در زمان نادرشاه، یکی از مسئولین به مردم ظلم میکرد و خراج اضافی از آنها مطالبه می‌کرد.

تا روزی که مردم از دست این مسئول به ستوه آماده و در نزد پادشاه رفته و از آن شکایت می‌کنند.

نادرشاه در پیغامی به آن مسئول دستور میدهد ظلم خود را کنار بگذارد و این همه از مردم خراج اضافی مطالبه نکند.

دوباره خبر به گوش نادرشاه می‌رسد که آن مسئول از فرمان شما سرپیچی کرده و همچنان کار خود را ادامه می دهد.

نادرشاه دستور میدهد آن مسئول را دستگیر کند و نزد او بیاورند.

سپس دستور میدهد مسئول خاطی را قطعه قطعه کنند و آشی از آن تهیه کنند.

نادر شاه دستور می‌دهد تا همه مسئولان نزد او بیایند و کاسه آشی به آنها بدهند.

سپس در جمع مسئولین می‌گوید از این به بعد هر کسی که از دستور او سرپیچی و ظلم کند همین آش است و همین کاسه.

این داستان را شادروان محمد مسعود، در دهه 20 خورشیدی در روزنامه ی “مرد امروز” نوشته است.

در زمان عروسی محمد رضا شاه پهلوی و فوزیه، خواهر ملک فاروق پادشاه آن زمان مصر قرار بود که مهمانان مصری و همراهان عروس به وسیله ی راه آهن جنوب تهران وارد کشور شوند.

به همین علت از طرف دربار و شهربانی دستور اکید صادر شده بود که دیوار های تمام روستاهای طول مسیر و خانه های روستایی کنار خط آهن را سفید رنگ کنند.

در یکی از روستاها که دسترسی به گچ وجود نداشته، بخشدار دستور می دهد با کشک و ماست دیوار ها را موقتا به رنگ سفید در آورند زیرا کشک و ماست در آن روستا به وفور یافت می شده است. برای این کار ماموران حکومتی بیش تر از یک هزار و دویست ریال از کدخدای ده گرفتند و با خرید مقدار زیادی ماست کلیه دیوار ها را ماست مالی کردند.

ظرف ماستش را رو سرش گذاشته بود و برای فروختن به شهر می برد.

در راه با خودش فکر کرد که «ماست را می فروشم و از قیمت آن چند تا تخم مرغ میخرم.

تخم مرغ ها را زیر مرغ همسایه میذارم تا جوجه بشه. جوجه ها که مرغ شدند می فروشم

و از قیمت آن گوسفند می خرم. کم کم گوسفندهام زیاد میشه،

یک روز میان چوپون من و چوپون کدخدا زد و خورد میشه

کدخدا مرا میخواد و از من میپرسه : چرا چوپون تو چوپون مرا زده؟

منم میگم : زد که زد خوب کرد که زد !

زن که در عالم خیال بود همینطور که گفت :

«زد که زد خوب کرد که زد» سرش را تکان داد و ظرف ماستی از رو سرش به زمین افتاد و ماست ها پخش زمین شد.

اولین نفری باشید که پیام میگذارید