریع تحول ساختاری و نیروی کار می‌چرخد.

استراتژی ملی هوش مصنوعی ترکیه در چارچوب چشم‌انداز «ترکیه دیجیتال» و «حرکت فناوری ملی» ترکیه منتشر شده که هر دو ابتکار مهم در سال‌های اخیر و با هدف تحول دیجیتال ترکیه انجام شده است.

اسرائیل: شایان ذکر است که اصطلاح هوش مصنوعی نیز به طور گسترده در اسرائیل به عنوان مترادف «انقلاب صنعتی چهارم» استفاده می‌شود و شامل حوزه‌های فناوری جانبی مانند داده‌های بزرگ، اینترنت اشیاء، اتوماسیون، رباتیک، ازدحام و… است. به این ترتیب، هوش مصنوعی در اسرائیل به عنوان یک فناوری استراتژیک ـزیرساخت زیرساخت‌ها ـ با پتانسیل برای تغییر شکل امور نظامی، اقتصاد جهانی و توزیع قدرت در سیستم بین‌المللی شناخته می‌شود.

هوش مصنوعی و آینده رقابت‌های منطقه‌ای

هوش مصنوعی در اسرائیل به عنوان یک فناوری استراتژیک ـزیرساخت زیرساخت‌هاـ با پتانسیل برای تغییر شکل امور نظامی، اقتصاد جهانی و توزیع قدرت در سیستم بین‌المللی شناخته می‌شود

نظامی-دفاعی: معمای امنیت از دیرباز در بین کشورهای منطقه خاورمیانه وجود داشته و خواهد داشت که این موضوع موجب انباشت تسلیحات و پیمان‌های نظامی متعددی بین بازیگران منطقه بوده است. دستیابی کشورهای منطقه به هوش مصنوعی موجب شکل‌گیری رقابت‌ها و ائتلاف‌های جدید در حوزه فناوری‌های نوین است. عربستان با بودجه دفاعی اول در منطقه، بازار مناسبی برای فروش تجهیزات نظامی مبتنی بر هوش مصنوعی برای چین محسوب می‌شود.

از سوی دیگر، امارات متحده عربی و بحرین در قالب «پیمان ابراهیم»، خواهان نوعی بازدارندگی در مقابل «تهدید مشترک» هستند. این قرارداد اشاره‌ای است به سابقه و پیشینه مشترک مسیحیت، اسلام و یهودیت برای آمریکا، امارات متحده عربی و رژیم صهیونیستی. این قرارداد سرآغاز رابطه اسرائیل با دیگر کشورهای عربی خواهد بود چرا که تاکنون اسرائیل تنها با اردن و مصر در صلح و روابط رسمی بوده است. براین اساس در قالب این پیمان نیز تکنولوژی و هوش مصنوعی نقش محوری دارند چرا که اسرائیل در این حوزه بسیار قوی نشان می‌دهد و کشوری مانند امارات متحده عربی که تمام توان خود را در راه توسعه هوش مصنوعی گذاشته، روابط نزدیک با بازیگری را که در این حوزه در حال فعالیت است راهی برای پیشرفت و توسعه سریع‌تر و ایمن‌تر خواهد دید.

سیاسی-امنیتی: نظم جدید منطقه دیگر به مانند نظم‌های سنتی گذشته مبتنی بر اقدامات و توانمندی نظامی صرف نیست بلکه ابزار قدرتمند کنونیِ مولفه‌های قدرت نرم همانند تکیه بر فناوری‌های نوین و ابزارهای اقتصادی است. کشوری که بتواند در حوزه‌های قدرت نرم چون هوش مصنوعی سرآمد باشد بدون شک رهبری منطقه را در دست خواهد گرفت زیرا هوش مصنوعی و فناوری‌های نوین با کارکردی چندگانه باعث تفوق نظامی، دسترسی به اطلاعات شفاف سیاسی ـ امنیتی، افزایش بهره‌وری اقتصادی، کاهش خطرات و مشکلات زیست محیطی و… خواهند شد. بنابراین برد با کشورهایی است که در این مسیر زودتر گام برداشته‌اند و می‌توانند نظم منطقه را به سود خود و زیان رقبا جهت‌دهی کنند.

اقتصادی: پیشرفت و استفاده از هوش مصنوعی در منطقه خاورمیانه موجب افزایش بهره‌وری می‌شود اما از سوی دیگر باعث از بین رفتن بسیاری از مشاغل سنتی و ایجاد و شکل‌گیری مشاغل جدید مبتنی بر هوش مصنوعی خواهد شد. انجام بسیاری از مشاغل سنتی مانند آشپزی، رانندگی و کارگری توسط امکانات هوش مصنوعی موجب بیکاری گسترده در منطقه و در نتیجه شکل‌گیری اعتراضات عمومی بر اثر بیکاری و کمبود درآمد خواهد بود.

بنابراین کشورهای منطقه قبل از استفاده گسترده از سیستم‌های هوش مصنوعی باید اقداماتی در زمینه آموزش شهروندان و کارمندان برای کار با سیستم‌های هوشمند، ایجاد اشتغال جدید مبتنی بر سیستم‌های هوش مصنوعی و… انجام دهند.

زیست محیطی: با توجه به اینکه چالش‌های زیست محیطی در خاورمیانه نمود عینی زیادی دارد، به نظر می‌رسد هوش مصنوعی در این مورد هم رقابت‌ها را به سمت و سویی خاص سوق دهد؛ جایی که مبنایی برای قدرت و توانمندی کنشگران در سطح منطقه باشد. در سطح منطقه با توجه به مسائل محیط زیستی خصوصا مسئله کمبود آب، می‌توان متصور شد که در طول تاریخ اکثر جنگ‌های کشورهای منطقه در پی تنگناهای ژئوپلیتیکی و هیدروپلیتیکی بوده است. در این خصوص می‌توان به روندهای همکاری و عادی‌سازی جدیدی در منطقه اشاره کرد که در پی دستیابی به تکنولوژی‌های نوین هوش مصنوعی هستند.

پیشرفت و استفاده از هوش مصنوعی در منطقه خاورمیانه موجب افزایش بهره‌وری می‌شود اما از سوی دیگر باعث از بین رفتن بسیاری از مشاغل سنتی و ایجاد و شکل‌گیری مشاغل جدید مبتنی بر هوش مصنوعی خواهد شد؛ وضعیتی که امکان دارد به بیکاری گسترده در منطقه و در نتیجه شکل‌گیری اعتراضات عمومی بر اثر بیکاری و کمبود درآمد بیانجامد

نتیجه‌گیری

نتایج بررسی‌ها می‌گوید که کشورهای خاورمیانه به خوبی متوجه تغییرات ذکر شده در حوزه قدرت و نظام بین‌الملل شده‌اند و گام‌های هوشمندانه‌ای در راستای افزایش مولفه‌های قدرت نرم و موازنه نرم با محوریت هوش مصنوعی برداشته‌اند و اغلب دارای نقشه استراتژیک شفاف و برنامه‌ریزی شده‌ای هستند. مولفه‌هایی چون دیپلماسی هدفمند، پیشرفت‌های تکنولوژیک، اتحاد با قدرت‌های فرامنطقه‌ای در راستای تبادلات تکنولوژی در قالب تسلیحات غیرمتعارف و هوشمند و… همگی در امتداد خط فکری ایجاد شده برای درک تغییرات جدید نظام بین‌الملل در این کشورها است.

نظم جدید منطقه‌ای با در نظر گرفتن رقابت‌هایی که در صحنه منطقه‌ای در جریان است، نشانگر ایجاد نظم دوقطبی با تکیه بر فناوری‌های نوین و هوش مصنوعی با محوریت اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ایران و متحدان منطقه‌ای تهران است و دیگر کشورها متوجه این نکته شده‌اند که به مانند سابق جنگیدن در سرزمین‌های دشمن تنها با تکیه بر اطلاعات نظامی صرف راه‌حل مناسبی در راستای افزایش و یا حفظ قدرت نیست بلکه نیاز به اطلاعات جامع‌تر، دقیق‌تر و سریع‌تر در حوزه زیرساخت‌های اقتصادی، امنیتی، سیاسی کشور رقیب نیز وجود دارد. بنابراین، چهره جنگ‌ها نیز به سرعت تغییر پیدا کرده که شاهد جنگ‌های وسیع‌تر، مهلک‌تر و شدیدتر مبتنی بر هوش مصنوعی خواهیم بود.

نکته قابل توجه در این است که در منطقه خاورمیانه کشورهای ضعیف‌تر از لحاظ توانایی به کارگیری هوش مصنوعی، توان خود را به شکل تک بعدی تقویت کرده و هنوز فاصله بسیار زیادی برای گام برداشتن در مسیر مولفه‌های قدرت نرم خواهند داشت که عملا موجب به تأخیر انداختن به کارگیری قدرت نرم و پیشرفت‌های مؤثر در حوزه هوش مصنوعی در منطقه خاورمیانه از طریق رقابت و ایجاد درگیری‌های نظامی خواهند شد. در همین پیوند انواع تنگناها و تحریم‌ها و نیز عدم توجه کافی به شرایط کاری و درآمدی متخصصان حوزه تکنولوژی و فناوری موجب مهاجرت متخصصان به کشورهای توسعه یافته و در مواردی به کشورهای منطقه می‌شود که مانعی مهم پیش روی تقویت قدرت نرم محسوب می‌شود.

منبع:ایرنا

انسان چقدر می‌تواند زنده باشد؟ امید به زندگی در طول قرن گذشته عموماً به‌لطف بهبود اوضاع زندگی و پیشرفت‌های پزشکی بسیار بهبود پیدا کرده است. اما پژوهش‌ها روی جمعیت انسان‌های شکارچی-گردآورنده نشان می‌دهد افرادی که از بیماری‌ها و مرگ‌های وحشیانه می‌گریختند، هفت یا هشت دهه زنده می‌ماندند. این یعنی طول عمر متداول ما شاید ایستا باشد: حدود ۷۰ سال. با پزشکی پیشرفته و رفتار محتاطانه شاید بتوان یک یا دو دهه به آن اضافه کرد. برخی از متخصصان ژنتیک باور دارند که حد سفت‌وسختی در حدود ۱۱۵ سال طی فرایند تکامل درون ژنوم ما حک شده است.

دانشمندان دیگر، در دنیای سریع پژوهش‌های پیری یا درواقع پیری‌شناسی، عقیده دارند که ما می‌توانیم بسیار بیشتر زندگی کنیم. می‌دانیم که تعدادی از ترکیب‌ها طول عمر حیوانات آزمایشگاهی را اندکی افزایش می‌دهند. اما همچنان برخی دانشمندان بلندپروازتر هستند – بسیار بلندپروازتر.

«خوآئو پدرو د ماگالیائس» (João Pedro de Magalhães)، استاد پیری‌شناسی زیستی-مولکولی در دانشگاه بیرمنگام انگلیس، فکر می‌کند انسان‌ها می‌توانند تا ۱٬۰۰۰ سالگی عمر کنند. او ژنوم تمام حیوانات درازعمر را بررسی کرده است؛ ازجمله وال قطبی (که می‌تواند به ۲۰۰ سالگی برسد) و موش حفار برهنه.

نتیجه‌گیری غافلگیرکننده او، این بوده است: اگر پیری را در سطح سلولی حذف کنیم، انسان‌ها می‌توانند برای یک هزاره و احتمالاً تا ۲۰٬۰۰۰ سال زندگی کنند.

این چطور ممکن است؟ اگر پیری در ژنوم ما حک شده، دانشمندان می‌توانند سلول‌های ما را با دستکاری ژن‌هایی که در پیری محوری هستند، از نو برنامه‌ریزی کنند. این نیازمند یک تکنولوژی است که درحال‌حاضر آن را در اختیار نداریم؛ اما ماگالیائس فکر می‌کند که می‌توان آن را ساخت.

پدربزرگ او در اثر ذات‌الریه مرد؛ یکی از دلایل اصلی مرگ در دهه ۱۹۲۰. وقتی ماگالیائس در کودکی به همان بیماری مبتلا شد، به‌سادگی با یک دوز پنی‌سیلین درمان شد. او فکر می‌کند که دانشمندان می‌توانند به همین صورت درمان‌هایی را برای پیری توسعه دهند؛ تلاشی که حالا خود او حرفه‌اش را وقف آن کرده است. او می‌گوید: «من می‌خواهم مرگ را فریب دهم.»

نهنگ قطبی و سرطان

نهنگ‌های قطبی و فیل‌ها از پستانداران بزرگی هستند که به‌نظر می‌رسد در برابر سرطان مقاومند. آنالیز ژن‌های آن‌ها و تأثیر این ژن‌ها روی موش‌های آزمایشگاهی می‌تواند بینش‌های جدیدی درباره مقابله با پیری به ما ارائه دهد.

متنی از یک گفت‌وگو با او را در اینجا می‌خوانیم:

فریب مرگ تا حالا چطور بوده است؟

من فکر نمی‌کنم در آینده‌ای نزدیک دارویی داشته باشیم که همان‌طور که پنی‌سیلین عفونت‌ها را درمان می‌کند، پیری را «درمان» کند. اما ماده‌ای به‌ نام «راپامایسین» بسیار نویدبخش است. این ماده طول عمر حیوانات را ۱۰ تا ۱۵ درصد افزایش می‌دهد و برای کاربردهای انسانی تأیید شده است؛ مثلاً برای بیمارانی که عضو دریافت می‌کنند، هیچ عوارض جانبی ندارد. من خوش‌بینم که ما داروهایی مانند استاتین‌ها [روزانه برای کاهش ریسک بیماری‌های قلبی مصرف می‌شود] توسعه خواهیم داد که هر روز برای افزایش طول عمر مصرف می‌کنیم. اگر بتوانید پیرشدن را ۱۰ یا حتی ۵ درصد کند کنید، بازهم بسیار شگفت‌انگیز خواهد بود.

راپامایسین چگونه کار می‌کند؟

راپامایسین کارهای زیادی در سلول‌ها می‌کند، اما بسیاری از آثار آن شامل کندکردن رشد و متابولیسم سلول است؛ به همین دلیل روی فرایند پیری تأثیر می‌گذارد.

مادربزرگ شما ۱۰۳ سال زندگی کرد. آیا او نیز راپامایسین مصرف می‌کرد یا عمر طولانی او دلیل دیگری داشت؟

فکر کنم بیشتر به‌خاطر آفتاب و ساحل بود! می‌دانیم که صدساله شدن به‌احتمال‌زیاد ژنتیکی است. مادربزرگ من واقعاً ورزش نمی‌کرد و غذاهای چندان سالمی نمی‌خورد. او سیگار هم نمی‌کشید. درواقع عادت‌های بدی نداشت اما عادت‌های خوب خاصی هم نداشت؛ بااین‌حال، تقریباً تا آخر عمر بسیار سالم بود. به‌ندرت او را در بیمارستان می‌دیدید. برای او، عوامل ژنتیکی و محیطی و کمی هم شانس دخیل بودند.

شما ژنوم‌های حیوانات بسیار درازعمر (مانند نهنگ قطبی که تا ۲۰۰ سال عمر می‌کند) را توالی‌یابی کرده‌اید. ژن‌های آن‌ها چه تفاوتی با ما دارند و چه چیزهایی را می‌توانیم از آن‌ها یاد بگیریم؟

حیوانات درازعمر مختلف، مانند انسان‌ها، نهنگ‌ها و موش‌ها، همگی باید بر مشکلات یکسانی غلبه کنند؛ مانند سرطان. اما آن‌ها حقه‌های مولکلی متفاوتی را برای طول عمر زیاد به‌کار می‌گیرند. در مورد نهنگ‌های قطبی، به‌نظر می‌رسد که آن‌ها بازسازی DNA بسیار بهتری دارند. آزمایش رؤیایی من این است که ژن نهنگ قطبی را درون یک موش کار بگذاریم و ببینیم موش می‌تواند بیشتر زندگی کند یا نه.

یک مثال واضح دیگر ژن p53 است که ارتباطی قوی با سرکوب سرطان دارد. فیل‌ها چندین کپی از این ژن دارند که آن‌ها را در برابر سرطان مقاوم می‌سازد. چند ژن احتمالی دیگر نیز هستند که آن‌ها را کشف کرده‌ایم، اما نه در فیل‌ها، بلکه در موش‌های حفار برهنه.

موش حفار برهنه و سرطان

موش حفار برهنه می‌تواند DNAهای آسیب‌دیده را بازسازی کند و دچار سرطان نشود.

چرا موش‌های حفار برهنه این‌قدر جالب هستند؟

موش‌های حفار برهنه جالبند، زیرا می‌توانند تا ۳۰ سال زنده بمانند. بااین‌حال، از موش‌ها که حدود چهار سال زندگی می‌کنند، کوچک‌ترند. پس یک جونده کوچک دارید که با موش خویشاوند است اما بسیار بیشتر عمر می‌کند و به سرطان مبتلا نمی‌شود.

راز آن‌ها چیست؟

در مورد مقاومت در برابر سرطان و کلاً پیری، این توانایی را دارند که به آسیب DNA واکنش نشان دهند و آن را بازسازی کنند. اما آستانه تبدیل شدن یک سلول به سرطان در موش‌ها بسیار پایین‌تر از انسان‌هاست. اگر سلو‌های موش‌ها را در معرض آسیب DNA قرار دهید، سرطان خواهند گرفت. اگر سلول‌های موش‌های حفار برهنه را در معرض همان آسیب بگذرید، مشکل حل خواهد شد؛ آن‌ها سرطان نمی‌گیرند.

پس اگر موش‌ها فقط چند سال زندگی می‌کنند و موش‌های حفار برهنه ۳۰ سال و ما حدود ۸۰ سال زندگی می‌کنیم، آیا این یعنی می‌توانیم طول عمر خود را به‌طور ژنتیکی برنامه‌نویسی کنیم؟

نظریه غالب پیری درباره فرسودگی و گسیختگی بوده است؛ آسیب‌هایی که در سلول‌ها انباشته می‌شوند و اجزای درون بدن ما که در طول زمان از کار می‌افتند. من هیچ‌وقت این را دوست نداشته‌ام، چون انسان‌ها اشیای بی‌جان نیستند. البته که آسیب وجود دارد و پیری اغلب بسیار قطعی است؛ تقریباً مانند یک برنامه. یک موش ۲۰ تا ۳۰ بار سریع‌تر از یک انسان پیر می‌شود. ویژگی‌های پیری بسیاری وجود دارد که برای همه و در تمام گونه‌ها رخ می‌دهند؛ مانند ازدست‌دادن جرم عضلات. این چیزی نیست که تصادفی به‌نظر برسد؛ گویا کاملاً از پیش تعیین‌شده است. به همین دلیل فکر می‌کنم پیری بیشتر شبیه به یک مشکل نرم‌افزاری است، نه یک مشکل سخت‌افزاری.

فرضیه من این است که ما یک مجموعه بسیار پیچیده برنامه‌های شبه‌کامپیوتری در بدن خود داریم که ما را به انسان‌هایی بالغ تبدیل می‌کنند. اما شاید برخی از این برنامه‌ها، وقتی در باقی عمر ما ادامه می‌یابند، مخرب می‌شوند.

یک مثال می‌زنید؟

یک مثال مشهور دگرگونی تیموس است. تیموس غده‌ای است که لنفوسیت تی تولید می‌کند که برای سیستم ایمنی بسیار مهم است. اما بسیار زود ناپدید می‌شود؛ حدوداً در ۲۰ سالگی – اگر چاق هستید زودتر، اگر ورزشکار هستید دیرتر. اساساً این غده تبدیل به چربی می‌شود. این به نظر من بسیار برنامه‌ریزی‌شده است. این یک نمونه مشهور از چندنمودی متخاصم است؛ جایی که یک فرایند مفید در ابتدای عمر، بعدها مضر می‌شود.

چرا سیستم ایمنی در پیری مهم است؟

من فکر می‌کنم سیستم ایمنی یک میوه پایین در درخت پیری است. آثاری سیستماتیک دارد و در طول زمان تحلیل می‌رود. به همین دلیل است که بیماری‌هایی مثل کووید برای سالمندان بسیار خطرناک می‌شوند. اما بافت‌های خاصی، مانند تیموس، هستند که می‌توانید برای جوان‌سازی آن‌ها را هدف بگیرید. این برای من یک نقطه شروع است.

آزمایش‌هایی در موش‌ها هستند که نشان می‌دهند اگر تنها یک عامل رونویسی [یک پروتئین که بر اساس مواد ژنتیکی عمل می‌کند] را تغییر دهید، تیموس احیا می‌شود. روی کاغذ، من قانع شده‌ام که می‌توانیم مداخلاتی ریشه‌ای مانند این داشته باشیم که «نرم‌افزار» ژنتیکی خود را از نو بنویسیم و بیولوژی انسان را از نو طراحی کنیم تا پیری را به تأخیر بیندازیم و حتی معکوس کنیم. در عمل این سخت است، اما در تئوری فکر می‌کنم پتانسیل‌های بزرگی وجود دارد.

درمان پیری در آینده

در داستان‌های علمی-تخیلی، قرن‌های آینده انسان‌ها می‌توانند کارهایی خارق‌العاده انجام دهند. ماگالیائس متعجب است که چرا این انسان‌ها همچنان پیر می‌شوند! به باور او، ما تا آن زمان مشکل پیری را حل کرده‌ایم.

چقدر پتانسیل وجود دارد؟ اگر از پیری رها شویم، چقدر می‌توانیم عمر کنیم؟

من درحقیقت چند سال قبل محاسباتی را انجام دادم و دریافتم که اگر بتوانیم پیری انسان را «درمان» کنیم، میانگین طول عمر انسان هزار سال خواهد شد. طول عمر بیشینه، اگر از تصادف‌ها و مرگ‌های خشونت‌آمیز اجتناب شود، می‌تواند به ۲۰٬۰۰۰ سال برسد. این شاید زیاد به‌نظر برسد، اما برخی از گونه‌ها می‌توانند صدها سال زندگی کنند و در برخی موارد هزاران سال. [مانند اسفنج‌های شیشه‌ای و کاج زبرمیوه غربی.]

اگر بتوانیم بیولوژی خود را به‌گونه‌ای بازطراحی کنیم که سرطان حذف شود و از کنش‌های مخرب برنامه ژنتیکی خود رها شویم، مزایای آن برای سلامتی حیرت‌آور خواهد بود.

این به‌نظر یک حالت نهایی است. آیا چنین مداخلات عمیقی ممکن خواهد بود؟

من فکر می‌کنم که ممکن است. آیا به‌زودی این اتفاق می‌افتد؟ فکر می‌کنم که این بسیار نامحتمل باشد. حتی اگر بتوانید بفهمید پیری چگونه رخ می‌دهد، توسعه مداخلات کار ساده‌ای نخواهد بود.

من یک نویسنده علمی-تخیلی بلندپرواز نیز هستم و چیزی که فهمیده‌ام رمان‌هایی هستند که ۱۰۰ تا ۱٬۰۰۰ سال آینده را به تصویر می‌کشند؛ در آینده‌ای که تکنولوژی‌های بسیار متنوعی انسان‌ها را قادر به انجام کارهایی خارق‌العاده مانند سفر بین ستاره‌ها می‌کنند؛ اما آن‌ها همچنان درحال پیرشدن هستند. اما من فکر می‌کنم تا آن موقع پیری را حل کرده‌ایم.

به گزارش آرس‌تکنیکا، فناوری‌های جدیدی که دانشمندان ساخته‌اند با تجزیه‌وتحلیل فعالیت‌های عصبی مرتبط با حرکات صورت در حین تکلم، سخنان افراد را با نرخی بین 62 تا 78 کلمه در دقیقه رمزگشایی می‌کند. «فرانک ویلت»، از دانشگاه استنفورد می‌گوید: «حالا می‌توان آینده‌ای را تصور کرد که می‌توانیم قابلیت گفت‌وگوی روان را به افراد فلج برگردانیم و به آن‌ها اجازه دهیم تا آزادانه هرچه را که می‌خواهند، با دقتی بالا و قابل درک بگویند.»

اگرچه سرعت عملکرد این فناوری‌ها نسبت به نرخ گفتار طبیعی 160 کلمه‌ای در سخنوران انگلیسی زبان کُندتر است، اما دانشمندان می‌گویند این دستاورد قدمی هیجان‌انگیز به‌سمت بازیابی قابلیت گفت‌وگوی آنی از طریق رابط بین مغز و کامپیوتر (BCI) است.

سیستمی که دانشمندان استنفورد توسعه داده‌اند از آرایه یوتا استفاده می‌کند که یک سنسور کوچک مربعی شبیه به یک برس مو با 64 سوزن است و به قشر مغزی وصل می‌شود. این دستگاه فعالیت نورون‌ها را گردآوری می‌کند. محققان برای سیستم خود یک شبکه عصبی مصنوعی را آموزش دادند تا فعالیت مغز را رمزگشایی و بعد اطلاعات آن را به‌صورت کلماتی روی نمایشگر ترجمه کند.

دانشمندان این فناوری را روی «پت بنت»، یک بیمار 68 ساله مبتلا به ALS آزمایش کردند. او همچنان می‌توانست صدا تولید کند، اما کلمات در اصواتش قابل تشخیص نبود. دانشمندان با کمک اصوات بنت به این سیستم آموختند که چگونه باید سیگنال‌های عصبی مرتبط با حرکات لب، فک و زبان را شناسایی کند

ایمپلنت مغزی جدید با کمک هوش مصنوعی سرعت بالاتری دارد

بنت درنهایت با کمک این دستگاه توانست با نرخ میانگین 62 کلمه در دقیقه صحبت کند. البته این رابط BCI در 23.8 درصد از مواقع در کتابخانه 125 هزار کلمه‌ای خود اشتباه می‌کرد. اما سرعت عملکرد این فناوری بسیار بیشتر از رکورد قبلی با 18 کلمه در دقیقه بود.

در یک تحقیق دیگر که توسط پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا، سان‌فرانسیسکو انجام شده است، از آرایه‌ای که نه درون مغز، بلکه روی آن می‌نشیند، استفاده کردند. آن‌ها این دستگاه را روی مغز بیماری به نام «ان» که سکته مغزی کرده بود، قرار دادند و به مدل هوش مصنوعی آموختند که داده‌های عصبی را از حرکت لب‌های بیمار تشخیص دهد.

ان و آواتار دیجیتالی او

این محققان حتی یک آواتار دیجیتالی هم برای ان درست کردند تا حرف‌های او از طریق این آواتار بیان شود. سرعت عملکرد دستگاه محققان دانشگاه کالیفرنیا 78 کلمه در هر دقیقه و نرخ خطای آن 28 درصد بود./دیجیاتو

نتایج این مطالعه در قالب دو مقاله در مجله Nature منتشر شده است.

در گزارش مربوط به آینده هوش مصنوعی و آینده کار، تامسون رویترز از ۱۲۰۰ متخصص در آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی و بریتانیا نظرسنجی کرده است. نتایج نشان می‌دهد این افراد متخصص به‌جای نگرانی در مورد هوش مصنوعی، می‌گویند این فناوری می‌تواند آینده روشن‌تری را برای آنها رقم بزند.

هوش مصنوعی می‌تواند به ارزشمندتر شدن برخی تخصص‌ها کمک کند

از بین متخصصان مورد بررسی در نظر تامسون رویترز، ۶۴ درصد متخصصان اعلام کردند که انتظار دارند مهارت‌های حرفه‌ای آن‌ها طی پنج سال آینده با گسترش هوش مصنوعی، با ارزش‌تر شود. این در حالی است که ۲۴ درصد از پاسخ‌دهندگان می‌گویند این تغییرات مثبت در ۱۸ ماه آینده رخ می‌دهد. در این بین ۴۰ درصد شرکت‌کنندگان در نظرسنجی می‌گویند این تغییرات مثبت بین ۱۸ ماه تا ۵ سال آینده به‌شکل خوبی خود را نشان می‌دهد.

چگونه هوش مصنوعی می‌تواند برخی مهارت‌های حرفه‌ای را تحت تأثیر قرار دهد؟

هنگامی که از شرکت کنندگان پرسیده شد هوش مصنوعی تا چه اندازه می‌تواند باعث نادیده گرفته شدن مهارت‌های آنها می‌شود، ۶۶ درصد آنها اعلام کردند که انتظار ندارند هوش مصنوعی بتواند باعث نادیده‌ گرفته شدن مهارت‌های آنها شود. این افراد می‌گویند علی‌رقم قابلیت‌های پیشرفته هوش مصنوعی، ویژگی‌های انسانی و مهارت‌‌های تخصصی در آنها وجود دارد که هوش مصنوعی نمی‌تواند به‌خوبی آنها چنین کارهایی را انجام دهد. مثلاً این افراد متخصص می‌گویند مهارت‌هایی مانند تجزیه و تحلیل‌های سطح بالاتر و تفکر خارج چارچوب، جزو مواردی است که هوش مصنوعی قابلیت رویارویی با آن را ندارد.

از افراد شرکت کننده تنها ۱۹ درصد نگران از دست دادن شغل خود بودند. بیشتر افرادی که این نگرانی را داشتند، اعلام کرده بودند که ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی ممکن است بتواند در تحقیقات از آنها پیشی بگیرد. هرچند احتمال عرضه اطلاعات نادرست نیز از سوی هوش مصنوعی وجود دارد./دیجیاتو

درست مانند Copilot و CodeWhisperer و همچنین مدل‌های هوش مصنوعی منبع باز دیگری مانند StableCode و StarCoder، طبق گزارش تک‌کرانچ، Code Llama نیز می‌تواند علاوه بر کدنویسی، کدهای نوشته شده برای زبان‌های برنامه نویسی مختلفی از جمله پایتون و ++C را تکمیل کرده و مشکلات آن‌ها را برطرف کند.

متا به TechCrunch می‌گوید:

«در متا ما معتقد هستیم که مدل‌های هوش مصنوعی و به‌ویژه مدل‌های زبان بزرگ برای کدنویسی، از نوآوری و ایمنی، از یک رویکرد باز بیشترین سود را خواهند برد. زمانی که این مدل‌ها در دسترس عموم قرار بگیرند، می‌توانند توسعه فناوری‌های جدیدی که باعث بهبود زندگی انسان‌ها می‌شود را ساده‌تر کنند، مشکلات را شناسایی کنند و آسیب‌پذیری‌ها را برطرف کنند.»

Code Llama که در چندین نسخه مختلف، مانند نسخه بهینه شده برای پایتون و نسخه مخصوص دستورالعمل‌ها ارائه شده، براساس مدل تولید متن Llama 2 ساخته شده است که متا اوایل این ماه آن را در دسترس عموم قرار داد. در حالی که با کمک Llama 2 نیز می‌توان کدنویسی را انجام داد، اما عملکرد آن مطمئناً با کدهایی که توسط مدل Copilot ارائه می‌شود، قابل مقایسه نیست.

هرچند متا در آموزش Code Llama از همان مجموعه داده‌هایی استفاده کرده که برای آموزش Llama 2 استفاده شده است، اما Code Llama نسبت به مدل مادر خود، زمان بیشتری برای یادگیری روابط بین کد و زبان طبیعی داشته است. با این وجود، این مدل به‌طور خاص برای کدنویسی طراحی شده است و البته غول فناوری اشاره کرده که مدل کدنویسی‌اش ممکن است در برخی مواقع پاسخ‌های «نامناسبی» ارائه کند.

به گزارش گیزمودو، اگر در گوگل «فواید برده‌داری» را جستجو کنید، هوش مصنوعی موتور جستجوی این شرکت فهرستی از مزایای این کار را به شما نشان می‌دهد. گوگل می‌گوید برده‌ها به توسعه تجارت کمک می‌کنند و «بعضی‌ها می‌گویند برده‌داری یک سیاست خیرخواهانه و پدرسالارانه با مزایای اجتماعی و اقتصادی مختلف بوده است.»

اگر «فواید نسل‌کشی» را جستجو کنید، با فهرست مشابهی مواجه می‌شوید که به توجیه این اقدام ضدبشری می‌پردازد. گوگل توضیح می‌دهد که چرا استفاده از اسلحه خوب است و سلاح‌ها چگونه سالانه از وقوع 2.5 میلیون جرم جلوگیری می‌کنند.

هوش مصنوعی گوگل هنوز پاسخ‌های اشتباه زیادی دارد

یکی از کاربران می‌گوید عبارت «چگونه آمانیتا اوکریتا بپزیم» را جستجو کرده است که یک قارچ بسیار سمی و غیرخوراکی محسوب می‌شود. گوگل هم راهنمای قدم‌به‌قدم پخت این قارچ را ارائه کرده است. این هوش مصنوعی می‌گوید برای بیرون‌کشیدن سم این قارچ به آب کافی نیاز دارید، اما سم آمانیتا اوکریتا اصلاً در آب حل نمی‌شود.

البته گوگل ظاهراً پرس‌وجو درباره برخی عبارت‌ها را ممنوع کرده است. برای نمونه، نمی‌توانید درباره «سقط جنین» یا «اتهام ترامپ» از هوش مصنوعی سؤال بپرسید. اما همچنان می‌توانید خیلی از موضوعات حساس را مطرح کنید.

درحال‌حاضر به‌نظر می‌رسد که پس از انتشار این گزارش‌ها تغییراتی در هوش مصنوعی موتور جستجوی گوگل به‌وجود آمده است و این ابزار دیگر پاسخ‌های قبلی را تولید نمی‌کند. اما درمجموع هنوز کارهای بسیار بیشتری باید انجام شود تا ایمنی این فناوری ارتقا یابد.

هوش مصنوعی موتور جستجوی گوگل با نام «تجربه مولد جستجو» یا SGE فعلاً فقط برای کاربران آمریکایی در دسترس است و برای استفاده از آن باید ثبت‌نام کنید./دیجیاتو

همان‌طور که متا در پست وبلاگ خود توضیح می‌دهد، SeamlessM4T که مخفف عبارت Massively Multilingual and Multimodal Machine Translation است، می‌تواند برای عملکردهای گفتار به گفتار و متن به گفتار، 100 زبان ورودی را تشخیص دهد و آن‌ها را به 35 زبان خروجی تبدیل کند.

ترجمه جملات به زبان‌های مختلف با هوش مصنوعی متا

تیم تحقیقاتی متا در این پست اشاره می‌کند که SeamlessM4T «به‌طور قابل‌توجهی عملکردهای مربوط به زبان‌های دارای منابع کم و متوسط تحت پشتیبانی را بهبود می‌بخشد» درحالی‌که «برای زبان‌های با منابع بالا مانند انگلیسی، اسپانیایی و آلمانی عملکرد فوق‌العاده‌ای از خود نشان می‌دهد.»

درحال‌حاضر می‌توانید به‌طور رایگان از نسخه دمو این هوش مصنوعی استفاده کنید. مدل متا ابتدا از شما می‌خواهد صدای خود را ضبط کنید تا سپس بتوانید آن را به حداکثر 3 زبان، ازجمله فارسی ترجمه کنید. البته در آزمایش‌های ما مشخص شد که ترجمه عبارت‌های انگلیسی به فارسی از طریق SeamlessM4T چندان دقیق نیست.

بااین‌وجود، متا توضیح می‌دهد که SeamlessM4T پیشرفت قابل‌توجهی محسوب می‌شود، زیرا این مدل هوش مصنوعی جدید می‌تواند تمام کار ترجمه را در یک لحظه انجام دهد؛ برخلاف سایر مدل‌های ترجمه بزرگ دیگر که این کار را با تقسیم در سیستم‌های مختلفی انجام می‌دهند.

یکی از ویژگی‌های جالب SeamlessM4T، توانایی آن در تشخیص زبان‌های مختلف است. به بیان دقیق‌تر، مدل متا هنگامی که کاربر در جمله خود از چند زبان مختلف استفاده می‌کند، می‌تواند آن‌ها را تشخیص دهد. همچنین SeamlessM4T در آزمایش‌های خود به‌ترتیب 37 و 48 درصد نسبت به نویزهای پس‌زمینه و تغییرات بلندگو بهتر از نسل قبلی خود عمل کرده است. همچنین مانند بسیاری از تلاش‌های قبلی این شرکت درزمینه ترجمه مانند Llama 2، این مدل نیز کاملاً منبع‌باز است./دیجیاتو

درواقع با این به‌روزرسانی جدید، برنامه پینت با هوش مصنوعی، یک بوم نقاشی مبتنی بر پیام متنی در اختیار کاربران قرار می‌دهد.

به گزارش Windows Central، ویژگی هوش مصنوعی برنامه پینت مایکروسافت از فناوری مشابه ایجاد تصویر در هوش مصنوعی بینگ (Bing Image Creator) برخوردار خواهد بود. این فناوری می‌تواند تصاویر را براساس توضیحات متنی کاربر ایجاد کند.

مایکروسافت پینت با هوش مصنوعی به‌روز می‌شود

هنوز به‌طور دقیق مشخص نیست هوش مصنوعی در برنامه پینت به چه صورت کار می‌کند. شاید با ایجاد یک کلید جدید در نوار ابزار، امکانی در اختیار کاربران قرار بگیرد تا بتوانند توضیحات متنی خود را وارد کرده و هوش مصنوعی پینت تصویری مطابق آن برای آنها ایجاد کند. اما هنوز خیلی زود است که بگوییم این ویژگی دقیقاً به چه صورت کار می‌کند.

مایکروسافت علاوه بر Paint، ظاهراً قصد دارد ابزارهای هوش مصنوعی را به برنامه Photos، برنامه دوربین و همچنین ابزار Snipping نیز اضافه کند. برای برنامه Photos، این به‌روزرسانی می‌تواند شامل ویژگی جدیدی باشد که به کاربران اجازه می‌دهد افراد یا اشیاء را در یک عکس شناسایی کنند.

در مورد ابزار Snipping و برنامه دوربین، مایکروسافت ممکن است فناوری تشخیص نوری کاراکتر (OCR) را به هر دو اضافه کند. با این رویکرد، به هر دو برنامه‌ اجازه می‌دهد متن را در عکس‌ها و اسکرین‌شات‌ها شناسایی کنند.

هنوز مشخص نیست که آیا مایکروسافت واقعاً هر یک از این ویژگی‌ها را منتشر خواهد کرد یا خیر. اما با توجه به تعداد ابزارهای هوش مصنوعی که این شرکت در سال گذشته راه‌اندازی کرده است، انجام چنین کاری چندان دور از ذهن نیست./دیجیاتو

شرکت Alias Technologies اپلیکیشن جدیدی به نام BeFake را ساخته است که عملکردی شبیه به جدیدترین پلتفرم محبوب نسل زد یعنی BeReal دارد، اما ایده آن بسیار متفاوت است. این شبکه اجتماعی می‌گوید به‌جای اینکه تلاش کنید همه‌چیز در تصاویرتان عالی به‌نظر برسد، از هوش مصنوعی کمک بگیرید تا تغییرات مدنظر خود را در عکس‌ها اعمال کنید.

BeFake هم مثل BeReal روزانه یک‌بار به شما نوتیفیکیشن می‌دهد و فرصت کوتاهی دارید تا برای انتشار پست از خودتان عکس بگیرید. اما در ادامه می‌توانید این عکس را با هوش مصنوعی تغییر دهید. برای مثال، می‌توانید پس‌زمینه محیط را تغییر دهید و خودتان را به طبیعتی زیبا یا حتی دنیاهای خیالی فیلم‌ها و کتاب‌ها ببرید. با این فناوری حتی می‌توانید لباس و رنگ موهای خود را تغییر دهید یا عکستان را به حالت یک سبک هنری خاص درآورید.

BeFake می‌خواهد انتشار تصویر در شبکه‌های اجتماعی را آسان‌تر کند

«کریستن دورمانت»، مدیرعامل Alias می‌گوید این اپلیکیشن ساخته شده است تا موانع ارتباط انسانی را از پیش روی کاربران بردارد. او معتقد است که هوش مصنوعی می‌تواند شبکه‌های اجتماعی را دموکراتیزه کند و از استرس و فشاری که خیلی‌ها در هنگام انتشار محتوا در این پلتفرم‌ها متحمل می‌شوند، بکاهد.

دورمانت می‌گوید ایده انتشار تصاویر خام و واقعی از زندگی روزمره جالب بود، ولی ایده آن‌ها بسیار متفاوت است: «مردم به‌دنبال شبکه‌های اجتماعی الهام‌بخش هستند و می‌خواهند بهترین خودشان را در فضای آنلاین به نمایش بگذارند و BeFake به کاربران اجازه می‌دهد تا هوش مصنوعی را به هر لحظه از زندگیشان اضافه کنند و خلاقیت خود را با دوستانشان به اشتراک بگذارند.»/دیجیاتو

براساس مطالعه انجام‌شده از سوی شرکت IBM، هوش مصنوعی مولد تأثیر زیادی بر بازار کار جهانی خواهد داشت و طی سه سال آینده، حدود ۴۰ درصد از پرسنل شرکت‌ها و سازمان‌ها مجبورند مهارت‌های جدیدی بیاموزند. در مطالعه انجام‌شده توسط این شرکت، ۸۷ درصد مدیران به این موضوع اشاره کرده بودند که انتظار دارند کارمندانشان خود را ارتقا دهند.

در مطالعه انجام‌شده توسط IBM حدود ۳۰۰۰ مدیر از ۲۸ کشور و ۲۱ هزار کارمند از ۲۱ کشور شرکت کرده‌اند. نتایج نشان می‌دهد از هر ۱۰ نفر نیروی کار، ۴ نفر آن‌ها نیاز به یادگیری مهارت‌های جدید مبتنی بر هوش مصنوعی و اتوماسیون دارند.

۴۰ درصد کارمندان باید مهارت‌های جدید بیاموزند تا بیکار نشوند

با وجودی که انتظار می‌رود با گسترش هوش مصنوعی، کارمندان در همه سطوح تحت تأثیر قرار گیرند، برخی مشاغل بیشترین تأثیر را از این موضوع دریافت می‌کنند. برای مثال، پرسنلی که در سطح کارهای اجرایی و موقعیت‌های نسبتاً ضعیف‌تر شرکت‌ها فعالیت‌‌ می‌کنند، لازم است خود را با فناوری جدید همگام کنند. این بررسی نشان می‌دهد ۷۷ درصد کارگران مجبورند با فناوری‌های مبتنی بر هوش مصنوعی و اتوماسیون در خطوط تولید همگام شوند. این درحالی است که حدود ۲۲ درصد رده‌های شغلی در سطح مدیریت ارشد سازمان تحت تأثیر گسترش هوش مصنوعی قرار می‌گیرند.

طبق یک مطالعه‌ انجام‌شده در ماه مارس، هوش مصنوعی مولد می‌تواند بر ۳۰۰ میلیون شغل در سراسر جهان تأثیر بگذارد. حال تحقیقات IBM‌ می‌گوید پرسنل باید همگام با فناوری‌های جدید خود را به‌روز کنند./دیجیاتو