آیا تابه‌حال فکر کرده اید که چگونه جو عاطفی خانه در دوران کودکی شخصیت ما را به عنوان یک بزرگسال شکل می‌دهد؟ کمبود محبت در دوران کودکی، اثری منحصر به فرد بر شخصیت و رفتار افراد بر جای می‌گذارد.

بزرگ شدن در چنین محیطی فقط به معنای از دست دادن فرصت در آغوش گرفتن عزیزان خود یا صحبت‌های صمیمانه با آن‌ها نیست، بلکه اساساً می‌تواند بر دیدگاه و رفتار فرد در بزرگسالی تأثیر بگذارد. برخی از این نشانه‌ها در آینده به شکل ظریفی خود را نشان می‌دهند.

۱) مشکل در برقراری ارتباط عاطفی

برای کسانی که بدون محبت بزرگ شده اند، ایجاد پیوندهای عاطفی در بزرگسالی می‌تواند یک مشکل بزرگ باشد. فقدان نزدیکی عاطفی در طول سال‌های شکل‌گیری شخصیت آن‌ها اغلب باعث ایجاد یک مکانیسم دفاعی طبیعی با جدایی عاطفی می‌شود.

این جدایی می‌تواند به شیوه‌های مختلفی مانند مشکل برای بیان احساسات، احساس ناراحتی هنگام لمس فیزیکی یا پرهیز از برقراری رابطه عاطفی ظاهر شود.

این ویژگی‌ها اغلب منجر به سوء تفاهم شده و روابط شما را تحت تاثیر خود قرار می‌دهند.

۲) عزت نفس و اعتماد به نفس پایین

ویژگی مشترک کسانی که در دوران کودکی خود محبت کافی ندیده اند، فقدان عزت نفس و اعتماد به نفس است. این باور در ذهن این افراد پرورش یافته که آن‌ها لایق عشق و محبت نیستند.

این باور اغلب منجر به کاهش عزت نفس می‌شود، زیرا این افراد به ارزش و توانایی‌های خود شک می‌کنند. آن‌ها همچنین ممکن است با احساس بی کفایتی دست و پنجه نرم کرده و دائماً خود را با دیگران مقایسه کنند.

علاوه بر این، این افراد اعتماد به نفس ندارند، از خطرات و ریسک‌ها اجتناب کرده و به دلیل ترس از شکست یا طرد شدن در منطقه امن خود می‌مانند.

اگر این ۷ تجربه را در زندگی داشته‌اید یعنی سرسخت‌تر از آدم‌های معمولی هستید

۳) نیاز بیش از حد به کنترل

بزرگ شدن در یک محیط سرد از لحاظ عاطقی اغلب باعث نیاز به کنترل در بزرگسالی می‌شود.

این افراد ممکن است تمایل به مدیریت ذره بینی و ریزبینانه موقعیت‌ها و افراد اطراف خود داشته باشند.

آن‌ها استانداردهای سفت و سختی داشته و اگر کارها طبق برنامه‌شان پیش نرود، به شدت مضطرب می‌شوند.

این نیاز به کنترل در روابط عاطفی می‌تواند سرریز شود و آن‌ها را وادار کند که هر حرکت و رفتاری را به شریک زندگی خود دیکته کنند. این کنترل بیش از حد، ناشی از ترس است؛ ترس از رها شدن، آسیب دیدن یا ماهیت غیرقابل پیش‌بینی رفتار انسان ها.

۴) تمایل به کمال‌گرایی

برای کسانی که بدون محبت بزرگ شده اند، کمال‌گرایی اغلب به یک حالت پیش‌فرض تبدیل می‌شود. گویی آن‌ها به دنبال عشق و تاییدی هستند که در کودکی از دست داده بودند.

این رگه کمال‌گرایی در زمینه‌های مختلفی از زندگی افراد نمایان می‌شود؛ از کار گرفته تا روابط عاطفی.

آن‌ها استانداردهای بسیار بالایی را برای خود تعیین می‌کنند و وقتی به این استانداردها نمی‌رسند، احساس استرس و ناامیدی زیادی به سراغشان می‌آید.

متأسفانه، این کمال‌جویی بی وقفه می‌تواند به فرسودگی شغلی، اضطراب و گاهی اوقات حتی به مسائل مربوط به سلامت روان مانند وسواس یا اختلالات خوردن منجر شود.

۵) مشکل در اعتماد کردن به دیگران

یکی دیگر از ویژگی‌هایی که معمولاً در افرادی یافت می‌شود که در دوران کودکی خود کمبود محبت را تجربه کرده‌اند، مشکل در اعتماد کردن به دیگران است.

این عدم اعتماد می‌تواند ناشی از حمایت عاطفی غیر قابل اعتماد یا متناقضی باشد که در دوران کودکی دریافت کرده اند.

این افراد اغلب در زمینه به اشتراک گذاشتن احساسات واقعی خود با دیگران مشکل دارند، از ترس اینکه آسیب ببینند یا طرد شوند. این ترس می‌تواند آن‌ها را از ایجاد روابط عمیق و معنادار باز دارد.

فقدان اعتماد آن‌ها همچنین می‌تواند منجر به یک حالت کنترل و هشدار مداوم شود که در آن افراد همیشه مراقب نشانه‌های خیانت یا رها شدن هستند.

۶) ترس از رها شدن

یکی دیگر از ویژگی‌های رایج در میان کسانی که در دوران کودکی محبت ندیده اند، داشتن ترسی عمیق از رها شدن است.

این افراد همیشه بابت از دست دادن عزیزانشان نگران هستند، حتی هنگامی که دلیلی واقعی برای این نگرانی وجود ندارد.

این نگرانی می‌تواند آن‌ها را در روابط عاطفی بیش از حد وابسته یا کنترل‌گر کند، زیرا سعی می‌کنند که از تحقق بدترین کابوس‌هایشان جلوگیری کنند.

اما نکته اینجاست: این ترس اغلب تبدیل به یک پیشگویی منفی ساختگی می‌شود. اضطراب مداوم آن‌ها افراد دیگر را پس می‌زند و این باورشان را تأیید می‌کند که رها شدن اجتناب‌ناپذیر است.

۷) مشکل در تعیین مرزهای سالم

افرادی که با کمبود محبت بزرگ شده اند، اغلب در تعیین مرزهای سالم در روابط خود مشکل دارند. ریشه این مشکل را می‌توان در تجربیات دوران کودکی آن‌ها پیدا کرد. ممکن است که نیازها و احساسات این افراد در کودکی به طور مداوم نادیده گرفته شده باشد./همشهری

ما می‌خواهیم کودکان در سنین پایین برای یادگیری ارزش قائل شوند، زیرا آموزش، به‌عنوان یک دستورالعمل، قلب افزایش شانس موفقیت فرد است. بنابراین، ادغام فعالیت‌ها در روال تعطیلات مدرسه به فرزندتان کمک می‌کند تا درگیر، کنجکاو و هیجان‌زده در مورد یادگیری بمانند. حال باید دید چگونه باید این‌کار را انجام داد:

بازدید از موزه‌ها

موزه‌ها برای افزایش یادگیری عالی هستند زیرا کودکان از فعالیت‌های تعاملی و لمسی لذت می‌برند. مطالعات فراوانی نشان داده‌اند که فعالیت بدنی می‌تواند درک فرد از چیزی و توانایی ما در حفظ اطلاعات را بهبود بخشد. این به عنوان یادگیری لمسی یا حرکتی شناخته می‌شود زیرا شامل یادگیری از طریق لمس، احساس و حرکت است.

موزه‌ها یک تجربه یادگیری پویا و سه بعدی را ارائه داده و کودکان را در یک محیط آموزشی غنی درگیر می‌کنند. علاوه بر این، آنها فوق العاده هستند زیرا به کودکان اجازه می‌دهند تا از طریق قرارگرفتن در معرض نمایشگاه‌های تعاملی و فعالیت‌های عملی، مالکیت یادگیری خود را در دست بگیرند.

مطالعات نشان می‌دهد؛ کودکانی که در تجارب یادگیری لمسی شرکت می‌کنند، موارد زیر را ایجاد می کنند:

مهارت‌های تفکر انتقادی از طریق برانگیختن کنجکاوی، طرح سوال و شرکت در بحث.

افزایش سطح تحمل اجتماعی از طریق قرار گرفتن در معرض فرهنگ‌های متنوع و درک چندفرهنگی.

همدلی تاریخی بیشتر با درک ارزش تاریخی اشیاء و رویدادهای تاریخی.

بهبود توانایی حل مسئله از طریق نمایشگرهای هدفمند که بازی تجربی و حل مسئله را تقویت می‌کند.

موزه‌ها همچنین به دانش‌آموزان اجازه می‌دهند تا هنر، فرهنگ، تاریخ، محیط زیست و علم را بدون استرس آزمایش‌های استاندارد بیاموزند. در نتیجه، کودک شما در مورد موضوعاتی که ممکن است در کلاس با آنها برخورد نکرده باشد، سطح علاقه و درک بیشتری را به دست خواهد آورد. در نتیجه، چنین تعاملاتی می‌تواند تعامل مستقیم بیشتری با پدیده‌ها، ایده‌ها و موضوعات را تحریک کند و در نهایت در برنامه درسی مدرسه کودک شما گنجانده شود.

ممکن است بپرسید که چرا مشارکت فعال برای رشد کودک شما حیاتی است: مشارکت فعال به کودک شما امکان می‌دهد تا در فرآیندهای کسب اطلاعات شرکت کند و در عین حال به او اجازه می‌دهد افکار خود را به اشتراک بگذارد. این فرآیندها برای یادگیری موفق حیاتی هستند. موزه‌ها و انواع دیگر گالری‌ها الهام‌بخش پرسش‌ها و بحث‌هایی هستند که برای کسب دانش ضروری هستند، و اگر علاقه کودک شما الهام‌بخش باشد، یادگیری می‌تواند کاربردی‌تر و لذت‌بخش‌تر باشد.

خواندن را جزئی از برنامه روزانه خود قرار دهید

تعجبی ندارد که وقتی درهای مدرسه بسته می‌شود و بچه‌ها وقت بیشتری در اختیار دارند، روال‌های معمول مدرسه از پنجره بیرون می‌روند. اما به‌عنوان والدین، همچنان می‌توانید با اجرای آداب و رسوم روزانه که فرزندانتان را در طول تعطیلات حرکت و انجام می‌دهند، حس روتین را حفظ کنید. مطالعه راهی عالی برای یادگیری کودکان در این فصل است. اکثر مردم موافقند که خواندن یکی از بهترین راه‌ها برای یادگیری کودکان است.

فواید خواندن با صدای بلند برای فرزندان عبارتند از:

• کمک به رشد مهارت‎های زبانی
• تسهیل توسعه و بهبود مهارت های سوادآموزی کودکان
• برانگیختن تخیل
• کمک به پردازش موثرتر اطلاعات بصری
• قرار گرفتن در معرض واژگان پیچیده‌تری
• کمک به درک بهتر مطالب
• تسریع در رسیدن به استقلال در خواندن

در حالی که بچه‌های کوچک‌تر ممکن است از خواندن کتاب‌های داستانی لذت ببرند، بچه‌های بزرگ‌تر به دلایل مختلفی می‌توانند از خواندن کتاب‌های غیرداستانی و داستانی سود ببرند. کتاب‌های غیرداستانی می‌توانند درک عمیقی از موضوعات و پدیده‌های مورد علاقه آن‌ها که ممکن است آموخته باشند یا نخوانده باشند، ارائه دهند. رمان‌های داستانی می‌توانند به دانش‌آموزان کمک کنند تا مهارت‌های نوشتاری خلاقانه خود را بهبود بخشند و تخیل خود را گسترش دهند. پیشنهاد می‎کنیم با بچه‌هایتان از کتابفروشی دیدن کنید و به آنها استقلال دهید تا کتاب‌هایشان را انتخاب کنند. البته، کتاب‌هایی که بچه‌ها می‌خواهند بخوانند باید هم از نظر مهارت زبانی و هم از نظر ماهیت مناسب سنشان باشد.

راهبرد دیگر برای تشویق مطالعه در تعطیلات تابستان، بازدید از کتابخانه است. به عنوان پدر و مادر، با انتخاب کتاب و خواندن آن، می‌توانید الگوی خوبی برای فرزندان خود باشید. بسته به میزان پاسخگویی فرزندتان به این فعالیت، می‌توانید ۳۰ دقیقه تا یک ساعت فضای خانه را متفاوت کرده و به مطالعه و یادگیری اختصاص دهید.

محیط استریل از فناوری‌های دیجیتال فراهم کنید

برای تشویق کودکان به یادگیری و کاهش زمان استفاده از فضای دیجیتال، می‌توانید این کار را با محدود کردن مدت زمانی که فرزندانتان در خانه با تلفن، تماشای تلویزیون یا استفاده از رایانه شخصی می‌گذرانند، انجام دهید. کودکان عصر دیجیتال اغلب از طریق این وسایل لذت و سرگرمی آنی پیدا می‌کنند و به نوبه خود زمان کافی برای خود ندارند. ما می‌دانیم که پیدا کردن فعالیت‌های جدید و قانع کننده برای سرگرم کردن فرزندان شما می‌تواند در طول تعطیلات چالش برانگیز باشد، بنابراین ما چند پیشنهاد عملی را بیان کرده‌ایم.

اولین قدم برای ایجاد یک محیط بدون دیجیتال، رفتن به فضای باز است، جایی که فرزندان شما می‌توانند محیط طبیعی را کشف کرده، کاوش و بازی تخیلی را تقویت کنند. با این کار به کودکان اجازه می دهید تا خود را خلاقانه بیان کنند. همچنین می‌توانید فرزندانتان را تشویق کنید که پیاده‌روی کنند، در پارک بنشینند و دنیا را از دریچه چشم‌های خودشان ببینند.حتی اگر فقط برای چند دقیقه در روز باشد، این گزینه سالم تری نسبت به خیره شدن به صفحه نمایش تلفن آنها در تمام طول روز است.

رفتن به سوپرمارکت

مدرسه تنها منبع آموزش نیست؛ دنیا فرصت‌های فراوانی را برای کودکان فراهم می‌کند تا خارج از محدوده‌های کلاس درس رسمی بیاموزند. مطالعه سوپرمارکت شامل مطالعه‌ای با کودکان بود که برای تشویق گفتگو بین بزرگسالان و کودکان، تابلوهایی را بر روی اقلام معمولی در اطراف سوپرمارکت قرار دادند. علائم نشان دهنده سوالات مصور در سراسر سوپرمارکت در مناطق اطراف محصولات مختلف قابل مشاهده است. سوالات شامل؛ شیر از کجا می‌آید؟ و چه چیز دیگری از یک گاو بدست می‌آید؟ یافته‌ها نشان می‌دهد که استفاده از این روش باعث افزایش گفتگوهای بین والدین و کودکان زیر ۸ سال شده است.

اگرچه این مطالعه از عوامل کنترل‌شده‌ای مانند قرار دادن تابلوهای راهنما استفاده می‌کند، اما می‌توانید این اصل را در عمل به کار بگیرید، زیرا نشان می‌دهد که چگونه کارهای روزمره مانند خرید مواد غذایی ممکن است به امکانات بیشتری برای یادگیری در دنیای واقعی منجر شود.

همانطور که قبلاً بحث شد، مشارکت فعال یک جنبه اساسی یادگیری موفقیت آمیز است، بنابراین چه رویکردی بهتر از تبدیل وظایف معمول به فرصت‌هایی برای مشارکت و تعامل برای علاقه‌مند کردن فرزندان به کسب دانش؟!

دفعه بعد که در حال انجام کارهای روزمره با فرزندان خود هستید، از آنها سوالاتی بپرسید. سوالاتی در مورد چگونگی و چرایی چیزهای پیش پا افتاده اطراف آنها می‌تواند عشق به یادگیری را تقویت کرده و کنجکاوی آنها را برای یادگیری بیشتر برانگیزد.

وقایع جاری را مورد بحث قرار دهید

با توجه به رواج رسانه‌های اجتماعی و فناوری‌های دیجیتال، امری طبیعی است که کودکان با یک کانال خبری یا مصاحبه رادیویی مواجه شوند که در خصوص یک حادثه صحبت می‌کند. سعی کنید بدون اینکه ذهن کودک را درگیر واقعه کنید نظر او را درخصوص آن بپرسید و اجازه دهید ذهن کودک درگیر چالش شده و بتواند در آن خصوص به گفتگو و بحث بپردازد.

اگر خانواده شما به طور منظم با هم تلویزیون تماشا می‌کنند، می‌توانید از این فرصت، برای مشارکت دادن فرزندان خود در گفتگو در مورد رویدادها یا مسائل مربوطه استفاده کنید. ما می‌دانیم که ترویج گوش‌دادن و تعامل فعال ممکن است دشوار باشد، اما تشویق فرزندان خود به آگاهی، تجزیه و تحلیل و تعامل با مسائلی که بر دنیای اطراف آنها تأثیر می‌گذارد، می‌تواند به تقویت توانایی‌های تفکر انتقادی، تحمل اجتماعی و همدلی آنها با دیگران کمک کند.

سخن پایانی

به چالش کشیدن کودکان در ایام تابستان و به فکر فرو بردن آن‌ها با انجام کارهای عملی یکی از بهترین راه‌ها برای مقابله با تنبلی ذهن کودکان است. از آنجایی که وضعیت هر خانواده متفاوت است، ما نمی‌توانیم یک روال استاندارد را برای اجرای شما ارائه کنیم. با این حال، چند تاکتیک ساده را به شما ارائه دادیم تا در هرکدام که برای شما مقدور بود را امتحان کنید و ببینید چقدر برای کودک شما سودمند می‌باشد./همشهری