به گزارش خبرگزاری مهر، پایگاههای هوایی «نواتیم، هاتزریم، تلنوف، عوودا، رامات دیوید»، فرودگاه بنگوریون، مرکز اطلاعات تلآویو ستاد کریا دفتر موساد ساختمان وزارت کشور حیفا ساختمان اطلاعات ارتش اسرائیل، مؤسسه وایزمن، مرکز تحقیقاتی رافائل، مرکز تحقیقات بیولوژیک اسرائیل، برج بادبان، پارک فناوری گاو یام، پالایشگاه نفت بازان، نیروگاههای اشدود و حیفا، پالایشگاه حیفا، سیستم برقرسانی اشدود، تأسیسات نفتی اشدود، بندر حیفا، تأسیسات اشدود، میدانهای گازی تمار و لویاتان و «سایت ۸۱»، یک زیرزمین فوق سری که مرکز فرماندهی کنترل اطلاعاتی آمریکا و اسرائیل در آن قرار داشت و مجهز به سپر الکترومغناطیسی بود. اینها تنها گوشهای از مراکز حساسی است که توسط ایران در جنگ ۱۲ روزه زیر ضرب موشکهای ایرانی قرار گرفت، موشکهایی که بر دوش شهید طهرانی مقدم و فرمانده گمنامِ مهندس موشکی در سایه پیش رفت و بالاخره در ژوئن ۲۰۲۵ دولت یهود را زمینگیر کرد.
اما این فرمانده گمنام کیست که میراث او با اسرائیل کاری کرد که در عرض ۱۲ روز درخواست آتش بس بدهد؟
شهید محمود باقری در ۱۶ سال گذشته فرماندهی بخش موشکی سپاه را بر عهده داشت و در میان همرزمانش به «مهندس موشکی» مشهور بود که در توسعه و پیشبرد برنامه موشکی ایران حرف اول را میزد اما به دلیل حساسیتهای امنیتی گمنام ماند و در گمنامی هم به شهادت رسید؛ هرچند نام و آوازه او بعد از ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ به گوش تمام ایرانیان رسید.
صف اول مبارزه با اسرائیل؛ از تهران تا بیروت
سردار شهید محمود باقری ۶۰ ساله اهل روستای رکن آباد میبد یزد بود که در سالهای بعد از جنگ هشت ساله جانشین اطلاعات نیروی هوافضای سپاه شد و سالها فرماندهی بخش موشکی سپاه را هم بر عهده داشت. البته سابقه مجاهدتهای سردار محمود باقری به سوریه و لبنان هم میرسید و از همان سالهای دهه شصت او در صف اول مبارزه با اسرائیل قرار داشت.
مهندس موشکی ایران درواقع یکی از نوابغ نظامی ایران محسوب میشد که جایگاه موشکی ایران در منطقه و جهان را درگرگون کرده بود و در کنار شهید طهرانی مقدم و شهید حاجیزاده فعالیت داشت.
موشکهایی که سرنوشت جنگ ۱۲ روزه را تغییر دادند
موشکهای ایرانی میراث شهیدان طهرانی مقدم، محمود باقری و حاجی زاده نقش مهمی در حفظ موازنه قدرت در جنگ با صهیونیستها ایفا کردند. موشک فتاح -۱ به تعداد کم، مورد استفاده قرار گرفت و ضریب نفوذ آن بالاترین بود. از موشکهای حاج قاسم نیز به صورت بسیار محدود، شاید نه بیشتر از سه موشک، استفاده شد. اما موشک خیبرشکن نوک پیکان حملات ویرانگر به سرزمینهای اشغالی بود و تمام جهان شاهد بود که چگونه مانند رعد و برق فرود آمد و تمام پدافندهای صهیونیستی را دور زد. برد اعلام شده همه این موشکها ۱۴۰۰ کیلومتر بود.
یورونیوز در دو روز مانده به پایان این جنگ بخشی از واقعیت توان نظامی موشکی ایران را حکایت کرد و نوشت «زرادخانه موشکی پیشرفته ایران تا حد زیادی دست نخورده باقی مانده است؛ در بحبوحه تشدید درگیری بین ایران و اسرائیل، یک سوال کلیدی برای ناظران نظامی مطرح میشود؛ چرا تهران قدرتمندترین قابلیتهای موشکی خود را – اگر اصلاً قصد استفاده از آنها را دارد – پنهان نگه داشته است.
علی رغم تشدید تنشها با اسرائیل، تهران زرادخانه موشکی پیشرفتهای – از جمله موشکهای کروز، مافوق صوت و بالستیک – را حفظ کرده است که برخی از آنها قادر به دستیابی به برد بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر هستند.»
۲۴ ساعت آخرین روز زندگی مهندس موشکی
شهید محمود باقری نه تنها یک چهره نظامی مهم با دانش و فنی برجسته بود، بلکه در سطح معنوی، اخلاقی و رفتاری هم یکی از شخصیتهای کمنظیر بود که مزد شهادت او بر این موضوع صحه میگذارد.
او به سیاق سایر فرماندهان رده بالا با موقعیت حساس شغلی زیست شخصی و کاری منحصر به فردی داشت که خود را وقف پیشرفت موشکی ایران کرد، ۲۴ ساعت آخرین روز زندگی این سردار شهید بسیار خواندنی است که تایملاین آن در ادامه آمده است.
روز پنجشنبه ۲۲ خرداد سردار محمود باقری بههمراه سردار حاجیزاده جهت مأموریت به قم مشرف شدند. البته از آنجا که ایشان اهل رسانه نبوده و همواره از دوربین فراری بود، تصویری هم از همراهی ایشان با سردار حاجیزاده ثبت نشده است. بعد از ظهر، حوالی ساعت ۱۴:۳۰ به تهران بازگشتند و در برنامهای که به مناسبت عید غدیر در حسینیه امام رضا (ع) برگزار شده بود، شرکت کردند. پس از اتمام مراسم، به منزل بازگشتند و به همراه همسرشان به منزل مادریشان در محله آباد جنوبی رفتند اما حوالی ساعت ۲۳ به خانه بازگشت.
حدود ساعت ۲۳:۴۵ تماس تلفنی شهید باقری برقرار شد. او بلافاصله از جا برخاست، لباس پوشید، عطر زدند و محاسن و موی خود را شانه کردند. برخلاف شبهای دیگر، اینبار به سوالات همسرشان پیرامون مقصد و زمان بازگشت پاسخ ندادند و توجهی به گفتوگوهای معمول نداشتند.
لحظه اصابت منزل مهندس موشکی
مهدی باقری فرزند شهید روایت آخرین شب را اینگونه ادامه میدهد؛ این موضوع برای خانواده قابل درک بود و احتمالاً به جهت ایجاد نکردن وابستگی در لحظه خروج بوده است، برای خانواده ما هم چنین مأموریتهای بیموقع، امری عادی بود.
حدود ساعت ۳:۱۰ بامداد، منزل جلویی سردار باقری مورد اصابت موشکهای رژیم صهیونیستی قرار میگیرد و همسر ایشان که در آن لحظه در خانه حضور داشتند از منزل خارج و به محل امن منتقل شدند.
منطقه بسیار شلوغ شده بود. آمبولانسها، آتشنشانی و مردم شهرک در اطراف واحدهای ۱۲ واحدی جمع شده بودند. در همان رفتوآمدها، شبکه خبر زیرنویس کرد که سردار حاجیزاده به شدت مجروح شده اما سلامت است. نگران شدم. مجدداً با سرتیم حاجآقا تماس گرفتم. در ابتدا پاسخ نداد، اما بار سوم که تماس گرفتم، پاسخ داد و بهمحض اینکه پرسیدم: «حاجآقا کجاست؟» بغضش ترکید و گفت: «حاجی به آرزوش رسید.»
ترکشی به پیشانی سمت راست شهید باقری خورده بود و زیر چشمهایش کبود شده بود. ولی خیلی نورانی، مثل همیشه.
وصیتنامه شهید باقری هم بخش مهمی از مجاهدت بی صدای این شهید را بازنمایی میکند: «توفیق پوشیدن لباس سبز پاسداری را به من عطا کردی و بیش از چهل سال است که در این نهاد مقدس خدمت کردهام و اگر بازگردم، همچنان همین راه را انتخاب میکنم. دوستانی که در این سالها در کنارم بودند، همه از من بهتر و مقربتر به درگاهت بودند و بسیاری از آنان به شهادت رسیدند.
عزیزان من! همواره پیرو فرمان رهبر باشید؛ که خیر دنیا و آخرت در این است و رمز عاقبتبهخیری نیز همین است. قدر جایگاهی را که در آن خدمت میکنید بدانید؛ اینجا شمشیری در دست ولایت است. خود را وقف این خدمت نمائید تا خداوند دنیا و آخرتتان را کفایت فرماید.»
