برای معلق ماندن تخم شربتی باید:

تخم شربتی را داخل یک کاسه آب داغ خیسانده و کنار بگذارید.

بعد از چند ساعت که تخم شربتی ها کاملا پف کردند، با کمک میکسر یا گوشت کوب برقی چند پالس تخم شربتی ها را هم بزنید.

حالا تخم شربتی ها را برای تهیه انواع شربت و نوشیدنی های معلق استفاده کنید.

۲- استفاده از نمک دریا: یک قاشق چایخوری نمک دریا را در یک لیوان آب حل کرده و دهان خود را با آن شستشو دهید. نمک دریا دارای خواص ضد عفونی کننده و ضد التهابی است. این روش به کاهش درد و عفونت کمک می کند.

۳- استفاده از روغن چای سبز: روغن چای سبز دارای خواص ضد عفونی کننده و ضدالتهابی است. برای استفاده از این روش، چند قطره روغن چای سبز را روی محل پوسیدگی قرار دهید و آن را حداقل ۱۰ دقیقه نگه دارید. به کاهش درد، التهاب و باکتری های عفونی کمک می کند.

۴- استفاده از عصاره زنجبیل: عصاره زنجبیل دارای خواص ضد عفونی کننده و ضد التهابی است. برای استفاده از این روش، یک تکه ریشه زنجبیل را رنده کنید و عصاره آن را روی دندان خود بمالید و حداقل ۱۰ دقیقه نگه دارید. به کاهش درد، التهاب و باکتری های عفونی کمک می کند.

مهم است به خاطر داشته باشید که این روش های درمانی مؤقت هستند و باید به یک دندانپزشک مراجعه کرده و درمان پوسیدگی دندان را تحت نظر او آغاز کنید، بهترین راه برای جلوگیری از پوسیدگی دندان نیز رعایت بهداشت دهان است که شامل شستشوی دهان منظم، مصرف غذاهای سالم و محدودیت مصرف قند و نوشیدنی های شیرین است.

همچنین، باید از مسواک و خمیردندان با مواد ضد پلاک استفاده کنید و حتماً باید هر شش ماه یکبار به دندانپزشک مراجعه کنید تا از سلامت دندان‌ها خود اطمینان حاصل کنید.

در صورتی که پوسیدگی دندان در مرحله پیشرفته‌تری قرار دارد، روش‌های درمانی خانگی ممکن است نتیجه مطلوبی نداشته باشد و لازم است به دندانپزشک مراجعه کنید تا به شما روش‌های درمانی مناسب، مثل عصب کشی و درمان ریشه دندان، را پیشنهاد دهد.

در کل، برای جلوگیری از پوسیدگی دندان، باید به بهداشت دهان خود توجه کنید و در صورت بروز هرگونه علائمی مثل درد، التهاب و خونریزی، باید به دندانپزشک مراجعه کنید و درمان را تحت نظر او آغاز کنید.

حفره‌ها که پوسیدگی دندان نیز نامیده می‌شوند، از ترکیب عواملی از جمله باکتری‌های موجود در دهان، میان وعده‌های مضر، نوشیدنی‌های شیرین و تمیز نکردن مناسب دهان ایجاد خواهند شد. اما آیا درمان خانگی پوسیدگی دندان امکان پذیر است؟! در جواب می‌توان گفت که بهتر است قبل از رسیدن به پوسیدگی و دانستن اطلاعات پیرامون داروهای خانگی جهت بهبود و درمان پوسیدگی دندان، از این پوسیدگی جلوگیری نمایید.

هنگامی‌که پوسیدگی در مرحله قبل از حفره است، می‌توان از ایجاد حفره با استفاده از داروهای خانگی جلوگیری کرد. این زمانی است که پوسیدگی روی مینای دندان ایجاد شده ولی هنوز به عاج نرسیده است. اگر پوسیدگی به عاج رسید، نیاز به درمان‌های پیشرفته دندانپزشکی خواهید داشت. در این مقاله از وب سایت دکتر صفورا امامی، جراح ریشه دندان و متخصص عصب کشی، بیشتر در مورد درمان خانگی پوسیدگی دندان صحبت خواهیم کرد.

نشانه‌های پوسیدگی و خرابی دندان

علائم و نشانه‌های پوسیدگی دندان بسته به وسعت و محل آن‌ها متفاوت است. هنگامی‌که پوسیدگی به تازگی شروع می‌شود، ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد. با افزایش پوسیدگی، علائم و نشانه‌های زیر را مشاهده خواهید کرد:

دندان درد، دردی که بدون هیچ علت ظاهری رخ می‌دهد.

حساسیت دندان

درد خفیف تا شدید هنگام خوردن یا نوشیدن مواد شیرین، گرم یا سرد

سوراخ‌ها یا حفره‌های قابل مشاهده روی دندان‌ها

بروز لک‌های سفید، زرد، قهوه‌ای یا مشکی روی دندان‌ها

درد هنگام جویدن غذا

راهکارهای درمان خانگی پوسیدگی دندان

وقتی حفره‌ای به عاج نفوذ کرد، نمی‌توانید آن را در خانه درمان کنید. به همین دلیل پیشنهاد می‌کنیم قبل از رسیدن به عاج، از راهکارهای زیر برای درمان خانگی پوسیدگی دندان استفاده کنید.

1- آدامس بدون قند مصرف کنید.

در آزمایشات بالینی مشخص شده است که جویدن آدامس بدون قند بعد از غذا، به تجمع مجدد مینای دندان کمک می‌کند. صمغ حاوی زایلیتول به دلیل توانایی در تحریک جریان بزاق، افزایش pH پلاک و کاهش S. mutans به طور گسترده برای بازسازی پلاک دندان بسیار مؤثر است.

آدامس بدون قند حاوی ترکیبی به نام کازئین فسفوپپتید و کلرید فسفات آمورف (CPP-ACP) است که S. mutans را حتی بیشتر از آدامس‌های حاوی زایلیتول کاهش می‌دهد.

2- بیشتر ویتامین D بخورید.

ویتامین D برای جذب کلسیم و فسفات از مواد غذایی بسیار مهم است. این ویتامین در بسیاری از محصولات لبنی مانند شیر و ماست یافت می‌شود. همچنین می‌توانید با قرار گرفتن در معرض نور خورشید، کمبود این ویتامین را جبران نمایید. بر طبق مطالعات انجام شده، ویتامین D بر سلامت دندان‌ها تاثیر گذاشته و برای درمان خانگی پوسیدگی دندان مناسب است.

3- دندان‌ها را با خمیردندان حاوی فلوراید مسواک بزنید.

فلوراید نقش مهمی در جلوگیری از ایجاد حفره و بازسازی مینای دندان دارد. مسواک زدن منظم دندان‌ها با خمیردندان حاوی فلوراید از بروز پوسیدگی دندان جلوگیری می‌کند.

4- غذاهای شیرین را حذف کنید.

یکی از بدترین مواد غذایی که باعث پوسیدگی دندان می‌شود، مواد قندی و شیرین است. سازمان بهداشت جهانی توصیه می‌کند که میزان مصرف قند خود را کمتر از 10 درصد از کل کالری دریافتی روزانه خود کاهش دهید.

اگر می‌خواهید شکر بخورید، سعی کنید در طول روز غذاهای شیرین مصرف نکنید. با حذف مواد قندی، مینای دندان فرصتی برای بازسازی پیدا کرده و روی دندان شروع به تجمع خواهند کرد. حذف شکر و قند، یکی از راه‌های درمان خانگی پوسیدگی دندان محسوب می‌شود.

5- از مصرف اسید فیتیک خودداری کنید.

حذف اسید فیتیک می‌تواند به درمان خانگی پوسیدگی دندان کمک کند. اسید فیتیک ممکن است به مینای دندان آسیب برساند و برخی معتقدند حذف آن از رژیم غذایی می‌تواند از پوسیدگی و حفره دندان جلوگیری کند. اسید فیتیک همچنین ممکن است مواد معدنی مینای دندان را تجزیه کرده و منجر به پوسیدگی دندان شود. اسید فیتیک بیشتر در غلات و حبوبات یافت می‌شود، از جمله موارد زیر:

ذرت

گندم

برنج

لوبیا قرمز

لوبیا سبز

لوبیا چیتی

لوبیا سیاه

لوبیا پهن

تمیز کردن سطوح: قطعه‌ای از لیموترش را روی سطوحی که نیاز به تمیز کردن دارند بمالید. اسید سیتریک موجود در لیموترش باعث تمیز شدن سطوح می‌شود.

بوی بد مواد غذایی: اگر بوی بدی از مواد غذایی باقی مانده در یخچال یا فریزر هست، یک قطعه لیموترش را درونش بگذارید. این کار باعث جذب بوی بد می‌شود.

خاک گرفتگی: با استفاده از لیموترش، می‌توانید خاک گرفتگی را از سطوحی مانند بالشت و کف پارکت حذف کنید.

ضد عفونی کننده طبیعی: اسید سیتریک موجود در لیموترش باعث کاهش تعداد باکتری‌ها می‌شود. برای ضدعفونی کردن سطوحی مانند میز و صندلی‌ها، از آب لیموترش استفاده کنید.

شستشوی لباس: یک فنجان آب لیموترش به آب شستشو اضافه کنید. این کار باعث پاک شدن بهتر لباس‌ها و جلوگیری از رسوب چربی می‌شود.

تمیز کردن چوب: قطعه لیموترش را روی سطوح چوبی قرار دهید و با یک پارچه تمیز کنید. این کار باعث تمیز شدن و براقیت چوب می‌شود.

جلوگیری از زنگ زدن: با استفاده از لیموترش، می‌توانید از زنگ زدن و سیاه شدن ظروف و سطوح آهنی جلوگیری کنید. برای این کار، قطعه لیموترش را روی سطح آهنی بمالید و به مدت چند دقیقه صبر کنید. سپس با یک پارچه تمیز، سطح را پاک کنید.

نرم کننده مو: آب لیموترش به عنوان یک نرم کننده طبیعی برای موها مفید است

. برای استفاده از آن، یک قاشق غذاخوری آب لیموترش را به یک لیوان آب اضافه کرده و سپس پس از شامپو و شستشوی مو، روی موهای خود بریزید و دقایقی صبر کنید. سپس با آب داغ شستشو دهید. این کار باعث نرم شدن موها و جلوگیری از تشکیل الکتریسیته ساکن در موها می‌شود.

جلوگیری از تغییر رنگ: اگر می‌خواهید میوه‌های خود را برای مدت زمان طولانی‌تر نگه دارید و جلوگیری از تغییر رنگ آن‌ها، یک قطعه لیموترش را درون کیف میوه قرار دهید. اسید سیتریک موجود در لیموترش باعث جلوگیری از اکسیداسیون میوه‌ها می‌شود.

ضد عرق: اگر به دنبال یک راه حل طبیعی برای کاهش شدید عرق‌ریزی هستید، یک قطعه لیموترش را روی نواحیی که بیشترین عرق را تولید می‌کنند (مانند زیر بغل) بمالید. اسید سیتریک به خوبی باکتری‌های عرق زا را کاهش می‌دهد و بوی نامطبوعی را از بین می‌برد.

رفع بوی بد دهان: برای رفع بوی نامطبوع دهان، یک قطعه لیموترش را در دهان خود جابجا کنید و بعد از آن آب دهان خود را شستشو دهید. این کار باعث ترکیب بوی بد با بوی لیموترش می‌شود که بوی نامطبوع دهان را تصحیح می‌کند.

همچنین می‌توانید با استفاده از نوشیدن آب لیموترش، به تحریک پوست و بدن خود کمک کنید و از فواید سلامت روحی و جسمی آن برخوردار شوید.

یکی از راهکارهای قدیمی برای برداشتن موی روی فرش ، استفاده از اسکاچ آشپزخانه می باشد که به شما کمک می کند تا موها را از روی فرش جدا کنید. به سادگی می توانید از یک اسکاچ خشک و تمیز استفاده کنید و آن را روی فرش بکشید. قبل از شروع به کار مطمئن شوید که جاروبرقی زده اید و فرش کاملا تمیز است . همچنین می توانید روی فرش تی بکشید که آغشته به آب داغ باشد و آن را روی کل مسیری که مو قرار گرفته است؛ بکشید.

 از نرم کننده های مخصوص پارچه استفاده کنید

همچنین می توانید نرم کننده های مخصوص پارچه را به کار بگیرید و آن را روی فرش بکشید و تمیز کنید. کافی است که نرم کننده پارچه و آب را با یکدیگر مخلوط کنید. میزان آب باید سه برابر باشد . سپس این ترکیب را داخل یک بطری خالی بریزید، به خوبی تکان دهید و فرش را با این ترکیب مرطوب کنید این کار شما باعث می شود که لابلای فرش از هم باز شوند و موها راحت بیرون بیایند در نهایت روی فرش جارو برقی بکشید.

.

.

.

اگر میخواهید با مطالب بیشتری از سبک زندگی با خبر باشید این صفحه  را ببینید.

.

.

.

 از فرچه فرش استفاده کنید

فرچه های فرش یکی از ابزار مناسب برای از بین بردن موهای روی آن می باشند . کافی است که این فرچه ها را روی فرش بکشید و موها را بردارید.

 از جوش شیرین استفاده کنید

جوش شیرین نه تنها موی فرش را جدا می کند بلکه می تواند بوی خوبی به فرش شما بدهد. تمام کاری که باید انجام دهید ، این است که مقدار جوش شیرین را روی قسمت مورد نظر بپاشید، چند دقیقه صبر کنید و بعد کل فرش را جارو برقی بکشید . جوش شیرین چسبندگی موهای روی فرش را کاهش می دهد و باعث می شود که راحت تر از شر آن ها خلاص شوید.

استفاده از دستکش ها برای جمع کردن مو از روی فرش

یکی از راه ها این است که دستکش های آشپزخانه خود را دست کنید، آن ها را به طور کامل روی فرش بکشید. زمانی که شروع به انجام این کار کنید، دستان شما می توانند به راحتی موهای فرش را جدا کنند. دستکش های آشپزخانه بهترین گزینه برای انجام این کار می باشند. بهترین راه این است که دست ها را داخل آب داغ قرار دهید تا موها راحت تر بتوانند از روی آن ها بلند شوند.

 استفاده از کفش

کفشی انتخاب کنید که کف صافی داشته باشد. سپس انتهای آن را تا جایی که می توانید تمیز کنید تا هیچ آلودگی روی آن باقی نماند و سپس با همان حالت تمیز و مرطوب، روی فرش خانه قدم بزنید. به پشت کفشتان نگاه کنید. خواهید دید که موها از روی فرش بلند شده اند. سپس بعد از یک دور قدم زدن روی فرش، جاروبرقی بکشید.

 از جاروهای مخصوص مو استفاده کنید

یکی از این جارو ها را بخرید که برای جمع کردن موها ساخته شده است. شاید این جاروها کمی گران باشند اما مکش آن ها بسیار قدرتمند است و مشکلات مربوط به تجمع مو روی فرش را از بین ببرد.

 استفاده از بادکنک روش جالب جمع کردن مو از روی فرش

کودکان عاشق این روش هستند، زیرا برای آن ها یک نوع تفریح محسوب می شود. یک بادکنک را باد کنید و آن را روی سطح فرش بکشید. این کار را به آرامی انجام دهید تا موها نیز به بادکنک بچسبند. الکتریسیته روی بادکنک عاملی برای جذب انواع موها روی فرش می باشد.

 از رولرهای چسبنده استفاده کنید

این رولر ها به شدت موثر خواهند بود و هم فرش را تمیز می کند و هم موها را از روی فرش بلند می کند.

 دستگاه بخور

دستگاه بخور به شدت در از بین بردن موی روی فرش ها موثر است، زیرا رطوبت سطح فرش را افزایش می دهند و باعث می شود که موها راحت تر از هم جدا شوند. ممکن است که استفاده از این پروسه ها باعث شود که فرش شما مانند همیشه تمیز نباشد. در چنین شرایطی می توانید از ترکیب پودر خشک و عصاره آب داغ استفاده کنید و فرش خود را تر و تازه و آن را تمیز کنید. 

2- استفاده از اسپری پاک کننده: شما می‌توانید از اسپری پاک کننده خاص برای پاک کردن آدامس استفاده کنید. شما باید اسپری را روی آدامس بپاشید و سپس با استفاده از یک دستمال نرم ، آن را پاک کنید.

3- استفاده از الکل: شما می‌توانید از الکل به عنوان حلال استفاده کنید. برای این منظور، الکل را روی آدامس بپاشید و سپس با استفاده از یک دستمال نرم ، آن را پاک کنید.

4- استفاده از مایع ظرفشویی: شما می‌توانید از مایع ظرفشویی نیز برای پاک کردن آدامس استفاده کنید. برای این منظور، مقداری از مایع را روی آدامس بپاشید و سپس با استفاده از یک دستمال نرم، آن را پاک کنید.

5- استفاده از مواد طبیعی: شما می‌توانید از مواد طبیعی نیز برای پاک کردن آدامس استفاده کنید. برای مثال، می‌توانید مقداری روغن کوکوت یا روغن زیتون را روی آدامس بپاشید و سپس با استفاده از یک دستمال نرم، آن را پاک کنید.

.

.

.

اگر میخواهید با مطالب بیشتری از سبک زندگی با خبر باشید این صفحه  را ببینید.

.

.

.

6- استفاده از ابزار خاص: در صورت عدم موفقیت با روش های قبلی، می‌توانید از ابزار خاصی مانند نوار چسب دو طرفه، اسفنج مخصوص پاک کردن آدامس و یا ابزار جاروبرقی با محفظه پاک کننده آدامس استفاده کنید.

7-استفاده از سرکه:یک مسواک را داخل سرکه کنید و روی قسمتی از فرش که آدامس یا هر جسم چسبنده دیگری چسبیده بکشید. این کار را خیلی سریع انجام بدید چون در این روش سرکه باید کاملاً داغ باشد. این کار را چند 

به هر حال، در هنگام پاک کردن آدامس از فرش، بهتر است مراقب باشید که فرش را به خاطر استفاده از مواد شیمیایی قوی تخریب نکنید و بهترین روش را با توجه به نوع فرش و نوع آدامس انتخاب کنید.

حال اگر در موقعیتی قرار گرفتید که آمپر آب در حالت عادی از مقدار مشخص شده هنگام روشن شدن فن بالاتر رفت و پس از مدتی به جای قبلی خود برنگشت باید جلوی بالا رفتن بیش از حد دمای آب گرفته شود.

خرابی سنسور دمای آب یا رله ی فن از دلایل عمده مختل شدن کارکرد فن های الکتریکی و بالا رفتن دمای آب می‌باشد.

پایین بودن سطح آب رادیاتور:

سطح آب رادیاتور باید حداقل هفته ای یک بار بازدید شود. البته در سیستم خنک کننده خودرویی که مداربسته و تحت فشار است، باید با توجه به مندرجات کتابچه راهنمای خودرو عمل شود و در صورت نیاز به اضافه کردن آب، حداقل نیم ساعت صبر کرد تا آب رادیاتور خنک شود.

وجود هوا در سیستم:

همانطور که می دانید اگر در سیستم خنک کننده هوا وجود داشته باشد جلوی گردش آب را می‌گیرد و باعث بالا رفتن دما می‌شود. برای رفع این مشکل موتور را خاموش کرده و برای جلوگیری از چسبیدن رینگ پیستونها نکات ذکر شده در مورد سوم را رعایت کنید و پس از خنک شدن موتور باید عمل هواگیری توسط مکانیک ماهر انجام شود تا مشکل رفع شود.

.

.

.

اگر میخواهید با مطالب بیشتری از سبک زندگی با خبر باشید این صفحه  را ببینید.

.

.

.

معیوب بودن ترموستات (قفل کردن ترموستات):

وظیفه ترموستات در موتور خودرو این است که وقتی موتور سرد است مسیر جریان آب را به رادیاتور موقتی مسدود می‌کند. هر ترموستات در درجه حرارت معینی باز می شود که این عدد روی آن حک شده و در بازار در 2 نوع 74 و 82 درجه موجود است. اگر این نقطه به وظیفه خود به خوبی عمل نکند باعث افزایش دمای موتور می شود که در این حالت باید ترموستات را تعویض کرد.

روش تشخیص قفل شدن ترموستات به این صورت است که دست خود را به رادیاتور نزدیک کنید و اگر حس کردید دمای آن بالا نیست دستتان را روی رادیاتور بگذارید. اگر احساس کردید رادیاتور سرد است ولی دمای آمپر آب موتور از حد نرمال بالاتر بود احتمال قفل شدن ترموستات وجود دارد.

مسدود شدن مجاری عبور آب در رادیاتور یا کثیفی پره های رادیاتور:

وجود املاح در آب معمولی و همچنین حرارت بالا سبب ایجاد رسوب در مدار رادیاتور می شود و این رسوبات باعث اختلال در گردش آب خواهد شد. در این راستا سازندگان خودرو اغلب توصیه می‌کنند که در سیستم خنک کننده از مواد افزودنی ضدزنگ رادیاتور استفاده شود. ضدیخ خاصیت ضدزنگ نیز دارد که ریختن آن در رادیاتور در تمام طول سال کاری مفید و مقرون به صرفه خواهد بود. البته بهتر است هر 2 سال یکبار مدار داخلی رادیاتور شست وشو شود.

برای اینکه مطمئن شوید داخل رادیاتور شما جرم ندارد یا مسدود نشده است باید به رادیاتور ساز معتبر مراجعه کنید تا وضعیت کل سیستم را برای شما بررسی کند. مسلما در صورت انسداد، آب نمی‌تواند به راحتی گردش کند و خنک شدن موتور مختل می‌شود. این مشکل ممکن است در مواقع عادی که فشار روی موتور زیاد نباشد (مانند حرکت در سرپایینی) خودش را نشان ندهد و فقط هنگامی که به موتور فشار بیاورید (حرکت در سربالایی، روشن بودن کولر و …) بروز کند.

وجود برگ و گل و لای و حشرات در میان پره های رادیاتور نیز از بازدهی آن به شدت می‌کاهد.

پارگی تسمه دینام یا تنظیم نبودن آن:

کارکرد صحیح سیستم خنک کننده بستگی به تسمه پروانه یا واترپمپ دارد که وظیفه اصلی آن، گردش آب در موتور است. اگر تسمه شل بوده و روغنی یا صدمه دیده باشد، آب با سرعت لازم در شبکه خنک کننده نخواهد چرخید و در نتیجه موتور داغ می‌کند.

از کار افتادن واتر پمپ:

اگر مشاهده کردید که موتور خودرو آب کم می‌کند، فورا پمپ آب را بررسی کنید. در صورت مشاهده نشتی زیر پمپ آب، به احتمال قوی کاسه نمد داخل پمپ خراب است که در خودروهای جدید قابل تعمیر نیست و باید پمپ آب کامل تعویض شود.

این حالت معمولا به ندرت اتفاق می‌افتد. برای رفع عیب باید واتر پمپ بررسی شده و در صورت نیاز تعویض شود.

مشکل سرسیلندر و واشر:

تشخیص عیب واشر سر سیلندر کار ساده‌ای نیست و باید توسط افراد اهل فن بررسی شود ولی علائم شایع آن سفت شدن بیش از حد شیلنگهای رادیاتور هنگام گرم بودن موتور (در حدی که با دست نتوانید آنها را فشار دهید)، کم کردن مداوم آب رادیاتور، بد کار کردن موتور هنگام استارت اول صبح و شنیدن صدایی مانند باز کردن در نوشابه هنگام باز کردن در رادیاتور (پس از پایین اومدن آمپر آب) است که نشان از وجود کمپرس موتور در داخل سیستم خنک کننده است.

توصیه های ایمنی:

در صورت جوش آوردن آب رادیاتور، قبل از سرد شدن، مبادرت به باز کردن در رادیاتور نکنید؛ چون به دلیل وجود بخار تحت فشار با دمای بسیار بالا امکان دارد که در اثر پاشیده شدن آب داغ، آسیب جدی به دست و صورت وارد شود و سوختگی شدیدی به وقوع بپیوندد.

پس از جوش آوردن خودرو باید سریعا آن را متوقف کرده و خودرو را بدون خاموش کردن بگذارید چند لحظه‌ای در حالت درجا کار کند. در این راستا اولین اقدام پس از متوقف کردن خودرو، ریختن آب روی بدنه رادیاتور، برای کاهش دمای آن است. البته باید توجه کرد که آب باید روی بدنه رادیاتور ریخته شود، نه روی موتور؛ زیرا ریختن آب روی موتور ممکن است موجب ترک خوردگی بدنه آن شود. پس از خنک کردن بدنه رادیاتور باید درب رادیاتور را با دستمال نیم دور چرخاند تا در صورت وجود بخار داخل آن، به تدریج تخلیه شود. پس از آن می‌توان در رادیاتور را کامل باز کرده و آب به رادیاتور را اضافه کرد.

برای جلوگیری از مشکلات فوق این اقدامات را می توان انجام داد:

رسیدگی مرتب به رادیاتور و بررسی کامل اجزای آن و اطمینان از عدم هر گونه نشتی در سیستم، تعویض به موقع مایع سیستم خنک کننده (طبق دفترچه راهنمای خودرو – معمولا هر 2 سال یکبار)، چک کردن میزان آب موجود در سیستم به صورت هفتگی، چک کردن وضعیت فن ها، اطمینان از پر بودن گاز کولر هنگام استفاده از آن (در صورت کمبود گاز در مدار کولر، فرمان روشن شدن فنها در حالت تند صادر نمی شود)، بررسی وضعیت در رادیاتور و تعویض آن در صورت نیاز، هواگیری صحیح و اصولی و تمیز کردن پره‌های رادیاتور سالی یکبار از مهمترین اقداماتی است که می‌توان انجام داد تا از بالارفتن دمای آب موتور پیشگیری شود.

شامپوی خشک معمولا به شکل پودر و بر پایه‌ی نشاسته‌ی ذرت یا نشاسته‌ی برنج است. سبوم که از غدد چربی یا سباسه‌ی موجود در کف سر ترشح می‌شود در صورت تولید بیش از حد ظاهری چرب به موها می‌بخشد؛ ذرات پودری موجود در شامپوی خشک می‌توانند این چربی اضافه را به خود جذب کنند و ظاهر تمیز‌تری به موها بدهند. با این حال این ذرات ممکن است تا حد زیادی در موها باقی بمانند و موها به اندازه زمان شست‌وشو با شامپوی معمولی تمیز به نظر نرسند.

شامپوهای خشک اغلب به صورت اسپری و گاهی به صورت خمیری در بازار وجود دارند. اسپری‌ها آئروسل و حاوی الکل هستند و با هر بار استفاده ذرات الکل و پودر به سمت موها پاشیده می‌شوند و الکل پس از چند لحظه تبخیر شده و پودر روی موها می‌‌ماند.

.

.

.

اگر میخواهید با مطالب بیشتری از سبک زندگی با خبر باشید این صفحه  را ببینید.

.

.

جالب است بدانید که تاریخچه‌ی استفاده از این پودرهای کاهش‌دهنده‌ی چربی موها به صدها سال پیش می‌رسد. مردمان شرق آسیا از نوعی پودر خاک رس برای تمیز کردن موهایشان استفاده می‌کردند.

در دوران الیزابت عدم استحمام منظم سبب می‌شد که مردن و زنانی که موهای بلند و پرپشت داشتند از پودرهای رس یا پودر‌های نشاسته برای زدودن آلودگی و چربی از موهایشان استفاده کنند. در سال ۱۹۴۰ شرکت «استفانی بروک» از نیوجرسی اولین برند شامپوی خشک را در بازار توسعه داد.

مزایا و موارد مصرف شامپوهای خشک

برخی از متخصصین پوست و مو معتقدند که شستن روزانه‌ی موها سبب می‌شود که موها تضعیف شوند؛ چراکه موها به روغن طبیعی ترشح شده از غدد چربی احتیاج دارند و شستن بیش از حد موها سبب می‌شود که موهایتان خشک شود.

از طرف دیگر زمانی که موهایتان را رنگ کرده‌اید هر چقدر کمتر موهایتان را بشویید برای تثبیت رنگ موهایتان بهتر است و رنگ مو ماندگاری بیشتری روی موهای شما خواهد داشت؛ بنابراین می‌توانید تعداد دفعات شستن موهایتان را در هفته کاهش دهید و هر چند وقت یک بار به وقت لزوم از شامپوی خشک استفاده کنید.

مواقعی هم هست مثل بعد از باشگاه یا ورزش و یا مسافرت که موهایتان به هم چسبیده و امکان استحمام ندارید و نیاز دارید که موهایتان تمیز و شاداب و البته پرحجم به نظر برسد. در این مواقع هم استفاده از شامپوی خشک می‌تواند بسیار کاربردی باشد. اکثر شامپوهای خشک همچنین دارای رایحه‌ی خوشایندی هستند که باعث می‌شود موهای شما بوی بهتری بگیرند.

استفاده متعادل از این شامپو، ضرر چندانی ندارد؛ اما همان‌طور که همیشه گفته‌اند، استفاده بیش از حد از هر چیزی، می‌تواند واقعاً بد باشد؛ حتی یک محصول خوب. نکته‌ی مهمی که باید به خاطر بسپارید این است که شامپوی خشک موهایتان را تمیز نمی‌کند، بلکه فقط چربی را جذب می‌کند تا موها ظاهر تمیز‌تری داشته باشند؛ بنابراین شما نمی‌توانید شامپوی خشک را جایگزین شامپوی معمولی کنید و فقط می‌توانید دفعات شست‌وشوی موهایتان را کاهش دهید.

الکل موجود در اسپری‌های شامپوی خشک می‌تواند موهای شما را خشک کند و موهای خشک در معرض موخوره و شکنندگی بیشتری قرار دارند.

استفاده مکرر از شامپوی خشک یا ماندن آن در موهایتان برای مدت طولانی می‌تواند منجر به تجمع محصول روی پوست سر شود. این انباشتگی محصول روی سر ممکن است باعث خارش، بسته شدن منافذ کف سر و ایجاد بثورات و التهاب شود. «فولیکولیت» هم نوعی عارضه‌ی باکتریایی و قارچی است که ممکن است در صورت تجمع زیاد ذرات شامپوی خشک روی سر رخ دهد.

اگر شما جزو آن دسته از افرادی هستید که ترجیح می‌دهند از محصولات طبیعی‌تر استفاده کنند و نسبت به ترکیبات موجود در محصولات زیبایی محتاط هستند، متخصصان پوست به شما توصیه می‌کنند که از محصولات دارای تالک (که با نام پودر بچه هم شناخته می‌شود)، پارابن یا سولفات استفاده نکنید. برخی از محصولات دارای تالک، ممکن است با سرطان ارتباط مستقیم داشته باشند و برخی از شامپوهای خشک هم حاوی پودر تالک هستند.

برخی از شامپوهای خشک روی سر دانه‌هایی سفید رنگ به جای می‌گذارند که حتی با شانه‌زدن زیاد هم از روی مو رفع نمی‌شود؛ بنابراین بهتر است از محصولاتی استفاده کنید که از کیفیت آن مطمئن باشید.

برای استفاده از این مدل شامپو کافی است آن را دو یا سه بار از فاصله‌ی ۲۰ الی ۳۰ سانتی‌متری روی سرتان اسپری کنید. ابتدا مقدار کمی از شامپو را مستقیما به ریشه‌ی موی خود اسپری کنید. از ریشه‌ی مو در پشت گردن، درست بالای گوش و پشت سر خود هم غافل نشوید. شامپوی خشک را با انگشتان خود به سمت موهای‌تان ماساژ دهید. در این مرحله می‌توانید از سشوار سرد هم استفاده کنید تا موهایتان بیشتر حجم بگیرند.

پس از آن، نوبت به مرحله‌ی شانه‌ زدن می‌رسد. بعضی از خریداران شامپوی خشک ادعا می‌کنند که ذرات سفید روی موهایشان پس از استفاده از شامپو بسیار زیاد است. این ممکن است به این جهت باشد که مرحله‌ی شانه‌ زدن را به خوبی انجام نداده‌اند. موهایتان را خوب شانه بزنید تا اضافه‌های پودر کاملا از میان موهای شما پاک شود. توجه داشته باشید که قبل از مصرف، اسپری را به خوبی تکان دهید.

نکته‌ی دیگری که باید به آن دقت کنید این است که نباید مقدار زیادی از محصول را روی موهایتان اسپری کنید؛ همان‌طور که در بخش قبل به آن اشاره کردیم ممکن است تجمع ذرات روی سرتان باعث ایجاد التهاب شود.