البته تنهایی برای افراد مختلف، معانی متفاوتی دارد. بعضی از افراد، خودشان تنهایی را انتخاب می‌کنند و از آن لذت می‌برند. این افراد معمولا به دلیل خودآگاهی و رشد شخصی، جنبه‌های مختلف تنهایی و لایه‌های روح خود را می‌شناسند و می‌دانند که تنهایی برایشان رشد به همراه دارد نه ترس و تخریب. اما همین افراد هم اگر بیش از حد تنها بمانند، آسیب‌های روانی و جسمی متعددی خواهند دید.

تنهایی فقط به این معنا نیست که شما دوستان و معاشرانی نداشته باشید و به قول معروف بی‌کس باشید. خیلی از افراد در جمع نیز احساس تنهایی می‌کنند. منظور از تنهایی، نوعی احساس و حالت روحی است و گاهی به معنای احساس درک نشدن نیز است. اما منظور ما در این گزارش بیشتر، افرادی هستند که یا تنها زندگی می‌کنند یا تنها زندگی نمی‌کنند اما توانایی برقراری معاشرت ندارند و دایره زندگی‌شان روز به روز کوچک‌تر و آسیب‌های احتمالی روان‌شان بیشتر می‌شود.

تنهایی، یک حالت ذهنی و روحی است که در هر فردی متفاوت است و اثرات مختلفی هم بر هر فرد دارد. تحقیقاتی که در این رابطه انجام گرفته، حاکی از این است افرادی که کمتر احساس تنهایی می‌کنند، به احتمال زیاد متأهل هستند، درآمد بالاتری دارند و یا تحصیلات بالایی دارند.

خیلی‌ها تصور می‌کنند تنهایی، موقعیتی بسیار عالی است و چون خودشان از آن برخوردار نیستند، آن را برای دیگران تجویز می‌کنند. درحالی‌که تنهایی می‌تواند تأثیرات مختلفی بر سلامت جسمی و روانی افراد داشته باشد. در این گزارش ۱۰ مورد از مهم‌ترین آسیب‌ها و عوارض تنهایی را عنوان می‌کنیم.

افسردگی: تنهایی یکی از عوامل اصلی افزایش خطر افسردگی است. افراد تنها معمولاً احساس بی‌ارزشی، ناامیدی و بی‌انگیزه بودن می‌کنند.

اضطراب: افراد تنها ممکن است سطوح بالاتری از اضطراب را تجربه کنند. نگرانی‌های ناشی از انزوای اجتماعی می‌تواند منجر به اختلالات اضطرابی شود.

افزایش استرس: تنهایی می‌تواند منجر به افزایش سطح هورمون استرس که کورتیزول نام دارد، شود که می‌تواند تأثیرات منفی بر سلامت جسم و روان داشته باشد.

ابتلا به بیماری‌های قلبی: تنهایی مزمن می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی را افزایش دهد. تحقیقات نشان داده که انزوای اجتماعی با فشار خون بالا و بیماری‌های قلبی مرتبط است.

اختلالات خواب: افرادی که تنها و مجردی زندگی می‌کنند یا با خانواده زندگی می‌کنند اما دایره روابط صفر یا محدودی دارند، احتمال بالایی دارد که مشکلات خواب را تجربه کنند. این مشکل مثل بی‌خوابی یا خواب ناآرام و بریده‌بریده می‌تواند به خستگی مزمن و کاهش کیفیت زندگی منجر شود. مکن است فرد نداند که این علائم به تنهاییِ او مربوط است و فقط آنها را تجربه کند.

تضعیف سیستم ایمنی: تنهایی می‌تواند سیستم ایمنی بدن را ضعیف کند و فرد را بیشتر در معرض بیماری‌ها و عفونت‌ها قرار دهد.

ابتلا به زوال عقل: تنهایی می‌تواند بر عملکرد شناختی تأثیر منفی بگذارد و خطر ابتلا به بیماری‌های شناختی مانند زوال عقل و آلزایمر را افزایش دهد.

افزایش رفتارهای ناسالم: افراد تنها ممکن است به رفتارهای ناسالم مانند مصرف زیاد الکل، سیگار کشیدن، تغذیه ناسالم و حتی پرخاشگری، بدخلقی و نوسانات خلقی گرایش پیدا کنند.

کاهش طول عمر: تحقیقات نشان داده‌اند که تنهایی مزمن می‌تواند به کاهش طول عمر منجر شود. خوب است بدانیم انزوای اجتماعی، یکی از عوامل خطر مرگ زودرس محسوب می‌شود.

مشکلات روانی – عاطفی: تنهایی می‌تواند به مشکلات روانی و عاطفی متعدد منجر شود، از جمله احساس پوچی و کاهش رضایت از زندگی.

چرا احساس تنهایی می‌کنیم؟

احساس تنهایی دلایل متعددی دارد که می‌تواند بر اساس شرایط فردی و اجتماعی متفاوت باشد. خیلی از افراد تنها و مجرد زندگی می‌کنند و روابط و معاشرت خاصی هم در زندگی ندارند. آنها تمام ساعت‌های روز و شب را فقط با خود می‌گذرانند. موضوعی که روانشناسان، آن را زنگ خطری می‌دانند که می‌تواند آسیب‌های روانی متعددی برای فرد داشته باشد. در اینجا به برخی از مهم‌ترین دلایل احساس تنهایی اشاره می‌کنیم.

نداشتن روابط اجتماعی مناسب و معنادار: داشتن روابط اجتماعی سطحی، نداشتنِ دوستان نزدیک، خانواده‌ی حمایت‌کننده و شریک عاطفی مناسب می‌تواند منجر به احساس تنهایی در افراد شود.

بعضی تغییرات در زندگی: تغییرات مهم در زندگی مثل مهاجرت به شهر یا کشور جدید، شروع یک شغل جدید، ازدواج، طلاق و خیلی از تغییرات دیگر می‌تواند احساس تنهایی را افزایش دهد.

فقدان یا مرگ عزیز: از دست دادن یک دوست نزدیک یا عضو خانواده می‌تواند باعث شود فرد احساس کند که بخشی از خود را از دست داده و تنهایی را تجربه کند.

اختلالات روانی: افرادی که با مشکلاتی مانند افسردگی یا اضطراب دست و پنجه نرم می‌کنند، اغلب احساس تنهایی بیشتری می‌کنند. چون ممکن است به دلیل ابتلا به افسردگی و اضطراب، در برقراری ارتباطات اجتماعی دچار مشکل باشند. البته این دو مقوله رابطه مستقیمی با هم دارند. یعنی احساس تنهایی نیز می‌تواند منجر به برخی اختلالات روان مانند افسردگی، اضطراب و سایر اختلالات مهم‌تر شود.

کاهش فرصت‌های اجتماعی: شرایطی مثل بازنشستگی، بیماری‌های مزمن یا معلولیت می‌تواند منجر به کاهش فرصت‌های اجتماعی و افزایش تنهایی و انزوای فرد شود.

استفاده بیش از حد از تکنولوژی: اگرچه شبکه های اجتماعی می‌تواند افراد را به هم نزدیک کند، اما استفاده بیش از حد از آن می‌تواند باعث کاهش تعاملات رودررو و افزایش احساس تنهایی شود.

احساس عدم پذیرش خود: احساس عدم پذیرش یا عدم تعلق به گروه‌های اجتماعی می‌تواند باعث شود فرد احساس تنهایی کند. این مسئله می‌تواند به دلایل فرهنگی، نژادی، جنسیتی یا دلایل دیگر رخ دهد.

تجربه شکست‌های شخصی و حرفه‌ای: شکست در روابط عاطفی، مشکلات شغلی، یا عدم دستیابی به اهداف شخصی می‌تواند منجر به احساس بی‌ارزشی و درنتیجه حس تنهایی شود.

ویژگی‌های فردی: خیلی از افراد به دلیل ویژگی‌های شخصیتی خود مثل خجالتی بودن، کم‌رویی، آموزش ندیدن ارتباط با دیگران در کودکی و …، ممکن است کمتر در فعالیت‌های اجتماعی شرکت کنند یا سخت‌تر بتوانند با کسی بجوشند و با او دوست شوند. به همین دلیل احساس تنهایی بیشتری دارند.

یادمان باشد تنهایی برای همه افراد جواب نمی‌دهد و اثرات منفی آن ممکن است برای خیلی‌ها بیشتر باشد تا آثار مثبتش. پس علاوه بر این که در قدم اول باید تلاش کنیم تا به خودآگاهی و شناخت از خود برسیم، بهتر است دایره روابط‌مان را گسترده‌تر کنیم، چند هنر و مهارت بلد باشیم و این را هم بدانیم که انسان، اجتماعی آفریده شده و نمی‌تواند هم تنهایی را انتخاب کند و هم این تضمین را به خود بدهد که از نظر روانی و جسمی سلامت بماند.

منبع: همشهری آنلاین

بی‌خوابی نوزاد وضعیتی است که کودک در به خواب رفتن یا خوابیدن عمیق و طولانی مشکل دارد. نوزاد دارای اختلال خواب، خواب با کیفیتی ندارد و ممکن است در طول شب بارها بیدار شود و گریه کند. قبل از هر اقدامی برای رفع بی‌خوابی نوزاد بهتر است درباره دلایل این مشکل بدانیم. بسیار مهم است که علت بی خوابی نوزاد را پیدا کنید و بعد به کودک خود کمک کنید تا بتواند بخوابد.

وقتی نوزاد بی‌خوابی را تجربه می‌کند، دلایل زیادی دارد مثل :

• دل‌درد و کولیک نوزادی
• ریفلاکس و آلرژی
• گرسنگی
• احساس ناراحتی از مکان یا جای خواب
• تحریک بیش از حد محیطی مثل دیدن نور آبی صفحات موبایل و تلویزیون
• عوامل محیطی مثل دمای نامناسب اتاق یا صدا و نور نامناسب

درمان بی‌خوابی نوزاد با مداخله رفتاری

خواب نوزادان خصوصا در یکسال اول بسیاری از والدین را دچار دردسر می‌کند. دقت کنید که مهم است که با یک متخصص اطفال مشورت کنید تا هرگونه بیماری را چک کنید. در برخی موارد، بی خوابی نوزاد ممکن است به دلیل آلرژی به پروتئین شیر گاو مرتبط باشد که می تواند علائمی مانند بیدار شدن مکرر در شب و نفخ ایجاد کند.پس درباره این مورد حتما با پزشک متخصص مشورت کنید. اما برای درمان بی‌خوابی نوزاد به دلایل غیر از بیماری و آلرژی، توصیه می‌کنیم اصول خواب سالم، روتین ثابت قبل از خواب و را اجرا کنید. این اصول شامل موارد زیر است:

گام اول: دوری از عوامل اختلال خواب

برای اینکه کودک به خواب آرام برود باید از موارد زیر اطمینان داشته باشید:

اطمینان از تغذیه مناسب و سیر بودن نوزاد قبل از خواب اما این غذا دادن نباید بلافاصله قبل از خوابیدن نوزاد باشد.

از قرار دادن کودک در معرض تحریک بیش از حد، مانند نورهای روشن، صداهای بلند، یا بازی جذاب، نزدیک به زمان خواب خودداری کنید.

محیط خواب ثابت باشد یعنی نوزاد هر شب در یک مکان ثابت، عاری از نور زیاد با دمای مناسبی که گرم نیست بخوابد.

گام دوم: ایجاد روتین قبل از خواب

برای درمان بی‌خوابی نوزاد ممکن است چندین هفته طول بکشد تا کودک شما با برنامه خواب خود سازگار شود. در رویکرد خود صبور و ثابت قدم باشید و اگر در مورد عادات خواب کودک خود نگرانی دارید با پزشک اطفال خود مشورت کنید. پس صبور باشید و به مدت حداقل دو هفته یک روتین ثابت را اجرا کنید. ایجاد یک برنامه خواب ثابت برای نوزادان برای رشد نوزاد ضروری است.

هر شب موارد زیر را انجام دهید:

علائم خستگی را چک کنید: به علائم خواب کودکتان مانند خمیازه کشیدن، بی قراری یا مالیدن چشمان او و خیره شدن به یک نقطه توجه کنید. این علائم نشان می دهد که کودک شما خسته و آماده خواب است. خستگی بیش از حد می‌تواند کودک را بی‌خواب کند.

فعالیت‌های ثابت قبل خواب: برنامه منظم قبل خواب شامل فعالیت‌هایی مانند کم کردن نور، پخش موسیقی ملایم یا صدای سفید، تعویض پوشک کودک، حمام کردن آرامش‌بخش و خواندن لالایی است.

الگوی خواب نوزاد را پیدا کنید: یعنی زمانی که کودک می‌تواند بیدار بماند و پس از آن نیاز به چرت زدن را دارد را شناسایی کنید تا زمان خواب شب را پیدا کنید.

تکنیک‌هایی برای کمک به خواب بهتر نوزاد

برای رفع بی‌خوابی نوزاد از طریق مداخلات رفتاری علاوه بر روتین ثابت، نکات دیگری هم کمک‌کننده است. تکنیک و محصولاتی وجود دارد که با توجه به سبک زندگی و شرایط خود می‌تواند از آن‌ها کمک بگیرید. این موارد عبارتند از:

لباس خواب سبک: لباس خواب سبک و راحت و نخی می‌تواند به درمان این مشکل کمک کند. نوزاد با لباس مناسب احساس راحتی و امنیت بیشتری دارد و با اضطراب کتر خواب بهتر و عمیق‌تری دارد.

ملاتونین: این هورمون به طور طبیعی در مغز تولید می‌شود و می‌تواند به تنظیم الگوهای خواب کمک کند. کمبود برخی ویتامین‌ها مثل ب۶ به کاهش ترشح این هورمون منجر می‌شود. مکمل‌های ملاتونین برای نوزادان در دسترس هستند، اما حتما و حتما باید با مشورت پزشک اطفال استفاده شوند.

تشک‌های ارگونومیک: یک تشک راحت و قابل تنفس می‌تواند به نوزادان کمک کند احساس راحتی بیشتری داشته باشند و کیفیت خواب آنها را بهبود بخشد. این تشک‌ها زاویه خواب نوزاد را همانند زمان جنینی در رحم مادر و در زاویه ۲۰ درجه تنظیم می‌کنند و یک پیله ارگونومیک امن برای نوزاد می‌سازد تا خواب عمیقی را تجربه کند و به دلیل همین زاویه مشکلات ریفلاکس نیز تعدیل شود.

تخت پرتابل یا مسافرتی نوزاد: به انواع تخت‌هایی که قابل حمل و جابه‌جایی هستند مثل تخت مادر، گهواره و تخت پارک‌ها به اصطلاح تخت مسافرتی کودک می‌گویند. این تخت‌های پرتابل اگر برقی و از برند معتبری باشند ویژگی‌هایی مثل امکان ننو شدن دارند. گهواره‌های حصیری هم که پایه دارند و از مواد طبیعی ساخته می‌شوند این امکان را دارند. تاب دادن ملایم وآرام و منظم نوزاد در ننو یا گهواره در رفع بی‌خوابی نوزاد بسیار موثر است. این تخت‌ها حتی در سفر و ثبات چرخه روتین خواب بسیار کاربردی هستند.

قرار گرفتن در معرض نور خورشید: نوزاد خود را صبح و عصر در معرض نور خورشید قرار دهید. قرار گرفتن در معرض نور خورشید به بدن در صبح انرژی بخشیده و آن را برای خواب شبانه آماده می کند.

ماساژ: یک ماساژ اصولی و استاندارد ملایم شبانه و قبل از خواب که تحت کنترل پزشک توصیه شده می تواند به آرامش کودک و خواب بهتر کمک کند.

یک نوزاد تازه متولد شده برای رشد جسمی و روانی مناسب باید حداقل به طور میانگین ۱۴ ساعت در شبانه‌روز بخوابد. بسیاری از نوزادان به دلیل جدید بودن محیط زندگی پس از رحم و مشکلات گوارشی که طبیعی است اختلال خواب دارند. در این مقاله به نکات مهم برای درمان بی‌خوابی نوزاد و لزوم ایجاد روتین شبانه گفتیم.امید که کمک کننده باشد./همشهری

ویتامین D: یکی از مواد مغذی برجسته در شیر، ویتامین D است. این ویتامین که به عنوان «ویتامین آفتاب» شناخته می شود، برای سلامت استخوان بسیار مهم است. ویتامین D به بدن کمک می‌کند تا کلسیم را جذب کند و اطمینان حاصل شود که استخوان‌های ما قوی و سالم می‌مانند. طبق مطالعه منتشر شده در مجله آمریکایی تغذیه بالینی، مصرف کافی ویتامین D با کاهش خطر پوکی استخوان و شکستگی در افراد مسن مرتبط است.

کلسیم: شاید شناخته شده ترین ماده مغذی موجود در شیر کلسیم باشد. یک وعده ۲۵۰ میلی لیتری شیر حاوی حدود ۳۰۰ میلی گرم کلسیم است که تقریبا ۳۰ درصد از مصرف روزانه توصیه شده برای بزرگسالان است. کلسیم برای رشد و حفظ استخوان‌ها و دندان‌های قوی ضروری است. مؤسسه ملی سلامت هند تاکید می‌کند که کلسیم همچنین در عملکرد ماهیچه‌ها، سیگنال دهی عصبی و سلامت قلب نقش دارد.

ویتامین B۱۲: شیر همچنین منبع عالی ویتامین B۱۲ است که حدود ۱.۲ میکروگرم از این ویتامین را در هر وعده ۲۵۰ میلی لیتری فراهم می‌کند که ۵۰ درصد از مصرف روزانه توصیه شده است. ویتامین B۱۲ برای حفظ سلول‌های عصبی سالم و تولید DNA حیاتی است. همچنین نقش مهمی در پیشگیری از کم خونی مگالوبلاستیک دارد که می تواند افراد را خسته و ضعیف کند. تحقیقات دانشگاه هاروارد نشان می‌دهد که سطح کافی ویتامین B۱۲ برای تولید انرژی و سلامت مغز بسیار مهم است.

ریبوفلاوین ویتامین( B۲): این ویتامین یکی دیگر از مواد مغذی مهم دیگر در شیر است که حدود ۰.۴ میلی گرم از ریبوفلاوین یا ویتامین B۲در هر وعده ۲۵۰ میلی لیتری ارائه می‌شود. این حدود ۳۰ درصد از نیاز روزانه بدن را تامین می‌کند. ریبوفلاوین به تبدیل غذا به انرژی کمک کرده و آن را برای فرآیندهای متابولیک ضروری می‌کند. همچنین از سلامت پوست و تولید گلبول‌های قرمز حمایت می‌کند. مجله تغذیه نشان می‌دهد که ریبوفلاوین برای رشد و سلامت کلی بسیار حیاتی است.

فسفر: این ماده به همراه کلسیم درساختن استخوان‌ها و دندان‌های قوی موءثر است. یک لیوان شیر ۲۵۰ میلی‌لیتری حاوی تقریبا ۲۵۰ میلی‌گرم فسفر است که ۲۰ درصد از نیاز روزانه توصیه شده را تامین می‌کند. فراتر از سلامت استخوان‌ها، فسفر برای تولید ATP )آدنوزین تری فسفات (و برای حفظ تعادل اسید و باز در بدن مهم است.

پتاسیم: پتاسیم یکی دیگر از مواد معدنی مهم در شیر است که ۲۵۰ میلی‌لیتر آن حدود ۳۸۰ میلی‌گرم یا ۸ درصد از ارزش روزانه شیر را تامین می‌کند. پتاسیم برای حفظ سطح فشار خون سالم، کاهش خطر سکته مغزی و حمایت از عملکرد عضلانی ضروری است. انجمن قلب آمریکا بر اهمیت پتاسیم در مقابله با اثرات نامطلوب سدیم و حفظ سلامت قلب و عروق تاکید دارد.

ویتامین A: یک لیوان ۲۵۰ میلی لیتری شیر حدود ۱۵۰ میکروگرم ویتامین A را فراهم می‌کند که حدود ۲۰ درصد از نیاز روزانه توصیه شده را تشکیل می دهد. ویتامین A برای بینایی خوب، سیستم ایمنی سالم و عملکرد مناسب قلب، ریه‌ها و کلیه‌ها ضروری است. سازمان بهداشت جهانی (WHO) خاطرنشان می کند که ویتامین A برای حفظ سلامت پوست و غشاهای مخاطی که به عنوان مانعی در برابر عفونت‌ها عمل می‌کنند، حیاتی است.

منیزیم: شیر همچنین حاوی حدود ۲۴ میلی گرم منیزیم در هر ۲۵۰ میلی لیتر است. منیزیم در بیش از ۳۰۰ واکنش بیوشیمیایی در بدن، از جمله سنتز پروتئین، عملکرد عضلانی و عصبی، کنترل قند خون و تنظیم فشار خون نقش دارد.

این مواد غذایی را هرگز با شیر نخورید

شیر یکی از مواد غذایی سالم برای افراد است و عادت‌های غلط در نوشیدن شیر می‌تواند به شما آسیب بزند.

عادت های غلطی در میان مردم رایج است که شیر را با هر مواد غذایی مصرف می کنند، در صورتی که مصرف برخی مواد غذایی با شیر به هیچ وجه خوب نیست.

شیر حاوی میزان زیادی مواد مغذی مثل کلسیم ، منیزیم و پروتئین است که نقشی بسیار مهم در بدن فرد ایفا می کنند. بنابراین بسیاری از افراد تمایل دارند که بیش از همیشه شیر بنوشند اگرچه که مصرف این ماده به مقدار زیاد ممنوع می باشد. همان طور که می دانید هرگز نباید هیچ دارویی را همراه با شیر مصرف کنید و از طرفی مواد غذایی معرفی شده در ادامه این بخش را نیز نباید با شیر خورد.

شیر و پرتقال:

هرگز نباید تا یک ساعت بعد یا قبل از نوشیدن شیر، پرتقال مصرف کنید زیرا پروتئین موجود در شیر می تواند با اسید پرتقال مخلوط شود و در نتیجه روی هضم و گوارش شما تاثیر می گذارد و علاوه بر آن در این مدت هرگز نباید میوه های دیگری که اسیدی هستند را مصرف کنید.

شیر و میوه‌ها:

۸۰ درصد از پروتئین موجود در شیر کازئین می باشد و زمانی که شیر را با میوه بنوشید، مقدار زیادی از کازئین در بدن شما باقی می ماند و هضم و جذب آن به راحتی انجام نخواهد شد و همچنین می تواند باعث به وجود آمدن اسهال در فرد بشود و بنابراین هرگز نباید آبمیوه و شیر را یکجا مصرف کنید.

شیر داغ و شکر:

شیر سرشار از لیزین می باشد که با فروکتوز واکنش نشان می دهد ، مخصوصاً اگر آن را در دمای بالا مصرف کنید و باعث می شود که سم لیزین به وجود بیاید که برای بدن انسان مضر است و بنابراین هرگز نباید شکر را به شیری که تازه جوش آمده است ، اضافه کنید و باید صبر کنید تا خنک شود و بعد این کار را انجام دهید.

۶ دلیل که چرا پنیر گودا باید بخشی از رژیم غذایی سالم شما باشد

شیر و دارو:

افراد زمانی که دارو مصرف می کنند، مایلند که به جای استفاده از آب برای خوردن دارو از شیر استفاده کنند و شیر در حقیقت تاثیر بسیار زیادی روی عملکرد جذب داروها در بدن دارد. شیر در این زمان ها غشای نازکی را روی سطح دارویی ایجاد می کند و بنابراین کلسیم و منیزیم و دیگر مواد معدنی در شیر باعث ایجاد واکنش شیمیایی با دارو می شوند و می توانند یک ماده غیر اشباع را در آب به وجود بیاورند و روی تاثیر دارو در بدن تاثیر گذار خواهد بود. بنابراین هرگز نباید تا یک ساعت قبل و بعد از شیر از هیچ دارویی استفاده کنید.

شیر و شکلات:

شیر منبع غنی از پروتئین و کلسیم می باشد ، در حالی که شکلات حاوی اکسالیک اسید است. خوردن این دو با هم می تواند باعث تشکیل کلسیم اگزالات غیر اشباع شود و همچنین تاثیر زیادی بر جذب کلسیم خواهد گذاشت و از طرفی ممکن است باعث ایجاد موهای خشک و اسهال و رشد کم در افراد شود.

شیر و آنتی‌بیوتیک:

در صورتی که همراه آنتی بیوتیک هایی مانند «کینولون» مثل «سیپروفلوکساسین» و «لواکویین» ، شیر مصرف کنید ، این داروها در معده به کلسیم متصل می شوند و نمی توانند جذب بدن شوند و اثرشان کاهش می یابد.

شیر و گوشت:

مصرف همزمان شیر با گوشت، ماهی زیان آور است و موجب سنگینی معده و انسداد اندام های گوارشی می شود و فرد را به یبوست دچار می کند. اگر زن باردار شیر را با گوشت قرمز یا گوشت سفید میل کند این یبوست و دل پیچه را به نوزادش هم منتقل می شود.

شیر و تخم مرغ:

برخی مردم در وعده صبحانه شیر را با تخم مرغ میل می کنند اما نمی دانند مصرف همزمان این دو ماده خوراکی زیان آور است و مصرف هم زمان تخم مرغ با شیر نیز برای قلب و مغز مضر است. پس بعد از خوردن تخم مرغ به مدت سه ساعت صبر کنید تا این غذا هضم شود و پس از آن شیر بنوشید.

موز و شیر:

این مورد اشاره شده حتما برای شما هم جالب است؛ بسیاری از افراد شیر را همراه با موز مصرف میکنند اما نمی دانند که موز و شیر سموم سنگین را تشکیل می دهند که موجب ایجاد اختلال درون آنها می شود پس هیچگاه موز و شیر را با هم نخورید زیرا سبب کند شدن ذهن ، ایجاد احساس خستگی و کاهش فرآیند هضم در بدن می شود.

شیر و آناناس:

هیچگاه نباید شیر و آناناس را با هم ترکیب کنید چرا که آناناس حاوی بروملین است و در صورت ترکیب با شیر می تواند موجب ایجاد سردرد، معده درد، عفونت، اسهال و تهوع گردد. این ترکیب برای کودکان خطرناک است.

شیر و ترشیجات:

مصرف همزمان شیر با ترشیجات و خوراکی های شور مضر است و سبب انجماد شیر در معده می شود.

منبع: همشهری آنلاین

در اینجا ۶ مفهوم ثابت شده طی زمان را که به نظر باورنکردنی می رسند، از این گنجینه کهن حکمت شرقی خدمت تان تقدیم می کنیم. مفاهیمی که بینش های ارزشمندی را در مورد بهزیستی، ذهن آگاهی و رشد شخصی به دست می دهند. این مفاهیم خردمندانه کمک مان می کنند تا پیچیدگی‌های زندگی مدرن را با فضل و هدفمندی بیشتری و در کمال آرامش دنبال کنیم. با ما همراه باشید.

Ikigai: درک ارزش زندگی

واژه ژاپنی ایکیگای از دو بخش، یا دو کانجی، تشکیل شده است: «ایکی»، که به معنای زندگی است، و «گای» که معنی ارزش یا بها می‌دهد. بدین‌ترتیب، ایکیگای به معنی ارزش زندگی یا شادکامی در زندگی است. به بیانی ساده، ایکیگای به همان دلیلی اشاره دارد که افراد هر روز صبح به خاطرش از خواب بیدار می‌شوند.

ایکیگای اغلب به عنوان تلاقی چهار عنصر نشان داده می شود: آنچه دوست دارید، آنچه در آن مهارت دارید، آنچه جهان به آن نیاز دارد و آنچه می توان برای شما فراهم کرد. پیدا کردن ایکیگای خود به معنای شناسایی نقطه شیرینی است که در آن علایق، استعدادها، مشارکت در جامعه و پایداری مالی شما با هم تلاقی می کنند.

برای یافتن ایکیگای خود زمانی را به درون نگری خود اختصاص دهید. از خود بپرسید" من واقعا در زندگی به دنبال چه چیزی هستم؟ به طور طبیعی در چه چیزی مهارت دارم؟ چگونه می توانم تأثیر مثبتی بر دیگران و بر جهان هستی بگذارم؟

چگونه می توانم از لحاظ مالی از خودم حمایت کنم در حالی که علایقم را دنبال می کنم؟ با هماهنگ کردن زندگی خود با ایکیگای خود، می توانید حس عمیقی از هدف و تحقق را تجربه کنید.

Wabi-Sabi: قدردانی از نواقص زندگی

وابی سابی عمیقا بر تحسین کم و کاستی های چیزها و نواقص زندگی تأکید دارد. در وابی سابی ایده رشد، دگرگونی و تجدید شدن گرامی داشته می شود.

وابی سابی به فرد می آموزد که درک کند و بپذیرد که هیچ چیز کامل نیست. همه چیز مدام در حال تغییر و تحول است و بنابراین، فرد باید آنها را بپذیرد و دید مثبتی به زندگی داشته باشد.

وابی سابی مفهومی زیباشناختی و فلسفی است که زیبایی نقص، ناپایداری و گذر زمان را می ستاید. ما را تشویق می کند تا زیبایی را در جنبه های معیوب و کهن زندگی پیدا کنیم. در دنیایی که اغلب کمال زیبایی در جوانی است، وابی سابی یادآوری می کند که زیبایی را می توان در چرخه های طبیعی رشد و زوال یافت.

برای اینکه وابی سابی را در زندگی خود بگنجانید، پذیرفتن نواقص، هم در خود و هم در دنیای اطرافتان را تمرین کنید.

زیبایی یک شی کهنه را در آغوش بگیرید، از چین و چروک هایی که با افزایش سن به وجود می آیند قدردانی کنید و در لحظه حال احساس رضایت کنید، زیرا می دانید که همه چیز موقتی است.

این مفهوم ما را ترغیب می‌کند که بی‌وقفه به دنبال بی‌عیب‌ و نقص بودن را رها کنیم و آرامش را در ناقص بودن پیدا کنیم.

Mono-no Aware: آگاهی از ناپایداری زندگی

مفهوم "بودن در لحظه بدون آگاهی" اشاره به آگاهی از ناپایداری زندگی دارد. اینکه در جهان، تلخ و شیرین گذرا هستند و همه چیز در طبیعت موقتی است. به ما می آموزد که هیچ چیز در زندگی برای همیشه ماندگار نیست. نه مشکلات ماندگارند، نه روابط، نه شادی ها و نه رنج ها.

با آگاهی از این حقیقت باید که قدر لحظه ها، قدر روابط، و قدر زندگی در لحظه را دانست. همه چیز، از شکوفه‌های گیلاس در بهار گرفته تا زندگی خودمان، دستخوش تغییر است و در نهایت می‌گذرد.

برای اینکه مونو بدون آگاهی را در زندگی خود بگنجانید، ذهن آگاهی و حضور را در هر لحظه تمرین کنید.

برای لذت بردن از زیبایی غروب خورشید، عطر گلهای شکفته یا خنده عزیزان وقت بگذارید. درک کنید که این لحظات به دلیل گذرا بودن ارزشمند هستند و با این کار می توانید حس عمیق قدردانی و آگاهی را در زندگی روزمره خود پرورش دهید.

Kintsugi: جشن زیبایی حتی در شکستگی ها

کینتسوگی در لغت ژاپنی به معنای تعمیر طلایی است. این مفهوم برگرفته از یک صنعت ارزشمند ژاپنی است که در آن صنعتگران خبره به جای دور انداختن اشیاء آسیب‌دیده، آن‌ها را با پر کردن ترک‌ها با طلا، نقره یا پلاتین به آثاری زیبا و منحصربه‌فرد تبدیل می‌کنند.

ایده پشت این مفهوم به این اشاره دارد که زیبایی در هر چیزی وجود دارد، حتی در نقص ها. وقتی صحبت از زندگی و روابط به میان می آید، کینتسوگی می تواند معنایی عمیق تر و نمادین داشته باشد. تاب آوری و دگرگونی را به انسان می آموزد. همچنین می‌توان یاد گرفت که مردم را آن‌طور که هستند، با تمام عیب‌های شان بپذیریم.

مفهوم کینتسوگی یعنی که از زخم ها و دردهای مان قدرت بگیریم؛ آن ها را منبع زیبایی و توان در سفر زندگی کنیم. این زخم و دردها با ردی که به جا گذاشته اند، با تجربه ارزشمندی که به بار آورده اند، امروز ما را به نحو دیگری، در راستای بهتر شدن شکل داده اند. زخم ها حکایت از داستان منحصر به فرد زندگی ما دارند؛ باید که از آن ها درس بگیریم.

Yuimaru: برای اعضای خانواده و دوستان خود ارزش قائل شوید

مفهوم ژاپنی یوایمارو به معنای محافظت و پرورش روابط نزدیک افراد است. همچنین در مورد اهمیت بها دادن به حلقه نزدیک خویشان و نزدیکان، افراد خانواده و دوستان صمیمی.

یوایمارو کمک مان می کند به این درک و آگاهی برسیم که قدر بودن در کنار نزدیکن مان را بدانیم. با آنها ارتباط داشته باشیم و روابط مان را پاس بداریم.

Kansha: قدرشناسی را تمرین کنید

کانشا بر اهمیت شکرگزاری و تمرین شکرگزاری در زندگی تاکید می کند. انسان باید همیشه شکرگزار باشد و نعمت های خود را بشمرد – کاشا به فرد کمک می کند در زندگی مثبت ببیند و بیندیشد و این نگرش حتما بر تمام جنبه های زندگی فرد تاثیر می گذارد. شکرگزار همه موهبت هایی باشید که هم اکنون از آن ها برخوردارید. به بدن تان نگاهی بیاندازید تک تک اعضا و جوارح تان را حس کنید و شکرگزار داشتن شان باشید. نگاهی به اطراف تان بیاندازید و شکرگزار روابط، خانواده و داشته های تان باشید و یادتان نرود که هیچ کس کامل نیست. و زیبایی کمبودها و نقص ها را از یاد نبرید./همشهری

یک مطالعه جدید نشان داده در افرادی که تولد 100 سالگی خود را جشن می گیرند، سطح کراتینین، گلوکز و اسید اوریک خون کمتر است. البته لازم به ذکر است که این اختلاف چندان زیاد نیست. به این مفهوم که سطح خونی فاکتورهای مذکور تنها مقداری پایین تر از سایر افراد است.

بدین ترتیب با یک تفاوت فاحش رو به رو نیستیم. محققان همچنین دریافته اند که فاکتورهای مطرح در پروفایل متابولیک صد ساله ها، چندین دهه قبل از صدمین سال زندگی آنها ایجاد شده است.

 در یک مطالعه جدید بررسی شده است که چه چیزی در خصوص افراد 100 ساله و بالاتر منحصر به فرد است. نویسندگان این مطالعه به دنبال تفاوت هایی در عملکرد بدن قبل از پیری شدید بودند که ممکن است درک ما را از روند پیری و طول عمر افزایش دهند.

این اولین پژوهشی است که نشانگرهای زیستی خونی را که در مراحل اولیه زندگی اندازه‌گیری شده‌ اند، برای افرادی که در نهایت تا صد سالگی زندگی کرده ‌اند با افرادی که به این سن نرسیده اند، مقایسه می ‌کند.

یافته‌ های این دسته از مطالعات نشان می‌ دهند که به طور کلی افراد صد ساله سطوح گلوکز، کراتینین و اسید اوریک پایین‌ تری نسبت به سایر افراد دارند.

فاکتورهای خونی اندازه گیری شده در مورد این افراد به ندرت مقادیر بسیار پایین یا بسیار بالا را به خود اختصاص می دهد. گویی این فاکتورها تمایل داشتند که بیشتر در محدوده‌ متوسط اندازه‌ گیری باقی بمانند.

محققان در عین حال به این نتیجه رسیدند که صد ساله‌ ها تا سن 65 سالگی، یعنی 35 سال پیش از رسیدن به مرز 100 سال، به مشخصات متابولیک ثابت و پایدار خود دست یافته اند. این مطالعه در مجله معتبر GeroScience منتشر شده است.

اندازه گیری 12 بیومارکر خونی

با توجه به بهبود امید به زندگی در سطح جهان، افراد مسن، از جمله افراد بالای 100 سال سریع ترین گروه سنی در حال رشد محسوب می شود. در سال 2015، نزدیک به نیم میلیون صد ساله زنده بودند و پیش بینی می شود که تا سال 2050، 3.7 میلیون نفر در سراسر جهان بیش از 100 سال سن داشته باشند.

نویسندگان این مطالعه داده ‌های بیش از 44000 سوئدی را که در بررسی مبتنی بر جمعیت AMORIS ثبت‌ نام کرده بودند، تجزیه و تحلیل کردند. آنها بیومارکرهای خونی شرکت کنندگان را بین سال های 1985 تا 1996 اندازه گیری و این افراد را تا سال 2020 دنبال کردند.

محققان 12 نشانگر زیستی خون را که با وضعیت و عملکرد متابولیکی بدن در ارتباط هستند، بررسی کردند.

این بیومارکرها شامل کلسترول تام و گلوکز و همچنین آلانین آمینوترانسفراز (Alat)، آسپارتات آمینوترانسفراز (Asat)، آلبومین، گاما گلوتامیل ترانسفراز (GGT)، آلکالین فسفاتاز (Alp) و لاکتات دهیدروژناز (LD) بودند.

آنها همچنین کراتینین که نشانگر وضعیت کلیوی است و ظرفیت کل اتصال به آهن (TIBC) و سطح آهن که کم خونی را اندازه گیری می کنند، ردیابی کردند. وضعیت تغذیه نیز از طریق اندازه گیری آلبومین ارزیابی شد.

نویسندگان مطالعه به این نتیجه رسیدند که به طور تقریبی مقادیر همه بیومارکرها در افراد صد ساله متمایز است، به جز آلانین آمینوترانسفراز و آلبومین.

تفاوت در سطح کراتینین، گلوکز و اسید اوریک

دکتر Mireille Serlie، استاد غدد درون ریز دانشگاه ییل که در این مطالعه شرکت نداشته است، اضافه می کند: کراتینین "به عملکرد کلیه و توده عضلانی وابسته است." کراتینین پایین در این گروه سنی (میانگین سن افراد در اولین آزمایش نشانگرهای زیستی در افراد صد ساله 79.6 سال بود) با عملکرد کلیوی بالاتر سازگار است.

دکتر Serlie خاطرنشان می‌ کند که سبک زندگی سالم با عملکرد بهینه کلیوی از طریق حذف فاکتورهای خطرناک مانند مصرف نمک، فشار خون بالا، چاقی، هایپرگلیسمی، افت عملکرد قلبی و غیره مرتبط است. بنابراین، عملکرد بالاتر کلیه در این گروه می‌ تواند نشانه‌ ای از سبک زندگی و رژیم غذایی بهتر باشد. این موضوع در مورد گلوکز نیز صادق است.

سطح اسید اوریک کمی پایین تر نیز نشان می دهد که افراد صد ساله مشکلی با سنگ کلیه، امراض کلیوی یا نقرس ندارند. با این حال، سطح بسیار پایین اسید اوریک به خودی خود مشکل ساز است و ممکن است منجر به مشکلات عصبی شود.

چرا سطوح متوسط در بیومارکرهای خونی بهتر است؟

در مطالعه مورد بحث، کاربردهای احتمالی و متعدد اندازه‌گیری‌ نشانگرهای زیستی مختلف مد نظر قرار گرفتند. دکتر Serlie با ذکر مثال آهن و آلبومین توضیح می دهد که هر یک از این نشانگرها ممکن است حرفی در مورد تغذیه داشته باشند.

با این حال استفاده از سطوح آهن و آلبومین به عنوان نشانگر وضعیت تغذیه ای، ممکن است چندان مناسب نباشد زیرا این فاکتورها تحت تاثیر التهاب یا بیماری های مزمن قرار می گیرند. آلبومین پایین نیز لزوما نشانه سوء تغذیه نیست. علاوه بر این سطح آهن هم می تواند طی دوره های ابتلا به بیماری کم شود و بدین ترتیب این فاکتور به خودی خود نمی تواند منعکس کننده کمبود تغذیه ای باشد.

افرادی که فاکتورهای متابولیک و خوانش خون آنها شدیدتر بود (یعنی مقادیر بسیار بالا یا بسیار پایین داشتند)، با کمترین احتمال برای رسیدن به 100 سالگی رو به رو بودند.

این موضوع شامل افرادی می شود که کمترین سطح کلسترول تام و آهن را داشتند و در مقابل آنهایی که دارای بالاترین سطح گلوکز، کراتینین، اسید اوریک و نشانگرهای زیستی عملکرد کبدی بودند.

در نهایت برای دست یابی به سطوح پایین تر کراتینین، گلوکز و اسید اوریک نیاز به روش های جادوئی یا معجزه وجود ندارد. زیرا سبک زندگی سالم یک مبحث پژوهش شده در علم پزشکی و تغذیه است و از مسیر تغذیه سالم، ورزش، دوری از دخانیات و… قابل دستیابی است./بهداشت نیوز